ευρώπη

αριθμοί ανοιχτά των Ευρωπαϊκών ακτών…

Posted on

μάθαμε να ζούμε με αριθμούς και θάνατο…
Untitled
…«Ξεκινήσαμε πριν από δύο ημέρες από το λιμάνι της Μιζράτα, στη Λιβύη. Οταν αρχίσαμε πια να βλέπουμε από μακριά τη Λαμπεντούζα, αποφασίσαμε να βάλουμε φωτιά σε μία κουβέρτα για να μας δούνε. Ομως στο κατάστρωμα είχε χυθεί πετρέλαιο. Αστραπιαία τα πάντα τυλίχτηκαν στις φλόγες. Πολλοί πηδήξαμε στη θάλασσα για να σωθούμε, κάποιοι δεν ήξεραν καν κολύμπι, από παντού ακούγονταν ουρλιαχτά καθώς το σκάφος πήρε κλίση»….
…Χιλιάδες πρόσφυγες -άντρες, γυναίκες και παιδιά- έχουν χάσει τη ζωή τους στα ανοιχτά της νότιας Ιταλίας, στην αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο στην Ευρώπη. Μόνο στα ανοιχτά της Σικελίας, υπολογίζεται ότι έχουν πνιγεί 6.200 πρόσφυγες, εκτός των 4.790 ανθρώπων που θεωρήθηκαν αγνοούμενοι. Το 2011 ήταν η χρονιά με τον τραγικότερο απολογισμό: νεκροί και αγνοούμενοι ξεπέρασαν τους 1.800, 150 τον μήνα δηλαδή, 5 την ημέρα…

κείμενο από την εφημερίδα των Συντακτών

η φωτογραφία είναι από τα στενά της Μυκάλης

αναπνέω-respira

Posted on

Ισπανική καμπάνια για την απεργία στην Ευρώπη στις 14 Νοεμβρίου του 2012 με ένα εξαιρετικό βίντεο

Στην Αστούριας της Ισπανίας γίνεται Πόλεμος!

Posted on

ο Νότος της Ευρώπης παίρνει φωτιά , και οι Βόρειοι νομίζουν ότι θα τους σώσουν οι πάγοι…
αντιγράφω από το enimerosi24 :
«Πάνω από 8.000 ανθρακωρύχοι στην Αστούριας της Ισπανίας συνεχίζουν την απεργία τους από την 1η Ιούνη διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές των κυβερνητικών επιδοτήσεων στον άνθρακα, που θα φέρει το σταδιακό κλείσιμο πολλών ορυχείων και απώλεια 40.000 θέσεων εργασίας. Αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας, οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους με αποκλεισμό δρόμων, συζητήσεις, συγκεντρώσεις, πολλές φορές ερχόμενοι αντιμέτωποι με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που κάνουν χρήση δακρυγόνων για να τους διασπάσουν Υστερα από έντονες πιέσεις που δέχονται από τα κάτω, οι συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων «Εργατικές Επιτροπές» και «Γενική Ενωση Εργατών» αναγκάστηκαν να κηρύξουν γενική απεργία, αλλά μόνο στο συγκεκριμένο κλάδο για τις 18 Ιούνη. Δίπλα στον αγώνα των ανθρακωρύχων βρίσκονται αυτές τις μέρες και οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες στην Αστούριας και στη Λεόν, οι οποίοι διαμαρτύρονται ενάντια στην αύξηση των ωρών εργασίας κατά 300 ετησίως, «πάγωμα» των μισθών τους για τέσσερα χρόνια και την επιβολή ατομικών συμβάσεων εργασίας.»
Δείτε τρία βίντεο από τις συγκρούσεις των ανθρακωρύχων με τις δυνάμεις καταστολής , κανονικός πόλεμος…



