ΣΥΡΙΖΑ

ΝΕΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΑΛΛΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ

Posted on

Untitled
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εκλογές τον Ιούνιο, λοιπόν. Από πλευράς δημοκρατίας, αυτή η λύση ήταν αναγκαία εξαρχής. Με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να έχουν καταβαραθρωθεί από σχεδόν το 80% στο 32% των ψήφων, δεν ήταν νοητό να συνεχίσουν να κυβερνούν ως εκπρόσωποι λιγότερο του ενός… τρίτου των ψηφοφόρων! Ακόμη χειρότερα, όταν το 60% τουλάχιστον των Ελλήνων ψήφισε αντιμνημονιακά, είναι άκρως ενοχλητικό να σχηματίζει μνημονιακή κυβέρνηση το 32% ελέω καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου. Ευτυχώς, Σαμαράς και Βενιζέλος συγκέντρωσαν μόνο 149 έδρες. Στην απόγνωση που βρίσκονται, είναι βέβαιο ότι αυτοί θα σχημάτιζαν κυβέρνηση ακόμη και αν είχαν μόνο 151 βουλευτές μαζί, ανεξαρτήτως των δεκάρικων λόγων που έβγαζαν κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών και διαβουλεύσεων.

Επιπροσθέτως, η ραγδαία πολιτική τους αποδυνάμωση λόγω του εκλογικού καταποντισμού των κομμάτων τους κατέστησε αδύνατη την προσέλκυση στο στρατόπεδό τους είτε του Φώτη Κουβέλη είτε του Πάνου Καμμένου, οπότε οδηγηθήκαμε υποχρεωτικά σε νέες εκλογές τον επόμενο μήνα.

Οσον αφορά την απερίγραπτη φαρσοκωμωδία που παίχτηκε γύρω από τις δήθεν προτάσεις σχηματισμού κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ, αυτή ήταν από την αρχή καταδικασμένη σε αποτυχία επί της ουσίας. Υπηρετούσε αποκλειστικά προπαγανδιστικές σκοπιμότητες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Για να το πούμε ωμά, θα πρέπει να ήταν… πολιτικά ηλίθιος ο Αλέξης Τσίπρας, ηγέτης ενός εκρηκτικά ανερχόμενου κόμματος που κατόρθωσε να εκφράσει τις αντιμνημονιακές διαθέσεις της ελληνικής κοινωνίας, για να πάει να συνεργαστεί με δύο καταρρέοντα κόμματα και δη μνημονιακά, τα οποία μάλιστα είχαν 149 βουλευτές!

Πολύ σωστά από την πλευρά του επεδίωξε ευθύς εξαρχής νέες εκλογές, ελπίζοντας βάσιμα ότι το κόμμα του μπορεί να έρθει πρώτο. Καρπωνόμενος ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα τις 50 «κλεμμένες» έδρες αντί της ΝΔ, θα μπορέσει σε μια τέτοια περίπτωση να αποσπάσει ίσως 120 ή 130 ή άγνωστο πόσες έδρες, ενισχύοντας ασύλληπτα τη διαπραγματευτική του θέση και απαιτώντας ντε φάκτο να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ο κορμός της νέας κυβέρνησης. Μόνο οι κάλπες θα δείξουν φυσικά αν ο σχεδιασμός του θα πετύχει. Σε μια τέτοια περίπτωση πάντως, αν το ανιδιοτελές πάθος συνεισφοράς στη σωτηρία της πατρίδας συνεχίσει να πυρπολεί τις καρδιές των ηγετών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ όπως μέχρι χθες, θα έχουν την ευκαιρία ίσως να στηρίξουν ενδεχομένως ως «ελάσσονες εταίροι» μια κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Ενας μήνας υπομονή αρκεί…

Εχουμε την εντύπωση -για να μην πούμε τη βεβαιότητα- ότι τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου θα έχουν τεράστια διαφορά από εκείνα των εκλογών της προηγούμενης Κυριακής. Κανένα κόμμα δεν πρόκειται να πάρει το ίδιο ποσοστό – ούτε καν το ΚΚΕ, το οποίο δεν έχει ευκαιριακούς ψηφοφόρους. Πολύ πιο τεταμένη και φορτισμένη, ίσως και με σημαντικά γεγονότα, θα είναι και η συντομότατη και πάλι προεκλογική περίοδος, η οποία δεν προβλέπεται ήρεμη όπως η προηγούμενη.

