Τάσος Τσακίρογλου

Η Βαϊμάρη είναι εδώ

Posted on Updated on

how long is now?

Του Τάσου Τσακίρογλου

Σε μια πολύ σοβαρή καταγγελία, με ιστορικό βάρος, προχώρησε χθες ο Πέτερ Μπόφινγκερ, ένας από τους «σοφούς» συμβούλους της κυβέρνησης Μέρκελ, παρομοιάζοντας την πολιτική λιτότητας που επιβάλλεται σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία με την πολιτική του καγκελάριου Μπρούνινγκ, η οποία στις αρχές της δεκαετίας του ’30 οδήγησε στην έκρηξη της ανεργίας και του πληθωρισμού.

«Η κατάσταση στην Ελλάδα οφείλεται μεταξύ άλλων στην ‘οικονομική θεραπεία σοκ’ που ακολουθείται» δήλωσε χαρακτηριστικά, κάνοντας ευθεία σύγκριση με τις ολέθριες πολιτικές που ακολουθήθηκαν στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.

Την ίδια κιόλας μέρα τα στοιχεία της Eurostat ήρθαν να τον επιβεβαιώσουν: η ανεργία στην ευρωζώνη σπάει κάθε ρεκόρ, με τους άνεργους να φθάνουν τα 19 εκατομμύρια, ενώ στη νεανική ανεργία η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια, με 55,4%, εμφανίζοντας μάλιστα τη μεγαλύτερη αύξηση απ’ όλες τις χώρες μέσα σε ένα χρόνο.

Η αναφορά του Μπόφινγκερ έχει τρομακτική βαρύτητα, καθώς η ίδια η Γερμανία επωφελήθηκε από τη Συμφωνία του Λονδίνου με τους Συμμάχους το 1953, με μαζική διαγραφή χρεών. Συγκεκριμένα, τα προπολεμικά χρέη (πριν τον Α Παγκόσμιο πόλεμο) από 14 δισεκατομμύρια μάρκα έπεσαν στα 7,3 δις, δηλαδή μια απαλλαγή της τάξης του 45%, ενώ τα μεταπολεμικά από τα 16 δις μειώθηκαν στα 7, δηλαδή λιγότερο από τα μισά.

Τα τελευταία προπολεμικά χρέη της Γερμανίας αποπληρώθηκαν το 1980, ενώ οι τελευταίες πληρωμές τόκων έγιναν το 2010. Αυτό ήταν αρκετά εύκολο για το Βερολίνο, δεδομένων των ρυθμών ανάπτυξης από τη δεκαετία του ’50 και μετά. Τότε ήταν οι ΗΠΑ, Βρετανία και η Γαλλία που, παρά τις σοβαρές ενστάσεις τους, αποφάσισαν να στηρίξουν το περίφημο «γερμανικό θαύμα» και να αποδεχτούν τη διαγραφή του χρέους.

Σήμερα η Γερμανία και ορισμένοι συνοδοιπόροι της κρατούν μια σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα και διαφωνούν με το ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του χρέους και την ανάγκη νέας αναδιάρθρωσης. Και μάλιστα μιας αναδιάρθρωσης που, εάν γίνει με τους όρους της πρώτης, δεν ελαφρύνει ουσιαστικά τη χώρα.

Το ζήτημα μιας νέας διεθνούς Διάσκεψης για το χρέος του Νότου ίσως είναι σήμερα αρκετά επίκαιρο, καθώς θα ξαναβάλει το άλογο μπροστά από το κάρο, με την έννοια ότι τη συζήτηση εκ των πραγμάτων θα αναγκαστούν να διευθύνουν οι πολιτικοί, οι οποίοι θα πρέπει να αναλογιστούν τις ιστορικές τους ευθύνες.

Χωρίς κάποιος να θέλει να μειώσει τις τεράστιες ευθύνες των εθνικών ελίτ και της διαχείρισης που έκαναν για δεκαετίες σε μια σειρά χώρες, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι είναι η ίδια η δομή της ευρωζώνης και του τύπου ενοποίησης που επελέγη από την αρχή, η οποία οδήγησε στις σημερινές δραματικές ανισομέρειες μεταξύ Βορρά – Νότου.

Το αδιέξοδο πρέπει να αντιμετωπιστεί σ’ αυτή την ιστορική προοπτική και όχι με λογιστικού και διαχειριστικού χαρακτήρα διευθετήσεις που απλώς μεταθέτουν χρονικά το πρόβλημα.

Όπως μάς θυμίζει ο Μπόφινγκερ, «η Βαϊμάρη είναι εδώ»!

αναδημοσίευση από το Onlynews.gr
ΥΓ και η φωτογραφία και η προσθήκη της στο κείμενο είναι δική μου «έμπνευση»

Υποψιασμένοι…αποφασισμένοι;

Posted on Updated on

Shackled & Drawn

Η διαφάνεια, το «μαύρο χρήμα» και τα non paper

Του Τάσου Τσακίρογλου

Εντυπωσιακές διαστάσεις προσλαμβάνει πλέον η καλοστημένη επιχείρηση αντιπερισπασμού που οργανώνει τις τελευταίες ημέρες το  κυβερνητικό σύστημα προπαγάνδας, με στόχο να στρέψει αλλού την αγανάκτηση, την οργή και το θυμό των πολιτών από τα βάρβαρα μέτρα κοινωνικής εκπτώχευσης που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την τρόικα.

