δημόσιο χρέος

Ξεκινά ο έλεγχος του χρέους από τη μεριά της κοινωνίας

Posted on

σε ετούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει....symbol-σύμβολο

Αθήνα, 16 Μαΐου 2011

Πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 15 Μαΐου 2011 στο Πολυτεχνείο, όπως είχε ανακοινωθεί, ανοικτή συνάντηση εργασίας οικονομολόγων και νομικών όπου συμφωνήθηκε να ξεκινήσει η ερευνητική δουλειά για το δημόσιο χρέος. Υπήρξε σημαντική συμμετοχή ενδιαφερομένων οι οποίοι συμφώνησαν να ξεκινήσουν τον λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους, από την μεριά της κοινωνίας και των πολιτών. Η δουλειά αυτή αποτελεί ένα πρώτο βήμα που θα πιέσει να ανοίξουν τα βιβλία του δημόσιου χρέους ώστε ο ελληνικός λαός να μην πληρώσει ένα χρέος για το οποίο δεν ευθύνεται.
Ειδικότερα οι ομάδες εργασίας θα ασχοληθούν με τα ακόλουθα 20 θέματα κατανεμημένα σε ευρύτερες ενότητες:
1.Swaps της Goldman Sachs.
2.Ιδιωτικοποιήσεις.
3.Ολυμπιακοί Αγώνες
4.C4I
5.Ομολογιακά δάνεια
6.Δανειακές συμβάσεις και ειδικότερα αυτή του Μνημονίου
7.Όροι διαπραγμάτευσης και εκκαθάρισης στη δευτερογενή αγορά ομολόγων
8.Ανατοκισμός
9.Παλαιότερα δάνεια
10.Γερμανικό κατοχικό δάνειο
11.Αγορές πολεμικού υλικού
12.Παραγραφές χρεών της εφορίας προς ιδιώτες
13.Κατάσταση έκτακτης ανάγκης, βάσει της οποίας ο ίδιος ο ΟΗΕ αναγνώρισε τη δυνατότητα παύσης πληρωμών του δημόσιου χρέους αν η εξυπηρέτησή του λειτουργεί εις βάρος των κοινωνικών δαπανών
14.Όρια του 60% και 3% που θέτει η Συνθήκη του Μάαστριχτ για το δημόσιο χρέος και το δημ. έλλειμμα αντίστοιχα, η υπέρβαση των οποίων θέτει ευθέως ζήτημα νομιμότητας για το επιπλέον χρέος που συγκεντρώθηκε.
15.Αναφορές του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
16. ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης.
17.Ισοτιμία και όροι ένταξης δραχμής σε ευρώ
18.Χρέος προς ιδιώτες
19.Συνέπειες από μια πιθανή παύση πληρωμών

Όσοι άλλοι, οικονομολόγοι και νομικοί, πέραν αυτών που παραβρέθηκαν στη σύσκεψη, ενδιαφέρονται να συμμετέχουν σε κάποια από τις παραπάνω ομάδες, παρακαλούνται να ενημερώσουν την Επιτροπή (μέχρι και την επόμενη Δευτέρα 23 Μαΐου 2011) στο ακόλουθο μέιλ: leovat@yahoo.com, αν είναι δυνατόν διευκρινίζοντας και το θέμα ή/και θέματα που τους ενδιαφέρουν. Μέσω του ίδιου μέιλ καλούνται να επικοινωνήσουν και όσοι, κυρίως άλλων ειδικοτήτων, ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην ομάδα επικοινωνίας, διευκρινίζοντας το.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Επικοινωνία:
info@elegr.gr
πηγή:www.elegr.gr

οι μέρες της «Αριστεράς της παρατήρησης» είναι μετρημένες!