Καθόλου δεν άρεσε, βέβαια, τόσο στους Ευρωπαίους επικυρίαρχους όσο και στο ελληνικό κατεστημένο ούτε το εκλογικό αποτέλεσμα ούτε η αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Πρώτος στόχος τους φυσικά θα είναι να αποτρέψουν να αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ νικητής των εκλογών ώστε να μην πάρει τις 50 έδρες. Προς επίτευξη του στόχου αυτού θα δοθεί κάθε δυνατή βοήθεια στη ΝΔ για να βγει αυτή πρώτο κόμμα.

Θα καταβληθεί επίσης κάθε δυνατή προσπάθεια υπονόμευσης του ΣΥΡΙΖΑ για να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το ποσοστό του ώστε ακόμη και αν αναδειχθεί πρώτο κόμμα, να απέχει όσο το δυνατόν περισσότερο από την αυτοδυναμία. Να υπάρχουν δηλαδή τα περιθώρια να πλαισιωθεί από μετριοπαθείς μνημονιακές ή κρυφομνημονιακές δυνάμεις προκειμένου να σχηματιστεί η αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Μια τέτοια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα ξεκινήσει από αντιμνημονιακή βάση, αλλά θα επιχειρηθεί σταδιακά να εγκλωβιστεί στο πλαίσιο του Μνημονίου με την ευρεία έννοια. Θα είναι σίγουρα μια κυβέρνηση πολύ πιο μαχητική από τις δύο τελευταίες, θα απαλύνει τις πιο ακραίες αντεργατικές πλευρές των Μνημονίων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, θα αναχαιτίσει ίσως τη ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του λαού μας.

Αν πραγματικά πετύχει να νικηθεί στο πλαίσιο αυτό, θα έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση που καμιά κυβέρνηση από όσες συζητήθηκαν τις μέρες αυτές δεν θα μπορούσε να έχει.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Στρατηγικού χαρακτήρα ήττα που θα την απειλήσει με ουσιαστική εξαφάνιση από την πολιτική σκηνή ενδέχεται να υποστεί η ελληνική Αριστερά, αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελέσει μετά τις εκλογές τον κορμό μιας κυβέρνησης και αποτύχει να υλοποιήσει τις θεμελιώδεις υποσχέσεις του. Ο πραγματικός κίνδυνος για μια τέτοια κυβέρνηση δεν είναι τα καταστροφολογικά σενάρια για χρεοκοπία κ.λπ. Ο πραγματικός κίνδυνος θα είναι η βαθμιαία ενσωμάτωση μιας τέτοιας κυβέρνησης στις πολιτικές επιλογές του κατεστημένου. Αυτό θα οδηγήσει φυσικά σε συνέχιση της πορείας επιδείνωσης της ζωής των εργαζομένων, των νέων, των μεσαίων στρωμάτων, οπότε η απογοήτευση του λαού θα προσλάβει καταστροφικές για την πολιτική επιρροή της Αριστεράς διαστάσεις.

*Δημοσιεύθηκε στο «Έθνος» την Τετάρτη 16 Μαΐου 2012.

ΝΥΝ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΨΗΦΩΝ

Posted on

Little VeniceΑυτές οι εκλογές είναι η μεγάλη ευκαιρία της ευρείας Αριστεράς που στοιχίζεται γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Είναι η μεγάλη στιγμή για να τραβήξει τη χώρα από το χείλος της αβύσσου, να κάνει την Ελλάδα πρότυπο νίκης εναντίον του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού, να στήσει μια νέα ψυχολογία εθνικής υπερηφάνειας . Είναι η ευκαιρία για την πραγματική, «μετα-μεταπολίτευση», για την ποιοτική ανατροπή – που είναι κάτι ριζικά διαφορετικό από την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων…
Η ευρεία Αριστερά, πρέπει να αφήσει πίσω εκείνο το στυλάκι του 3+Χ%, με πολύ αβανγκαρντισμό, πολύ εσωτερική γκρίνια και ψείρισμα των οπισθίων της μαϊμούς, αγωνιστική επετηρίδα έναντι των εκτός-του-δικού-της-κόσμου, κουλτούρα όχι σπανίως αφυψηλού, γλωσσάρι και σημειολογία διακεκριμένη. Πρέπει να κάνει την υπέρβασή της, να αναδυθεί ως ηγεμονική δύναμη, να μεταφράσει τη νέα ποσότητά της σε ποιότητα : Όχι προς όφελος του λαϊκισμού, όχι εκπασοκιζόμενη, αλλά ως δύναμη άμεσων αλλαγών. Ως δύναμη που χρησιμοποιεί τη διαπίστωση ότι η κοινωνία της εργασίας είναι η συντριπτική πλειοψηφία της παρούσας κοινωνίας…
Αυτή η ευρεία Αριστερά, μπορεί και πρέπει να ευνοήσει τη μεταστροφή και τον αναστοχασμό των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, ανθρώπων της εργασίας και δημιουργίας, που ψήφιζαν τα κόμματα του μνημονίου. Να επαν-εξοικειώσει τους συντηρητικούς πολίτες με την ανάγκη ενός νέου, δημοκρατικά ελεγχόμενου και παρεμβατικού δημόσιου τομέα, σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, για τη χαλιναγώγηση των κρίσεων και για την κοινωνική αλληλεγγύη. Να φέρει στην επιφάνεια ένα αξιόπιστο σχέδιο «αναπροσανατολισμού» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, όχι με στόχο την «αποευρωποίησή» της, αλλά για τον εμπλουτισμό της με νέες συμμαχίες και δυνατότητες.
Αυτή η ευρεία Αριστερά , χωρίς συμπλέγματα ενοχής ή λογικές μαυρογιαλούρων και εξαπάτησης αλλότριων δυνάμεων, πρέπει να αγωνιστεί υπέρ πάντων ψήφων….
Γιάννης Σχίζας
Υποψήφιος των Οικολόγων Ριζοσπαστών στη Β Αθήνας με το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

από το ιστολόγιο oikonikipragmatikotita.

ΥΓ η φωταγραφία είναι του Valerio Musi

τα επιχειρήματα του κλασικού εργοδότη περί απεργίας και η απάντηση

Posted on

Η 48ωρη απεργία των τεχνικών(ΕΤΕΡ) και στον ραδιοσταθμό στο Κόκκινο 105,5 έδειξε πως εννοούν μερικοί «σύντροφοι» στην Αριστερά την λέξη ΑΠΕΡΓΩ .
διαβάστε τις επιστολές που ακολουθούν…

ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/07/2011
Όλο το Κόμμα, με αναλυτικό τρόπο, γνωρίζει τη δύσκολη οικονομική κατάστασή μας. Το ίδιο και οι εργαζόμενοι στην «Αυγή» και το «Κόκκινο». Κατά κύριο λόγο η παρούσα κατάσταση οφείλεται στη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης κατά 30% από το 2010 και μετά και στην ανάγκη να μειωθεί το χρέος του Κόμματος από τραπεζικό δανεισμό. Έχουν παρθεί μέτρα μείωσης των δαπανών και αύξησης των εσόδων ώστε το Κόμμα να μην εξαρτάται από την κρατική χρηματοδότηση. Πρόκειται για μια μεγάλη οργανωτική και πολιτική προσπάθεια που με ευθύνη έχουμε αναλάβει και η οποία ήδη αποδίδει καρπούς. Η προσπάθεια αυτή στηρίζεται και στην κατανόηση και βοήθεια των εργαζομένων στο Κόμμα, την «Αυγή», το «Κόκκινο» και των 15 επαγγελματικών στελεχών. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, παρά τις δυσκολίες, οικονομικές και οικογενειακές, δίνει απλόχερα αυτή τη βοήθεια. Στις αρχές Ιουλίου η Ένωση Τεχνικών (ΕΤΕΡ) αποφάσισε να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα των 8 μελών της στο «Κόκκινο» με απεργία. Στη συνέλευση όλων των εργαζομένων στο «Κόκκινο» παρουσιάστηκε για άλλη μια φορά το σύνολο της κατάστασης και ζητήθηκε επιπλέον ανοχή και αντοχή. Έγινε και συνάντηση με το Προεδρείο της ΕΤΕΡ, όπου συμφωνήθηκε εγγράφως ότι η αποπληρωμή θα γίνει έως τις 20 Ιουλίου όπου πιθανολογούσαμε ότι θα είχε αποδοθεί η κρατική χρηματοδότηση (η οποία δεν έχει αποδοθεί ακόμη). Συγχρόνως συνεχίζαμε την προσπάθεια ανεύρεσης πόρων. Στις 19 Ιουλίου καλέσαμε τους εκπροσώπους των εργαζομένων στο «Κόκκινο» και ζητήσαμε ολιγοήμερη παράταση αποπληρωμής τους έως το αργότερο την Τρίτη 26 Ιουλίου. Οι εκπρόσωποι της ΕΣΗΕΑ και της ΕΠΗΕΑ συμφώνησαν. Επειδή δεν προσήλθε ο εκπρόσωπος της ΕΤΕΡ, επικοινωνήσαμε με τον πρόεδρο της ΕΤΕΡ, ο οποίος «ως απάντηση» προκήρυξε 48ωρη απεργία! Στη συνέχεια ως αποτέλεσμα μόνιμων προσπαθειών μας, εγκρίθηκε στις 20 Ιουλίου ένα ποσό προείσπραξης 300.000 ευρώ από την Εθνική Τράπεζα με εγγύηση την κρατική χρηματοδότηση. Η προείσπραξη των 300.000 ευρώ δόθηκε την Πέμπτη 21 Ιουλίου και ανακοινώσαμε στους εργαζόμενους ότι η πληρωμή θα γίνει την Παρασκευή 22 Ιουλίου. Με τα χρήματα αυτά πληρώσαμε εκκρεμότητες στους εργαζόμενους στο Κόμμα και το «Κόκκινο» και πάγιους λογαριασμούς. Επικοινωνήσαμε και πάλι με τον πρόεδρο της ΕΤΕΡ για να τον ενημερώσουμε για την εξέλιξη και πήραμε την απάντηση ότι η απεργία των τεχνικών δεν θα σταματήσει, τουλάχιστον ως την ώρα της πληρωμής. Είναι φανερό πως το Κόμμα αντιμετωπίζεται ως κλασικός εργοδότης και η οικονομική δυσκολία γίνεται στοιχείο πίεσης. Μπορεί αυτό να συνεχισθεί; Μπορεί η συνδρομή του μέλους του Κόμματος να βρίσκει τέτοια ανταπόδοση; Τι θα γίνει στην αμέσως επόμενη δύσκολη περίοδο;
Αυτή είναι η αλήθεια για την 48ωρη απεργία των τεχνικών. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους εργαζόμενους στην «Αυγή», το «Κόκκινο» και το Κόμμα για την αντοχή και την υποστήριξη που παρέχουν στο Κόμμα και την πολιτική και κοινωνική προσπάθεια που καταβάλλει. Όλοι μαζί θα συνεχίσουμε ώστε το Κόμμα να γίνει ακόμη πιο αποτελεσματικό, ακόμη πιο χρήσιμο στην κοινωνία.
Δημήτρης Βίτσας
Γραμματέας της ΚΠΕ