Στην υπηρεσία της μπαίνουν αστικοί μύθοι και ξαναζεσταμένες ιστορίες «μαύρου χρήματος», γαργαλιστικές και ερεθιστικές για τη λαϊκή φαντασία.

Ποιος στ’ αλήθεια είναι τόσο αφελής για να πιστέψει ότι πραγματικά ο Γιάννης Στουρνάρας έδιωξε τον Πολ Τόμσεν από το γραφείο του με σκαιό τρόπο, αντιδρώντας στις σκληρές πιέσεις που ασκεί ο επικεφαλής της τρόικας; Προς τι οι διαρροές που διαβάζουμε (όλες copy paste) στα πρωτοσέλιδα, με σκηνοθετημένους διαλόγους; Για ποιο άλλο λόγο εκτός του να δείξει ότι δήθεν η ελληνική πλευρά και κυρίως ο υπουργός Οικονομικών, ο οποίος αμφισβητείται απ’ όλες τις πλευρές, δίνει άνιση μάχη με το δράκο;

Ποιος δεν εξοργίζεται από τα μαζικά πρωτοσέλιδα των τελευταίων ημερών με «αποκαλύψεις» για μείζονα σκάνδαλα «μαύρου πολιτικού χρήματος» που τελικά αποδεικνύονται μπαγιάτικες ιστορίες χωρίς αντίκρυσμα; Η ειρωνεία είναι ότι αυτές οι ιστορίες διακινούνται και από εκδότες που ακόμα δεν έχουν δώσει εξηγήσεις για τη δική τους εμπλοκή σε ιστορίες με μαύρο χρήμα.

Παράλληλα το μπαλάκι πηγαίνει από τον έναν στον άλλον, όπως για παράδειγμα από τον κ. Διώτη στους επόμενους, υπονοώντας το γνωστό πλέον «εγώ είχα κάνει σπουδαία δουλειά, αλλά δεν με άφησαν να την τελειώσω». Τα ίδια έλεγε ο κ. Καπελέρης, τα ίδια ο κ. Σπινέλης, τα ίδια… και τα ίδια.

Αυτή η άθλια επιχείρηση προπαγάνδας χρησιμοποιεί ως πρωταγωνιστή τον ίδιο τον  πρωθυπουργό, ο οποίος εμφανίζεται περίπου ως «μπάτμαν», ο οποίος επεμβαίνοντας ως από μηχανής θεός κατά του εγκλήματος, λύνει το γόρδιο δεσμό υπέρ των αδυνάτων: επαναφέρει το ρεύμα στο ίδρυμα ανιάτων που έκοψε η ΔΕΗ, αποκαθιστά τα αναπηρικά επιδόματα που θα έκοβε το κακό υπουργείο Οικονομικών και απορρίπτει την επιβολή κεφαλικού φόρου στους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Η όλη ιστορία καταντά γελοία και εκθέτει όχι τόσο το επικοινωνιακό επιτελείο του Αντώνη Σαμαρά και της κυβέρνησης, το οποίο εμφανίζεται βασιλικότερο του βασιλέως, αλλά τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος δέχεται να αναλώνεται η εικόνα του σε μικροπολιτικά παιχνίδια της καθημερινότητας.

Αυτή η τακτική είναι ένα πραγματικό μπούμερανγκ: εάν χρειάζεται η πρωθυπουργική παρέμβαση για να γίνει μια αυτονόητη δουλειά, για να παρακαμφθεί η γραφειοκρατία ή να σταματήσουν οι ύποπτες διαρροές, τότε το σύστημα έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια της χρεοκοπίας του.

Φυσικά αυτό δεν είναι άσχετο με τα όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ, με την καθολική ποδηγέτηση της ενημέρωσης από κομματικούς κομισάριους και εντεταλμένους (παρατρεχάμενους) συμβούλους. Ούτε βέβαια με την κατάχρηση της παρέμβασης στα μίντια με τον καταιγισμό των περίφημων non paper, δηλαδή μιας άθλιας μορφής χειραγώγησης της πληροφόρησης με την επιλεκτική και απολύτως ελεγχόμενη διαρροή πληροφοριών. Το αποτέλεσμα είναι να ανοίγεις την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο και, εάν δεν κοιτάξεις το λογότυπο του καναλιού ή δεν ακούσεις σε ποια συχνότητα είσαι, να ακούς παντού το ίδιο «ποίημα»: πηγές αναφέρουν, κύκλοι σχολιάζουν, συνομιλητές του υπουργού κλπ κλπ, ων ουκ έστι αριθμός.

Η κοινωνία σήμερα στενάζει υπό το βάρος της ύφεσης και οι πολίτες δεν «τσιμπάνε» πλέον σε μεθόδους που παραπέμπουν και ανήκουν στο παρελθόν και που ως μόνο στόχο έχουν να τούς αποπροσανατολίσουν και να δημιουργήσουν σύγχυση.

Το πολιτικό σύστημα οφείλει να αντιληφθεί ότι έφθασε ως εδώ, ακριβώς επειδή σπατάλησε όλες τις ευκαιρίες που είχε για ν’ αποδείξει στους πολίτες ότι θέλει τη διαφάνεια και την υπηρετεί με συνέπεια. Τα πυροτεχνήματα σήμερα είναι άσφαιρα και η κοινωνία υποψιασμένη όσο ποτέ άλλοτε!
πηγή: Onlynews 

η φωτογραφία είναι του Beanotown και είναι δική μου «προσθήκη»