ο γίγας της πολιτικής Βαγγέλης Βενιζέλος…

Posted on

«παρακαλάει» …
πες κάτι ρε σύντροφε για αυτό το παλιόπαιδο τον Αλέξη…

οι Γερμανοί θαυματουργούν…

Posted on

Γερμανία: μισθοί κάτω από… 400 ευρώ!
του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος
Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» της τελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας.
Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των… 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!
Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Η τραγική ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτού του είδους η εργασιακή απασχόληση εισήχθη όχι από τη Δεξιά, αλλά από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Γκέρχαρτ Σρέντερ προ δεκαετίας, με την περιβόητη «Ατζέντα 2010» που συνέθλιψε τους Γερμανούς εργαζόμενους και αποτέλεσε τη βάση της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως «πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τους άνεργους και τους νέους.
how long is now?
Οι κανόνες της «μίνι απασχόλησης» είναι σαφείς. Πρώτον, οι μηνιαίες αποδοχές απαγορεύεται αυστηρά να υπερβούν τα 400 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αν π.χ. μια εργασία πληρώνεται 5 ευρώ την ώρα, ο εργαζόμενος επιτρέπεται να δουλέψει 80 ώρες τον μήνα. Αν πληρώνεται 10 ευρώ ωριαίως, τότε απαγορεύεται να εργαστεί κάποιος πάνω από 40 ώρες μηνιαίως. Αν εργαστεί έστω και ένα λεπτό παραπάνω, τότε το συμβόλαιο εργασίας του πρέπει να γίνει κανονικό. Οταν οι αποδοχές του εργαζομένου είναι 400 ευρώ ή λιγότερο, παίρνει όλα τα λεφτά καθαρά. Δεν έχει καμία κράτηση για το ταμείο υγειονομικής περίθαλψης ή για το ταμείο συνταξιοδότησης. Η αιτία γι’ αυτό είναι τραγικά απλή: η δουλειά του αυτή δεν του δίνει κανένα δικαίωμα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή για σύνταξη!
Ο εργοδότης είναι ευτυχής. Καλείται να πληρώσει μόνο 2% φόρο επί του ποσού που χορηγεί στον εργαζόμενο και επιπλέον 15% στο ασφαλιστικό ταμείο και 13% στην κοινωνική ασφάλιση. Δηλαδή 130 ευρώ αν πληρώνει 400 ευρώ τον υπάλληλό του και στην πραγματικότητα σχεδόν τα μισά, δεδομένου ότι η μέση αμοιβή που λαμβάνουν τα επτά εκατομμύρια Γερμανοί που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς είναι μόλις… 230 ευρώ!vive la crise-solution
Αυτό το ιδεώδες για εργοδότες εργασιακό καθεστώς άνοιξε αμέσως όχι μια απλή Κερκόπορτα, αλλά μια τεράστια πύλη για τη γενίκευση της «μαύρης» εργασίας στη Γερμανία. Εκατοντάδες χιλιάδες εργοδότες προσλαμβάνουν εργαζόμενους με καθεστώς «μίνι απασχόλησης», αλλά τους απασχολούν κανονικά, σαράντα ώρες την εβδομάδα. Τους δίνουν επισήμως τα 400 ευρώ και τα υπόλοιπα 1.000 ή και παραπάνω ευρώ τους τα δίνουν «μαύρα», γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές!
Σε ορισμένους κλάδους η «μίνι απασχόληση» αναπτύχθηκε ραγδαία, συνοδευόμενη φυσικά από τη «μαύρη» εργασία. Στον ξενοδοχειακό κλάδο π.χ. υπολογίζονται σε 810.000 τα άτομα που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς. Οι εργαζόμενοι κατ’ αυτόν τον τρόπο αφενός πρέπει να βρουν άλλον τρόπο να έχουν υγειονομική περίθαλψη (π.χ. μέσω ασφαλισμένου συζύγου) και αφετέρου συχνά είναι τόσο φτωχοί που έχουν την ανάγκη κοινωνικών επιδομάτων για να επιβιώσουν.
Στην ουσία όμως αυτό σημαίνει ότι το κράτος επιβαρύνεται τόσο με το κόστος κοινωνικής περίθαλψης ατόμων που ενώ εργάζονται δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές όσο και με τα επιδόματα επιβίωσής τους, επιδοτώντας έτσι έμμεσα τις γερμανικές επιχειρήσεις για να πληρώνουν μισθούς κάτω από το όριο της φτώχειας και να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές! Ιδού λοιπόν μια σκοτεινή συνιστώσα του σύγχρονου γερμανικού «οικονομικού θαύματος».
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Υπονόμευση μισθών και συντάξεων
Κατηγορηματικός είναι στις δηλώσεις του προς την ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο οικονομολόγος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) Μάρκους Γκράπκα: «Η »μίνι απασχόληση» διαβρώνει τα βασικά δικαιώματα των εργατών. Οι φορολογούμενοι και οι εργαζόμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό» τονίζει. Εχει απόλυτο δίκιο. Η γενίκευση αυτού του άθλια αμειβόμενου τύπου εργασίας έχει τουλάχιστον δύο ολέθριες συνέπειες. Πρώτον, υπονομεύει δραματικά τις μέχρι τώρα γνωστές συμβάσεις πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου και μετατρέπει τους εργαζόμενους σε ζητιάνους. Δεύτερον, υποσκάπτει τα ταμεία τόσο υγειονομικής περίθαλψης όσο και συνταξιοδότησης, αφού μειώνει τις εισφορές προς αυτά και προετοιμάζει το έδαφος για συρρίκνωση ή και κατάργηση των συντάξεων.

Ο πατριωτισμός του Γιώργου «θαλάσση» Παπανδρέου

Posted on Updated on

Το περήφανο ΟΧΙ στη Μέρκελ και άλλες περιπέτειες του θρυλικού ΓΑΠ

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η υποτροπή της δημοσιονομικής κρίσης στην Ιρλανδία πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στις περιφερειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τείνουν να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Χέρμαν βαν Ρομπέι, δεν υπερέβαλε όταν έλεγε ότι η κατάσταση θέτει «υπαρξιακό ζήτημα για το ευρώ» και η Αγκελα Μέρκελ δεν είχε άδικο όταν εκτιμούσε ότι «αν πέσει το ευρώ, θα πέσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση», τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή.
Αφορμή για την υποτροπή της κρίσης στάθηκαν οι δηλώσεις Μέρκελ κατά τις οποίες το κόστος της ελεγχόμενης χρεωκοπίας περιφερειακών χωρών- την οποία προετοιμάζουν ήδη οι χώρες του πυρήνα υπό γερμανική ηγεμονία- πρέπει να επωμιστούν όχι μόνο τα κράτη, αλλά και οι τράπεζες, οι οποίες θα πρέπει να κληθούν να «κουρέψουν» τα ομόλογα των υπερχρεωμένων κρατών (π.χ. να εισπράξουν 60 λεπτά σε ονομαστική τιμή ενός ευρώ). Προεξοφλώντας τις μελλοντικές απώλειες λόγω «κουρέματος» των ομολόγων, οι τράπεζες και τα επενδυτικά ταμεία ανέβασαν κατακόρυφα το κόστος δανεισμού της Ιρλανδίας, της οποίας οι τράπεζες βρίσκονται ήδη σε τραγική κατάσταση, λόγω του κραχ στη φούσκα της αγοράς ακινήτων. Με τη σειρά της, η κρίση της Ιρλανδίας παρέσυρε Πορτογαλία και Ελλάδα, άρχισε μάλιστα να απειλεί και την Ισπανία, ακόμη και τη Γαλλία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »