μονόλογος

To Φανάρι

Posted on Updated on

Επιστροφή …

Απο την Νέα Υόρκη πίσω στα Βαλκάνια για το Σαββατοκύριακο …

Το Φανάρι φωτίζει,   το μονοπάτι στην ομίχλη . Τρίζουν οι παλιομένες αρβύλες και η κάπα σου τον αέρα σκεπάζει.

Μην σταματάς να λές για τα όνειρά σου , η νύχτα θα τα φυλάξει μέχρι το ξημέρωμα.

Ας πιούμε , το μυαλό μου γυρνά ξανά και ξανά …

Ας ξαποστάσουμε κάτω απο τούτο εδώ το δένδρο,

ας τραγουδήσουμε μέχρι το ξημέρωμα .
Με ρώτησες :O ήλιος χωράει στο Φανάρι μας;

Sivan Cohen – Vocals,

Eli Amarilio – Oud,

Mandol Maor Rosenberg – Contrabass,

Yaron Elimelech – Drums (

Έρως!Σκόνη!Όνειρο!

Posted on Updated on

lovers-by-pax-palosia.jpg

by-pax-palosia
Έρως… προκλητικός!
Κρυμμένοι στο μπλέ , στο κόκκινo .
Ηδονή σαν στήλη Ναού χορταριασμένου ,
πνιγμένου στην νύχτα, στην μέρα,
υγρός όσο ποτέ.
Προκλητικά όμορφος!

Υ.Γ

Μήπως για τα δεινά μας αιτία είναι η έλειψη του Έρωτα ;

Λόγια λόγια…λόγια

Λέξεις βαριές , εκκωφαντικές, σαν πυροτεχνήματα…γραφειοκρατία.

Ενα βλέμμα… καθαρό σαν το τρεχούμενο νερό

Ενα νεύμα… σαν τον πρωινό άεράκι

Πράξη.

Καβαλάρηδες να σηκώνουν σκόνη κι όνειρο!

γυαλίζει η τρομπέτα…

Posted on Updated on

η τρομπέτα ,

ο ήχος της με ακολουθεί, σαν γυναίκα, σαν την βροχή

αγκαλιά με τα λόγια, γυαλίζει στην νύχτα.

τι νύχτα κι αυτή!

Κι ο πρωινός αέρας κλόουν ακουμπισμένος στα λυτά πανιά .

Η αλύσίδα στάζει θαλασσινό νερό…

Η βαριοπούλα

Posted on Updated on

Μόλις γύρισα απο την δουλειά , έπεσα για ύπνο. Νυχτερινός αυτή την εβδομάδα 10 το βράδυ με 6 το πρωί. Έπεσα λοιπόν για ύπνο αλλα …η βαριοπούλα έσπαγε ντουβάρια στον επάνω όροφο , κατάφερα να κοιμηθώ για δυό ώρες .Ησυχες μέρες του Ιούλη .Ανοίγω τον υπολογιστή ,πάω στην φίλη μου τον Πλάτανο, άλλο πάλι και τούτο :φίλη,Πλάτανος , τέλος πάντων, διαβάζω για τον ΜΑΛΑΚΑ , εξαιρετικό ιστολόγιο ο Μαλάκας είμαι οτι θέλω λέω.

Λοιπόν μια και το έφερε η κουβέντα διαβάζω καθημερινά τον Καπετάνιο , τον Coolplatano, τον σκύλο,τον καιρό ,την…, τον Greg ,τώρα πια και τον Μαλάκα

Ιδρώνω ,ξειδρώνω… αν και βρίσκομαι στο κέντρο της πόλης έχει τόση ησυχία …η βαριοπούλα την σπάει που και που…

Λείπουν.. μου λείπουν και τα παιδιά

Το δέντρο ,το νερό , το βιβλίο, σαν βαριοπούλα…

όμως….
Κρατώ το τραγουδάκι του Art Blakey My Funny Valentine ,μια απο τις πολλές διασκευές του , και το αφιερώνω εξαιρετικά σε όλους που ιδρώνουν με χίλιους δυό διαφορετικούς τρόπους τρόπους στα μέσα του καλοκαιριού.

paradiso.jpg