σκέψεις

πήγαινα το δρόμο, δρόμο…

Posted on

Ο πόνος είναι αναπόφευκτος· η δυστυχία, όμως, είναι επιλογή – που θαλεγε κι ο Χαρούκι Μουρακάμι, και εμείς στα μέρη μας τον πόνο τον τραγουδάμε και την δυστυχία την αρνιόμαστε την πολεμάμε δεν την πολεμάμε;

αφιερωμένο στην καλή φίλη Γιούλα Ράπτη

από την αρχή…

Posted on

Είμαστε υ'"πατμό''ν για ταξίδιΑπό την αρχή της μέρας
Από την αρχή της Λεωφόρου
Περπατάς να φτάσεις την νύχτα , να φτάσεις την θάλασσα .
Τρέχουν τα φώτα , οι φοίνικες , οι φωτεινές επιγραφές ,απλώνουν δρόμο πάνω σε περάσματα νερών και ανθρώπων .
Πίσω σου ,φτηνά υφάσματα, μπαντιέρες ζωής .
Θυμάσαι το μέλλον ;
Κοιτάς ολόισια , πιάνεις να τραγουδάς …
Άρχισες να τρέχεις.
Σταμάτησαν τα φώτα , οι φοίνικες , οι φωτεινές επιγραφές , απλώνεις δρόμο πέρασμα νερών και ανθρώπων…

άχρηστη πληροφορία…

Posted on Updated on

Μεστά ΧίοςΑνάμεσα σε νερατζιές ,σε άχρηστες πληροφορίες, ο δρόμος κυλά, τα νερά της βροχής παρασύρει…
Με πλάγιο τρόπο κατεβαίνεις τον δρόμο, τα σκυλιά κοντοστέκονται , μυρίζονται.
Η καμπάνα αλλάζει τον χρόνο μονότονα,
Σκυμμένος, μισό σώμα μέσα σε πράσινο κάδο , ψάχνει τα άχρηστα .
Με πλάγιο τρόπο το μάτι σκαρφαλώνει στην νερατζιά ,η κορυφή ακουμπά το τζάμι της μπαλκονόπορτας.
Ο πράσινος κάδος ξεκίνησε…η νερατζιά πήδηξε μέσα του…άχρηστη…κανένας δεν σταματά στον ίσκιο της, κανένας δεν σταματά στο άρωμα της…
Άστεγος καλοντυμένος , στέκει στο πλατύσκαλο της πολυκατοικίας ,δεν σκέφτεται…κενό… μυρίζει ,παρατηρεί την βροχή , τον κάδο την νερατζιά , ένα αυτοκίνητο να το σκεπάζει το νερό.
Έγειρε ο δρόμος , τίναξε στην άκρη στο χαντάκι , την λάσπη ,τις πέτρες, τα μπουκάλια , σκατά σκύλων, τις πατημασιές…
Άστεγος καλοντυμένος σκαρφάλωσε στις νερατζιές , έσπασε πόρτες παράθυρα ,χωρίς φόβο με πίστη…
τίποτα δεν έμοιαζε πια άχρηστο, ούτε καν ο άνθρωπος…

ποιός θα ταράξει τα νερά;

Posted on Updated on

Μια μικρή πέτρα μπορεί να ταράξει τα νερά .
Μια βουτιά ενός ανθρώπου, ενός απο εμάς, μπορεί να ταράξει τα νερά.
Μια βάρκα ,τα κουπιά μπορούν να ταράξουν τα νερά.
Μια μπόρα , ένας σεισμός ,το τέρας που κρύβεται χρόνια τώρα μπορεί να ταράξει τα νερά.
Κι ύστερα η ομίχλη, μετά ο ήλιος …οι σκέψεις , οι θύμησες, το μέλλον.

Lake Kastoria boat

Υ.Γ.κρέμασα ξανά τούτο το ποστάκι αργά το βράδυ της 5ης Μαίου του 2010

να βγώ να συναντήσω τον καιρό…

Posted on Updated on

Σκέφτομαι
πόσο όμορφη είναι η Βροχή
πόσο όμορφος έίναι ο Αέρας ,τα Σύννεφα
πόσο όμορφος είναι ο Ήλιος

Μου ζητά να την ποτίζω …

Posted on Updated on

1999, 10 χρόνια έχουν περάσει απο το ταξίδι στην Αργεντινή …
καρφίτσωνω στο ιστολόγιο την φωτογραφία απο ένα δρόμο στα περίχωρα του Μπούενος Αίρες.