Posted on


(samuel francois iejambe2_)
Αριστερά του Debtocracy

Του Γεωργίου Τζαννετάτου,

Διδακτορικού Φοιτητή Πολιτικών Επιστημών

Ένα μόλις μήνα μετά την επίσημη πρεμιέρα του Debtocracy και ήδη οι θεατές της εξ(αι)ρετικής αυτής δουλειάς του Άρη Χατζηστεφάνου και της Κατερίνας Κιτίδη τείνουν να υπερβούν το ένα εκατομμύριο. Μια παρέα νεαρών αδέσμευτων δημοσιογράφων κατάφερε, δίχως να αλλοιώσει ή να κρύψει την πολιτική της ταυτότητα, να επικοινωνήσει με ένα ακροατήριο το εύρος του οποίου (δυστυχώς ή ευτυχώς) είναι απείρως μεγαλύτερο από το σύνολο των οργανωμένων μελών της «εντός» και της «εκτός των τειχών» Αριστεράς. Το συλλογικό αυτό έργο των εκατοντάδων «συμπαραγωγών», δίχως να βάλει στιγμή νερό στο κρασί του, έχει ήδη καταφέρει πολλά.

Η επιτυχία του Debtocracy δεν περιορίζεται στο πλήθος των θεατών του. Ούτε συνδέεται αποκλειστικά με τον εξαιρετικό τρόπο με τον οποίο προπαγανδίζει την πρωτοβουλία για την συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Δημοσίου Χρέους. Το Debtocracy ανάγκασε τους «εχθρούς» να ξαναμελετήσουν τα Σικαγογενή τους «ευαγγέλια» αναζητώντας αντίλογο. Έδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο στους «φίλους» πως υπάρχουν ακόμα μονοπάτια «κοινής περπατησιάς». Ένα γαϊτανάκι ξεκάθαρου πολιτικού λόγου, άρτιας επιστημονικής τεκμηρίωσης, ευρηματικής σκηνοθεσίας και απολαυστικής μουσικής, κάλεσε την ελληνική κοινωνία να δει πίσω από τον μονόδρομο της σφαγής της και εκείνη τόλμησε μαζικά να «κρυφοκοιτάξει». Μια πολιτική πρόταση απαλλαγμένη από «ισμούς» και «κατάρες», κάλεσε την ελληνική κοινωνία να διευρύνει το «τρέχον» περιεχόμενο της έννοιας «ρεαλισμός», συνδέοντάς το με εκείνο της έννοιας «αναγκαίο», και εκείνη μαζικά «το συζητάει».

Την ώρα λοιπόν που μια μικρή μα συνεχώς διευρυνόμενη παρέα κτίζει έναν τέτοιου είδους δίαυλο επικοινωνίας με την ελληνική κοινωνία, η οργανωμένη Αριστερά παρατηρεί με έκδηλη αμηχανία. Για μια ακόμη φορά η οργανωμένη Αριστερά επιλέγει για τον εαυτό της τον ρόλο του αμήχανου παρατηρητή. Για μια ακόμη φορά, δέσμια της μιζέρια της, του συντηρητισμού και της αλαζονείας της, αδυνατεί να πρωτοπορήσει. Αδυνατεί να αντιληφθεί την «γλώσσα» των «ιθαγενών» για να θυμηθώ τα λόγια του Subcommandante Marcos. Και ενώ αρνείται ακόμη και να προσπαθήσει να καταλάβει την γλώσσα τους, τολμά να ευαγγελίζεται την δική τους απελευθέρωση και ευδαιμονία.

Παραφράζοντας μια πρόσφατη δήλωση του Άρη Χατζηστεφάνου αναφορικά με τα διδάγματα του εγχειρήματος του Debtocracy, θεωρώ πως αν ο τρόπος που υποδέχθηκε η ελληνική κοινωνία το Debtocracy διδάσκει κάτι, αυτό είναι πως οι μέρες της «Αριστεράς της παρατήρησης» είναι μετρημένες! Όσο η οργανωμένη Αριστερά αποφεύγει την άνευ κομματικού ή οργανωτικού πρωτοκόλλου επικοινωνία με την κοινωνία, όσο φοβάται την γλώσσα που συντίθεται από τα κάτω, που δεν ξεκινά από τον «αντάρτη» αλλά από τους «ιθαγενείς» που έρχονται σε επαφή μαζί του, είναι καταδικασμένη να φθίνει και να παρατηρεί! Το Debtocracy και η πρωτοβουλία για την συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Δημοσίου Χρέους αποτελούν ενέργειες με σαφώς ευρύτερο ορίζοντα. Όπως εύστοχα τόνισε και ο Π. Κοροβέσης «γενούν ένα κίνημα»! Ένα δίκτυο που δεν αναζητά εξουσία στο όνομα των εν δυνάμει εξεγερμένων αλλά διεκδικεί τον χώρο εντός του οποίο οι εξεγερμένοι μπορούν να ορίσουν την ζωή τους. Και πιστέψτε με, όσο θα διευρύνεται αυτό το δίκτυο τόσο θα διευρύνεται και ο διεκδικούμενος χώρος, «hasta la victoria siempre»!

