εργασιακός μεσαιώνας

και να σκεφτείς ότι στο δίλημμα Σοσιαλισμός η Βαρβαρότητα, διαλέξαμε τον Σοσιαλισμό

Posted on Updated on


Τράπεζες, μεγαλοεργοδότες και ΜΜΕ πίσω από το ξεπάστρεμα των κλαδικών

Σαν αφορμή για γενικό ξεπάστρεμα στις ελάχιστες εγγυημένες -καθ’ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο- αμοιβές είδαν και βλέπουν οι μεγάλοι εργοδότες το Μνημόνιο.
Η διάταξη για την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων σε κάθε περίπτωση, η διαγραφή του δικαιώματος του εργαζομένου να επιλέγει την ευνοϊκότερη σύμβαση και η μη καταβολή του «συνήθους μισθού» στις επιχειρήσεις που δεν είναι μέλη των εργοδοτικών ενώσεων «επιβλήθηκαν τον Αύγουστο -με την πρώτη αναθεώρηση του Μνημονίου- από τους τραπεζίτες, ορισμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τις μεγάλες εταιρείες», σύμφωνα με πηγή που μετείχε στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις με την τρόικα

Σε σημείο που τεχνοκράτης που μετείχε στις συσκέψεις να μεταφέρει την αίσθησή του ότι «δεν διαπραγματευόμουν με το ΔΝΤ, αλλά με συμφέροντα στην Ελλάδα». Για να συνεχίσει, «σιγά μην εμπνεύστηκε ο Ντομινίκ Στρος-Καν τις αμοιβές για τις Ελληνίδες καμαριέρες».

Μετά τις κυβερνητικές παλινωδίες, τις υπουργικές αντιπαραθέσεις περί… «μνημονοφρόνων» και «αντιμνημονιακών» και τις σκληρές δηλώσεις τόσο των εργατικών συνδικάτων όσο και των μικρών εργοδοτών (επαγγελματοβιοτέχνες και έμποροι), το θέμα των συμβάσεων επανήλθε, περίπου, στη διάσταση που είχε στο αρχικό Μνημόνιο (Μάιος 2010).

Το οποίο παρείχε την ευχέρεια, δυνητικά όμως, οι επιχειρησιακές συμβάσεις να βυθίζονται κάτω των κλαδικών. Αυτή όμως η δυνητική χρήση των επιχειρησιακών συμβάσεων ακυρώθηκε με τη δρακόντεια αναθεώρηση του Αυγούστου και έγινε οριζόντια, δηλ. γενικευμένη.

Τώρα, με την πρόβλεψη που περιέχει η δεύτερη αναθεώρηση του Μνημονίου περί υπεροχής μεν των επιχειρησιακών, κάτω όμως από ορισμένες (αχρείαστες) προϋποθέσεις, το όλο θέμα θα κριθεί στο Κοινοβούλιο με τους προαναφερθέντες εργοδότες να καραδοκούν για να μην περάσει μια ηπιότερη ρύθμιση έχοντας τις «πλάτες» της τρόικας

 

η συνέχεια του άρθρου του Χρήστου Μέγα στην enet.gr

ο εργασιακός μεσαίωνας έχει ξεκινήσει από το λιμάνι…

Posted on Updated on

Lazy Days

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ

Τι γίνεται πίσω από τις πύλες του Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων της Cosco;

Οπου κι αν θέσει κανείς το ερώτημα, απάντηση δεν παίρνει. Από τις αρχές Ιουνίου που η εκμετάλλευση του Προβλήτα ΙΙ πέρασε στην ΣΕΠ Α.Ε., θυγατρική της κινεζικής εταιρείας στην Ελλάδα, για τους εργαζόμενους το Ικόνιο παραπέμπει σε επαρχία της Κίνας. Το βέβαιο είναι ότι οι συνθήκες εργασίας δεν διέπονται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι λιμενεργάτες της Cosco περιλαμβάνει 13 όρους που απαντώνται στο κινεζικό μοντέλο εργασίας.

1. Ολοι οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται ως ανειδικευτοι εργάτες.

2. Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου.

3. Η εργασία είναι οκτάωρη, σε κυλιόμενες βάρδιες και το ωράριο συνεχές ή σπαστό. Η υπέρβαση του ωραρίου λογίζεται ως οικειοθελής προσφορά, εκτός κι αν υπάρχει γραπτή εντολή διευθυντή.

4. Η αμοιβή είναι 40 ευρώ την ημέρα. Στο ημερομίσθιο περιλαμβάνονται τα επιδόματα και οι πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία, αργίες, υπερεργασία, εκτός έδρας.

5. Στην αμοιβή περιλαμβάνονται και όλες οι κρατήσεις, εισφορές, φόροι, τέλη κ.λπ.

6. Οι εργαζόμενοι, παρότι έχουν ημερομίσθιο, πληρώνονται την τελευταία ημέρα του μήνα.

7. Οποιεσδήποτε παροχές (bonus), εναπόκεινται στη διοίκηση (από ελευθεριότητα όπως αναφέρεται) και μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή.

8. Η εταιρεία έχει δικαίωμα καταγγελίας αν παραβιαστεί ένας όρος ή ο εργαζόμενος απουσιάσει χωρίς άδεια 3 ημέρες σε διάστημα ενός έτους.

9. Αν η εταιρεία επιλέξει να μην καταγγείλει τη σύμβαση, αυτή η στάση πρέπει να θεωρείται προσωρινή.

10. Σε περίπτωση ασθένειας του εργαζομένου, η εταιρεία δικαιούται να ελέγχει με γιατρό της δικής της επιλογής τον ασθενή.

11. Ο εργαζόμενος αναλαμβάνει έναντι της εταιρείας την υποχρέωση πίστης, που από την ανάλυση των όρων παραπέμπει σε όρκο σιωπής.

12. Στα θέματα αδειών, η εταιρεία πρωτοτυπεί και παραπέμπει στην εργατική νομοθεσία.

13. Για τις διαφορές αρμόδια είναι τα δικαστήρια της Αθήνας και όχι του Πειραιά.

Πώς λειτουργεί στην πράξη το κινεζικό μοντέλο; Στο ΣΕΜΠΟ της Cosco εργάζονται 300 χειριστές μηχανημάτων και εργατοτεχνίτες και 50 διοικητικοί. Το ωράριο των εργατοτεχνιτών είναι σπαστό. Κανείς δεν γράφει υπερωρία και όσοι εργάζονται πενθήμερο, περίπου οι μισοί, έχουν μηνιαίες αποδοχές γύρω στα 700 ευρώ.

Για τους υπόλοιπους ισχύει καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας με αποδοχές 300-400 ευρώ. Οι συμβάσεις είναι ημερήσιες και γίνονται μέσω της εταιρείας ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ Α.Ε. και πέντε υπεργολάβων.

Κανονισμός εργασίας δεν υπάρχει, σωματείο δεν επιτρέπεται και δεν αναγνωρίζεται η δικαιοδοσία του Εργατικού Κέντρου, της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων, της ΓΣΕΕ και των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Τέσσερις καταγγελίες εξετάζονται από την Επιθεώρηση Εργασίας, από τον περασμένο μήνα, αλλά καμία δεν έχει ολοκληρωθεί.

Από τις 30 Αυγούστου 2010 το Διεθνές Συμβούλιο Λιμενεργατών (IDC) έχει απευθυνθεί στη διοίκηση της Cosco και της ΣΕΠ Α.Ε., ζητώντας τη συμμόρφωση στις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες. Δεν υπήρξε καμία απάντηση.

Στις 20 Οκτωβρίου το Συμβούλιο απευθύνθηκε και στην ελληνική κυβέρνηση, με επιστολή προς τον Γ. Παπανδρέου και τους υπουργούς Εργασίας, Λούκα Κατσέλη, και Θαλασσίων Υποθέσεων, Γ. Διαμαντίδη. Στο κείμενο που υπογράφεται από τον συντονιστή του IDC για τις χώρες της ευρωζώνης, Π. Σο, αναφέρονται όλες οι παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας από την Cosco. Ούτε σε αυτή την επιστολή υπήρξε απάντηση.

Το Συμβούλιο ενημέρωσε για τη «μικρή Κίνα του Πειραιά» και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία δήλωσε ότι θα στείλει επιστολή στην Αθήνα προκειμένου να πάρει εξηγήσεις. Σε διαφορετική περίπτωση δεν αποκλείεται προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παράλληλα το Συμβούλιο, που έχει παρουσία σε 100 ευρωπαϊκά λιμάνια, με επιστολή προς όλες τις αντιπροσωπείες του, στις 11 Νοεμβρίου, προαναγγέλλει συντονισμένη δράση κατά της Cosco, με μπλοκάρισμα των φορτηγών και των κοντέινερ της εταιρείας.

πηγή : Ελευθεροτυπία