Την πότισα σαν την γλάστρα με το γεράνι στο μπαλκόνι.
Μου ζητά συχνά να την ποτίζω, και γώ δεν της χαλάω το χατήρι.
Το νερό αλλάζει χρώματα ,άλλοτε γίνεται κόκκινο, άλλοτε πράσινο ,μπλέ ,κίτρινο κι άλλοτε μαύρο .
Κι ύστερα παίρνω τον δρόμο ,τον ακολουθώ ,περπατώ δίχως να κουράζομαι ,ισορροπώ στην άκρη του πεζοδρομίου πατάω στα βήματα αδέσποτων σκύλων ανθρώπων που χαζεύουν …και αυτός με οδηγεί και πάλι εδώ …

Ο Θόρυβος…

Posted on Updated on

Ο Θόρυβος μοιάζει να είναι τραγούδι…

τραγούδι άγριο μελωδικό πένθιμο χαρούμενο …

Ο  θόρυβος μοιάζει να είναι σιωπή…η σιωπή της μάνας,

ο θόρυβος μοιάζει να είναι παιδί…

είναι παιδί ,κρεμασμένο στα σύρματα ,πεσμένο στα πεζοδρόμιο,

που κρέμεται απο την κλαδί της νερατζιάς  και αιωρείται…

picture-016

σκουριά ,ήλιος ,αλμύρα ,ζωή ,θάνατος

Posted on Updated on

the sun's way
κι όμως τα περάσματα φωτίζονται

είναι όμορφα ,κρύβουν ταραχές, νηνεμίες

και όταν τα περάσεις απλώνονται στα πόδια σου οι θάλασσες ,οι πολιτείες ,οι άνθρωποι, τα βουνά, τα δέντρα.

όμορφος ο κόσμος

υπάρχουν αποδείξεις…

(στις επόμενες αναρτήσεις)

Στο λιμάνι…

Posted on Updated on

Στο λιμάνι της Καβάλας παραδοσιακά ευρωπαικά σιδερένια ψαροκάικα …

μαυροκόκκινα δίχτια , μελαμψά χέρια και οι γλάροι…διαρκής κίνηση .

μάτια χαμηλά την θάλασσα η το άπειρο σημαδεύουν..διαρκής ακινησία.

Υ.Γ.το χέρι τράβηξε τις φωτογραφίες στο λιμάνι της Καβάλας το Μάη του 2008

Χαθήκαμε….

Posted on Updated on


….στο Νέφος της Σκόνης.

Τούτη η Κυριακή ,τούτη η Εβδομάδα βουτά στον Νοτιά ,προσπαθεί να ξεφύγει, να βρεί τον εαυτό της να ξαναγεννηθεί , να λουστεί στα νερά να ραντιστεί με αρώματα …

Τούτο το κομμάτι γης , ενας ξερότοπος που γυαλίζει κάτω απο τον δυνατό Ηλιο ,που γίνεται Νέφος σκόνης τρυπώνει στα μάτια μας στα μαλλιά μας στα δάχτυλά μας στα ρουθούνια μας…

Παρακαλώ δυναμώστε την ένταση…Μάνος Χατζιδάκις Βασίλης Τσιτσάνης

Φαντασία για μπουζούκι και πιάνο

Λιγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου…

Posted on Updated on

Περπάτησα το πρωι της Τετάρτης απο τις 9 πμ στους δρόμους της Αθήνας . Αφησα το αυτοκίνητο στου Μακρυγιάννη , ακλόνητος στην Θέση του ο Στρατηγός , η Αθήνα είναι όμορφη σκέφτηκα χωρίς  ταχύτητες στο ρελαντί , μέχρι και μαργαρίτες μάζεψα και σας στέλνω…

picture-127.jpg

είναι όμορφα με τόσο πολύ κόσμο στους δρόμους , είδα  πολλούς άκουσα πολλά, συνέχισα μόνος  όμορφα ήταν  ,

γυρνώντας συνάντησα και πάλι τον στρατηγό , ακλόνητος στην ίδια θέση.

Πήρα το αυτοκίνητο , βγήκα στην Συγγρού με κατεύθυνση νότια κόντρα στον νοτιά που είχε σηκωθεί και κέρναγε θάλασσα!

Τι περιμένει;Τι περιμένουμε;

Posted on Updated on

God save the Queen!!!

Τέλη Φεβρουαρίου 1999

Περού, Άνδεις 2500-3000 υψόμετρο .

Απο το Κούσκο (Cuzco)στην Λίμνη Τιτικάκα(Titicaca)

Στάση του τρένου , φυλακίζω τούτη την εικόνα .

Μια εκκλησία που μοιάζει εγκαταλειμμένη ….

Μια γυναίκα που είναι εγκαταλειμμένη

…απο όλους ακόμη και απο τον ίδιο της το εαυτό.

Τι περιμένει;…

Τι περιμένουμε ;…

Απο ποιόν;

Ο Άνθρωπος απο τον Άνθρωπο!

Υ.Γ. φωτο μαραδό

το καλό νερό …

Posted on

το καλό νερό γεννά κύκλους , κι αυτοί γεννούν κι άλλους κι άλλους….

το καλό νερό είναι καθρέφτης …ο καθρέφτης μας

πόσο όμορφος είσαι !πόσο άσχημος είσαι!

2230200616_acfcf1f60f1.jpg

HVargas’ photos

κείνο ξέρει που πάει …

Posted on Updated on

και ενώ όλα φαίνονται ακίνητα…

ας αφήσουμε το ποτάμι να μας πάρει

κείνο ξέρει που πάει …

στο απέραντο της δικής μας θάλασσας.

στο απέραντο της θάλασσας…

mmmmmmmmmmm.jpg

photo marado( Peru-Andes)

Αυτό το Πρωινό…

Posted on Updated on

2207435630_4b0ddafdb3.jpg

σώθηκαν τα λόγια …
τον Ήλιο κοιτάζω κι ύστερα το γραμμόφωνο.
παραγγέλνουμε καφέ .
Μια καλημέρα ακούστηκε …
Πάντα μου άρεσαν τα πρωινά σκέφτηκα …
πάντα μου άρεσε να τεμπελιάζω τούτη την ώρα ,την πρώτη ώρα !
το γραμμόφωνο πήρε στροφές το ακολούθησα και σύ μαζί μου …το πρωινό

(photo marado απο το μπαρ καφέ La perla στην Boca στο Buenos Aires)

Ας δούμε και αυτό!

Posted on

επί σκηνής όλοι οι πρωταγωνιστές…

….ο απο μηχανής θεός δεν φάνηκε ακόμη!

από την παράσταση του Δημήτρη Παπαιωάννου «2»


ηχεί το σήμαντρο…

Posted on Updated on

Επιστροφή στην Αθήνα μετά από Επτά ημέρες , σαν να μην έφυγα ούτε μια ώρα…γαμώτο.

Πρωινό ξύπνημα με τον σεισμό των 6,5 ρίχτερ…ψύχραιμα χωρίς καν να σηκωθούμε από το κρεβάτι. Άκούσα με στο ραδιόφωνο για το επίκεντρο και συνεχίσαμε τον ύπνο…μάλλον έχουμε εξοικειωθεί με τον εγκέλαδο.

Τι Πλαστήρας τι Παπάγος….

p1030467.jpg

 

(φωτο απο τον μαραδό)

Για τρεις ημέρες σε φυσικό και τεχνητό τοπίο .Το πρώτο απορροφά το δεύτερο , ο άνθρωπος είναι απορροφημένος από τα προγράμματα Linder

Εξελισσόμαστε χωρίς καμιά αντίσταση σε τουριστικό Θέρετρο …βαριά βιομηχανία, οι δύστυχοι…Ποιος Σεισμός θα μας ξυπνήσει;

 

Λίμνη Πλαστήρα χαμένη στα βουνά και στην ομίχλη.

Άσπρισε η ημέρα , έτριζαν οι νιφάδες του χιονιού .

τα νερα της λίμνης σιωπούν…

Η Παναγιά η Πελεκητή , μοναστήρι στα 1150 υψόμετρο, κρυμμένo σε βράχους κρεμασμένους από τα ελάτια …οι ρίζες τους πάνω από τα κεφάλια μας.

p1020421.jpg

(φωτο απο τον μαραδό)

Πιο πριν και από το Χριστό τούτα τα Βουνά …μονό σεισμός θα τα κουνήσει!

Στο 903 στην Πεζούλα θα φας θα πιεις θα κοινωνήσεις …

2008 …χρονιά με καμπύλες μοιάζει να κυλά σαν το νερό από το πρώτο λεπτό αρκεί να μας ξύπνησε ο Σεισμός …καλώς σας βρήκα.

Μυστικά στο Πιάτο …ξανά.

Posted on Updated on

Η Μουσική ξεκίνησε να παίζει,βούτηξε στα άγρια κύματα των ημερών .
Στων αιώνων τους βυθούς , γλιστράν σαν ψάρια τα μυστικά με μπλέ κουστούμια ,σαν έτοιμα απο καιρό να αποκαλυφθούν να διαλυθούν… αφού γεννήσουν νέα .

Τα μυστικά σας αποκαλύψτε …. εδω και τώρα!

Pink Floyd – A Saucerful Of Secrets

Υ.Γ. το ποστ είναι παλιό ,

τα μυστικά είναι κρυμένα ακόμη… τα μυστικά είναι νέα…