πηγή : Aριστερό Βήμα

Πολλά ψέματα είπαμε, ας πούμε και μια αλήθεια

Posted on

Νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο: Φοβού τους Δαναούς…
της Δέσποινας Κουτσούμπα
(«Δρόμος», 12/3/2011)

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσες σελίδες χρειάζεται να αφιερώσει κανείς για να γυροφέρνει ένα θέμα, χωρίς να μιλήσει για την ουσία του! Στην περίπτωση της «Μελέτης για τις μισθολογικές εξελίξεις στο δημόσιο», χρειάστηκαν 272 σελίδες (που κόστισαν 72.000 ευρώ!) για να κρυφτεί το αυτονόητο: ότι, τελικά, οι απολαβές των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα κατατάσσονται μεταξύ των χαμηλότερων στην ευρωζώνη και δεν αντιστοιχούν ούτε στο παραγόμενο έργο ούτε και στο κόστος ζωής. Και –προφανώς– δεν ευθύνονται για το «δημόσιο» χρέος!
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΛΕ .Ένα βήμα μπρος ή κατρακύλα στον γκρεμό

Posted on Updated on

Στην αρχή, όταν πρωτοδιατυπώθηκε η πρόταση για την δημιουργία της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους, φάνηκε εκ πρώτης όψεως ότι μπορούσε να αφορά και ζητήματα τακτικής. Αφορά δηλαδή την ανάγκη κατανόησης, από την μεριά της εργατικής τάξης, αλλά και ευρύτερων στρωμάτων που πλήττονται από την λαίλαπα της επίθεσης της ελληνικής κυβέρνησης,  του προβλήματος του χρέους και πώς αυτό θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί καλύτερα. Και όσο η άποψη αυτή εκπορευόταν από κύκλους αστών οικονομολόγων ή μικροαστικά καθηγητικά μαυσωλεία δεν είχε και τόσο μεγάλη σημασία. Όταν όμως αυτό αρχίζει να γίνεται έμμονη ιδέα σε μαρξιστικούς κύκλους και οργανώσεις το ζήτημα παίρνει άλλο χαρακτήρα.

Πραγματικά είναι απορίας άξιον πώς μια σειρά οργανώσεις, που μέχρι χθες υπεράσπιζαν με πάθος την άρνηση πληρωμής του χρέους, υποχώρησαν σήμερα στην προώθηση μιας αμφισβητούμενης υπόθεσης όπως είναι η ΕΛΕ. Τι συμβαίνει; Γιατί όλα αυτά τα ζικ-ζακ και οι απότομες στροφές στις πολιτικές θέσεις, οι οποίες αντί να ξεκαθαρίζουν προκαλούν μεγαλύτερη σύγχυση στους οπαδούς τους;

Τίποτε, όμως, δεν είναι παράξενο. Φαίνεται πως όπως στην αρχή μπήκαν χωρίς κατανόηση στο ζήτημα της υπεράσπισης της άρνησης πληρωμής χρέους, έτσι και σήμερα προσπαθούν να μας πείσουν να προπαγανδίσουμε μια θέση χωρίς καν να μπαίνουν στο κόπο να εξηγήσουν αν αυτό αφορά ζητήματα τακτικής η στρατηγικής. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να καταλάβουμε μόνοι μας τι συμβαίνει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ο Γιώργος είναι πονηρός και αυτά που λέει μην τα τρως…

Posted on

Και μετά το γλυκόπικρο νερατζάκι έρχονται και τα πικρά…
14/2/2010 enet.gr 18:34: Γ. Παπανδρέου: Δεν πάμε σε εκλογές, δεν πουλάμε γη.

«23/9/2010 primeminister.gr: Το Δημόσιο διαθέτει ακίνητη περιουσία, η αξία της οποίας υπερβαίνει τα 270 δισ. – ποσό, που περίπου ισούται με το δημόσιο χρέος της χώρας. Τα ακίνητα αυτά παραμένουν, ως επί το πλείστον, ανεκμετάλλευτα. Για το λόγο αυτό, ξεκινούμε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, που εφαρμόζεται σε ένα ευρύτατο φάσμα τομέων, όπως μεταφορές, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ακίνητα, ΔΕΚΟ και τράπεζες, μέσω απευθείας πώλησης, υπογραφής σύμβασης παραχώρησης, δημοσίου διαγωνισμού, ιδιωτικοποιήσεων, στρατηγικών συνεργασιών ή χρηματοοικονομικών εταιρειών συμμετοχικού κεφαλαίου – εταιρειών «holding».»

ολόκληρο το κείμενο στο Oraelladas.gr

«Αυτή η επιλογή αποτελεί μονόδρομο πλέον για την Ελλάδα!»

Posted on Updated on

Guilty
photo by Funky64

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»!
Συνέντευξη του Ερίκ Τουσέν στον Λεωνίδα Βατικιώτη για το περιοδικό «Επίκαιρα»Στη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που θα δώσει τα νομικά και ηθικά επιχειρήματα για την παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους καλεί ο διακεκριμένος επιστήμονας και αγωνιστής Ερίκ Τουσέν στη βαρυσήμαντη συνέντευξη που παραχώρησε στα Επίκαιρα. Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, πριν τρία χρόνια μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθόλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους. Μέχρι και την δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Ο Ερίκ Τουσέν είναι ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM, http://www.cadtm.org). Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για συναφή θέματα (Your money or your life! The tyranny of global finance, The World Bank: a never ending coup d’ etat, και άλλα). Το πιο πρόσφατο βιβλίο του που έγραψε μαζί με την Νταμιέν Μιλιέτ κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2010 και καταπιάνεται με το θέμα του παγκόσμιου χρέους και τις ευθύνες του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Τίτλος του: The debt, the IMF and the World Bank, sixty questions sixty answers (εκδόσεις Monthly Review).

– Ποια είναι τα ειδικά χαρακτηριστικά της κρίσης δημοσίου χρέους που έχει ξεσπάσει εδώ και έναν χρόνο στην ευρωζώνη, διαφοροποιώντας την από άλλες κρίσεις χρέους που έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν σε χώρες του Τρίτου Κόσμου;

– Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της κρίσης είναι ότι αποτελεί δημιούργημα των ιδιωτικών τραπεζών κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας που πλήττει τις χώρες της περιφέρειας (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, κ.α.) και του πρώην Σοβιετικού μπλοκ που εντάχθηκε στην ΕΕ την προηγούμενη δεκαετία. Πρόκειται λοιπόν για μια κρίση που εξελίχθηκε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτή η κρίση αποτελεί επίσης δημιούργημα, κι αυτό είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό της, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόστηκαν τις δεκαετίες ’80 – ’90 κι ως βασικό τους χαρακτηριστικό είχαν την μείωση των φόρων που πλήρωναν οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι. Το αποτέλεσμα στη συνέχεια ήταν να μειωθούν απότομα τα κρατικά έσοδα και να ανοίξει ο δρόμος για την σημερινή δημοσιονομική κρίση. Ανεξάρτητα δηλαδή από τις επιπλέον συγκυριακές αιτίες, η κρίση προετοιμάστηκε από τις φιλο-επιχειρηματικές πολιτικές των προηγούμενων δύο δεκαετιών.
Η τρίτη αιτία, που αποτέλεσε και τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν το κόστος για τη διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »