Ελληνες του Πόντου

Ε! ρίζαμ’, ντο να λέγω σας, εμείς όντες εχπάσταμε σ’ ‘σην πατρίδαν να φέβομε για την Ελλάδαν, α τόσον και εσιασίρεψαμ’ τιδέν να παίρω κι’ εγροίξα. Την εικόναν είπα ας παίρω και τα ‘ άγια λείψανα και προστατεύνε μας σα δρόμους. Και με τα ‘εκείνα έρθαμε αδά σην Ελλάδαν και ντο εσύραμε, τα καριπίας, τα εφτωχίας, τα βάσανα!. Ο Θεός μονάχον εξέρει ατά

Posted on Updated on

pontiaki genoktonia

19 Μαίου και πως και γιατί να ξεχάσουμε;(μήπως να ρωτήσουμε τον Τρεμόπουλο και την Ρεπούση;)
Η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (1916-1923).
Τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες εξοντώθηκαν από το επεξεργασμένο σχέδιο γενοκτονίας. Το μεγαλύτερο μέρος γυναίκες και παιδιά. «Ρίζα μ’ Κωστή, ας απόθανα εγώ κι ας εζήνες εσύ, πουλί μ’».
Ο τόπος του Πόντου που γέννησε πολιτισμό, μεταβλήθηκε σε τόπο εγκλημάτων και τόπο γέννησης προσφύγων…

Ενα τραγούδι λοιπόν για την Ημέρα ,τίποτε άλλο…

Ενα τραγούδι που όταν δεν ήταν νεκρικό μοιρολόι το τραγουδούσαν  συνήθως οι άντρες και εκφράζανε τους καημούς της ζωής. Μοιρολόι σαν αυτό λοιπόντραγουδούσανε και οι γέροντες που δεν μπορούσανε να ακολουθήσουνε τους νέους στον πόλεμο .Γι αυτό το λόγο συνήθως ακολουθούσε η Σέρρα ο Ποντιακός Πυρρίχιος .

ακούμε τον Γιώργο Αμαραντίδη στο τραγούδι και στην λύρα και στο νταούλι τον Γιάννη Ευφραιμίδη :

μοιρολόι-σέρρα

(με ένα κλικ ελάλησε)

Υ.Γ. τα λόγια στον τίτλο είναι τα λόγια μιας χαροκαμένης ποντίας, που έζησε τον ξεριζωμό