Η απάντηση από τον Δημήτρη Καμαρινόπουλο προέδρου της ΕΤΕΡ
Στην κυριακάτικη εφημερίδα ΑΥΓΗ της 24/7/2011 ο Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού δημοσίευσε άρθρο με τον τίτλο «Η απεργία των τεχνικών στο «Κόκκινο»».
Σε απάντηση του άρθρου του τον πληροφορούμε: Εμείς δεν ανήκουμε σε κανένα κομματικό μηχανισμό, άρα ούτε γνωρίζουμε ούτε θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε την οικονομική κατάσταση των κοινοβουλευτικών συνιστωσών του κοινοβουλευτικού συστήματος της Ελλάδας. Είναι πραγματικά αξιέπαινη η όποια προσπάθεια του κόμματος για οικονομική αυτοτέλεια από την κρατική επιχορήγηση. Η αλήθεια είναι όμως ότι οι εργαζόμενοι τεχνικοί στον ραδιοσταθμό Κόκκινο δεν την αισθάνονται να «αποδίδει καρπούς», καθώς για δεύτερη χρονιά αντιμετωπίζουν το φάσμα της απλήρωτης εργασίας για έναν, δύο ή και τρεις μήνες, παρά την παροχή από την ιδιοκτησία του κομματικού ραδιοσταθμού τόσο προφορικών όσο και εγγράφων διαβεβαιώσεων περί αποπληρωμής οι οποίες στη συνέχεια δεν γίνονται πράξη. Αφήνουμε ασχολίαστο το ότι ένας ραδιοσταθμός αυτής της υφής και ιδεολογικής φυσιογνωμίας δεν έχει φροντίσει να εξασφαλίσει την βιωσιμότητά του με τρόπους διάφορους της αστικής και συστημικής επιχορήγησης… Αυτό άλλωστε αφορά το στέλεχός του που, όπως σημειώνεται στο βιογραφικό του, «στο παρελθόν εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα ως στέλεχος στο χώρο της διαφήμισης και των γραφικών τεχνών και από τον Φεβρουάριο είναι διευθύνων σύμβουλος της ΑΥΓΗΣ Α.Ε. και της LEFT MEDIA A.E. ιδιοκτήτριας του ραδιοσταθμού Κόκκινο». Θα θέλαμε επιπλέον να επισημάνουμε ότι όταν κάποιος αποφασίζει να δώσει την βοήθειά του κάπου, αυτό γίνεται μάλλον ιδία βουλήσει και δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα κομματικής ή άλλου τύπου επιβολής. Μάλλον ο γραμματέας της ΚΠΕ μπερδεύει λίγο τα πράγματα, στην προσπάθειά του να συναγάγει το επιθυμητό γι αυτόν συμπέρασμα. Του υπενθυμίζω ότι η ΕΤΕΡ ποτέ δεν έχει ατιμάσει την υπογραφή της. Του υπενθυμίζω επίσης ότι όταν στις 9 Ιουλίου, προκειμένου να αποφύγει την εκδήλωση 48ωρης απεργίας μας για μη καταβολή δεδουλευμένων, υπέγραφε χαρτί για την πλήρη εξόφληση των τεχνικών την 20 /7/2011 του τόνισα προσωπικά ότι θα ήταν ολέθριο σφάλμα να αθετήσει την υπογραφή του και μου απάντησε ότι το γνωρίζει και δεν παίζει με αυτά. Εύλογο είναι ότι αν η αναγραφόμενη στο χαρτί ημερομηνία ήταν 23/7 αντί για 20, για μας κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Στις 19/7 μου τηλεφώνησε και μου είπε: «Δεν θα πληρώσουμε αύριο 20/7, θα πληρώσουμε Τρίτη ή Τετάρτη 26 ή 27/7». Του απάντησα ότι, εφ’ όσον είχαν δεσμευτεί εγγράφως θα πρέπει να τιμήσουν την υπογραφή τους, αλλιώς εμείς, όπως είχαμε δηλώσει από τις 9/7, θα προχωρούσαμε σε 48ωρη απεργία. Ξαφνικά στις 21/7 και ενώ είχε ξεκινήσει από το ίδιο πρωί η 48ωρη απεργία μας, ο Γραμματέας με πήρε τηλέφωνο λέγοντάς μου ότι την επομένη (Παρασκευή 22/7) θα αποπλήρωνε όλους τους εργαζόμενους του ραδιοσταθμού και μου ζήτησε να σταματήσει η απεργία. Αρνήθηκα εξηγώντας του ότι, από την στιγμή που η απεργία άρχισε, θα σταματούσε μόνο μετά την ικανοποίηση των αιτημάτων των εργαζομένων τεχνικών και ότι μετά την αθέτηση της έγγραφης διαβεβαιώσής του μου ήταν προφανώς δύσκολο να πιστέψω την προφορική και να σταματήσω μια κινητοποίηση παίρνοντας την πολιτική ευθύνη και βασιζόμενος σε λόγια. Είναι φανερό πως ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, επειδή το ΔΣ της ΕΤΕΡ έκανε πίσω στις 9/7, εξέλαβε αυτή τη στάση ως αδυναμία και θεώρησε ότι μπορεί να προβαίνει κατά το δοκούν στη …διασταλτική ερμηνεία του χρόνου χωρίς να υπολογίζει ούτε τα δικά μας όργανα ούτε τις δεσμεύσεις μας προς τα μέλη μας. Γίνεται τούτο εμφανές από το όλο ύφος του λιβελλογραφήματός του εναντίον της ΕΤΕΡ στην Κυριακάτικη Αυγή όπου σήμερα, σε αυτή την συγκυρία, χρησιμοποιώντας λογική «κρίσης» και μνημονιακής σπέκουλας, αναγορεύεται σε αστικό εργοδοτικό μηχανισμό και δεν διστάζει ακόμα και να χρησιμοποιήσει τον κομματικό τύπο ώστε να κατακεραυνώσει την ΕΤΕΡ σαν να πρόκειται για κάποιο σωματείο που κάνει στον Κόκκινο πρωτόγνωρα πράγματα. Ως γνωστόν οι βιοτικές ανάγκες και οι οικονομικές υποχρεώσεις των εργαζομένων ουδόλως επηρεάζονται από την ταυτότητα του εργοδότη τους. Επομένως η συχνή προσφυγή του τελευταίου στην τακτική της μη έγκαιρης καταβολής δεδουλευμένων και η ταυτόχρονη στηλίτευση από μέρους του ενός σωματείου που απεργεί διεκδικώντας αυτήν ακριβώς την καταβολή, τον καθιστά αυτόχρημα «κλασικό εργοδότη», όσο κι αν ο ίδιος επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται διαφορετικά. Είναι εν προκειμένω ενδεικτικό το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς που ο Γραμματέας ευχαριστεί «για την ανοχή και την υποστήριξή τους» μου τηλεφωνούσαν για να συγχαρούν την ΕΤΕΡ επειδή, με την απεργία των τεχνικών, επιτέλους θα πληρώνονταν και οι ίδιοι.
Κύριε Γραμματέα, είναι απολύτως αυτονόητο ότι η ανταπόδοση που βρίσκουν οι συνδρομές των μελών του κόμματός σας εξαρτάται από τον κομματικό σας μηχανισμό που τις εισπράττει και όχι βεβαίως από την ΕΤΕΡ. Θα θέλαμε τέλος να επιστήσουμε την προσοχή σας και σε μια εύγλωττη λεπτομέρεια: στις 21 και 22/7 απεργούσαν μόνο οι τεχνικοί, δηλαδή η ΕΤΕΡ. Όταν λοιπόν στις 14.30 της 22/7 αποπληρώθηκαν όλοι οι τεχνικοί, έληξε αμέσως και η απεργία μας. Ας παρατηρήσετε όμως λίγο καλύτερα τι ακούστηκε από τους 105,5 MHZ στις 14.30: μουσική μέχρι τις 15.00 και μέχρι το βράδυ το κανονικό πρόγραμμα του ραδιοσταθμού είχε πάει περίπατο ή …τριήμερο! Τόσο πολύ στην πραγματικότητα σας ένοιαξε η απεργία της ΕΤΕΡ και η αθέτηση της υπογραφής σας. Κατά τα άλλα σας έφταιγε η απεργία των απλήρωτων και μονοαπασχολούμενων τεχνικών της ΕΤΕΡ. Προσέξτε γιατί υποπίπτετε στο ίδιο σφάλμα με τον κυβερνητικό χώρο που θεωρεί τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ υποκινητή των εκδηλώσεων της λαϊκής οργής προς τους βουλευτές του. Κάτι ανάλογο κάνετε κι εσείς τώρα: στοχοποιείτε ένα εργατικό σωματείο, όταν πρώτος «ήρξασθε χειρών αδίκων» με την αθέτηση της υπογραφής σας και μας ζητάτε και τα ρέστα που αντιδράσαμε, που απεργήσαμε για να καταβληθούν στα απλήρωτα μέλη μας τα δεδουλευμένα τους.
Και κάτι τελευταίο: Δεν χρειάζεται, κύριε Γραμματέα της ΚΠΕ του Συνασπισμού, να σας τονίσουμε ότι οι κεκαλυμμένες αλλά και οι απροκάλυπτες απειλές και …νουθεσίες που απευθύνουν τα στελέχη σας και ορισμένοι παραγωγοί στους τεχνικούς του Κόκκινο μας είναι ήδη γνωστές, πλην δεν μας πτοούν. Μας θλίβουν όμως γιατί αποτελούν χαρακτηριστικό και γνώριμο στους εργαζόμενους δείγμα των μεθοδεύσεων κάθε «κλασικού εργοδότη». Γι’ αυτό και αν χρειαστεί θα τύχουν της δέουσας απαντήσεως.
Εμείς ειλικρινά το απευχόμαστε γιατί δεν θέλουμε επ’ ουδενί να πιστέψουμε ότι μέσα σε αυτή τη λαίλαπα που ζουν οι εργαζόμενοι ένα κόμμα της Αριστεράς βρήκε αυτόν τον τρόπο προκειμένου «να γίνει ακόμη πιο αποτελεσματικό, ακόμη πιο χρήσιμο στην κοινωνία».
Δημήτρης Καμαρινόπουλος
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της
Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας.