αντιδράσεις

Το καλό με τη ρουτίνα είναι ότι σου προσφέρει ένα σταθερό πλαίσιο ζωής. Το κακό με τη ρουτίνα είναι ότι κάποια στιγμή τη βαριέσαι. Και την ανατρέπεις εκρηκτικά.

Posted on

how long is now?

εξαιρετικό το κείμενο του ΚΙΜΠΙ για τον τρόπο που βιώνουμε νοιώθουμε αντιμετωπίζουμε την κατάσταση στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό .Τίτλος :
Retour a la normale 17-07-2010

«Επιστροφή στην κανονικότητα». Έτσι σάρκαζαν τον Μάη του 1968 οι Γάλλοι «καταστασιακοί» (του πράσινου σήμερα Ντανιέλ Κον Μπεντίντ) το τέλος της νεανικής εξέγερσης και την καταστολή της μεγαλύτερης κοινωνικής αναταραχής στη μεταπολεμική Ευρώπη. Η «κανονικότητα» περιλάμβανε στροφή της γαλλικής κοινωνίας από την αντεξουσιαστική ευφορία στον συντηρητισμό, εκλογική νίκη του Ντε Γκολ και κάποιες μικρές κατακτήσεις για τα εργατικά στρώματα. Η «κανονικότητα» αυτή μπορεί να κατατρόπωσε την ηθικοπολιτική επανάσταση των νεαρών βλαστών των μικροαστικών οικογενειών της Γαλλίας, ωστόσο παρέμεινε μια «κανονικότητα». Αυτή που αντιστοιχούσε στις σταθερές του κοινωνικού κράτους στις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης: εγγυημένοι βασικοί μισθοί, συλλογικές συμβάσεις, στοιχειώδης προστασία της εργασίας, επιδόματα ανεργίας και πρόνοιας, κουλτούρα κοινωνικής διαπραγμάτευσης, δημόσια δωρεάν παιδεία, ακαδημαϊκή ελευθερία, δημόσιο σύστημα υγείας, κρατικά εγγυημένο σύστημα ασφάλισης και συνταξιοδότηση σε λογική ηλικία σε σχέση με τον μέσο όρο ζωής.

Η «κανονικότητα» δεν είναι εξ ορισμού κακό πράγμα. Ο άνθρωπος είναι πλάσμα φιλοπερίεργο. Γοητεύεται από τις αλλαγές και τις ανατροπές. Ωστόσο, κάποιου είδους κανονικότητα, κάποια ρουτίνα της καθημερινότητας του είναι αναγκαία για να μπορεί να αντιμετωπίσει μια ζωή σύντομη, δύσκολη και συχνά ανυπόφορη. Οι κύκλοι της οικονομικής ζωής προσφέρουν από μόνοι τους αρκετό σασπένς για να αντέξει κανείς κάτι περισσότερο από τις «συγκινήσεις» που προσφέρουν. Αν στους οικονομικούς κύκλους προσθέσει κανείς τις μεγάλες καμπύλες, τις βαθιές και μακρόχρονες υφέσεις, τις εκρηκτικές εκτονώσεις τους σε κοινωνικές εντάσεις, διακρατικούς ανταγωνισμούς και, πολύ περισσότερο, σε αιματηρούς πολέμους σαν τους δυο παγκοσμίους του 20ού αιώνα που μετέτρεψαν την Ευρώπη σε νεκροταφείο, τότε η «κανονικότητα» αποτελεί μια αξιοζήλευτη κατάσταση για τον μέσο άνθρωπο. Ο μέσος άνθρωπος θέλει να προγραμματίσει στοιχειωδώς τη ζωή του, να εφαρμόσει το μικρό φιλόδοξο ή ταπεινό σχέδιό του, που τις περισσότερες φορές περιλαμβάνει απλά, παραδοσιακά πράγματα: έρωτα, γάμο, οικογένεια, παιδιά, ένα σπιτικό, εγγόνια, ήσυχα γεράματα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η μοίρα μας είναι κοινή – το ίδιο πρέπει να είναι και ο αγώνας μας.»

Posted on Updated on

Ψήφισμα δημοσιογράφων στο Έθνος, το Έθνος της Κυριακής, την Ημερησία, το Goal News, τον Σέντρα FM, στο e-go.gr του ομίλου «Πήγασος»

Οι δημοσιογράφοι, μέλη και μη μέλη της ΕΣΗΕΑ, που εργαζόμαστε στα παραπάνω μέσα πληττόμαστε βάναυσα από τα μέτρα της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ. Στόχος είναι να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι. Ισοπεδώνεται ο δημόσιος, κοινωνικός και καθολικός χαρακτήρας της ασφάλισης, επιβάλλεται «δουλειά μέχρι τον θάνατο», επιχειρείται κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, αυξάνεται διαρκώς το κόστος ζωής, εντείνεται η εργασιακή ανασφάλεια και η ανεργία αποκτά εκρηκτικές διαστάσεις. Τα εισοδήματά μας συρρικνώνονται.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, όπως δυστυχώς διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι στην πρόσφατη κοινή συνέλευσή μας, η πλειοψηφία της διοίκησης της ΕΣΗΕΑ αποδεικνύεται ανεπαρκής. Παραμένει μακριά από τα πραγματικά προβλήματα και τις ανησυχίες των εργαζομένων. Οι παλινωδίες της εντείνουν την ανησυχία μας.
Την ώρα που κάποιοι επιχειρούν να μας συνθλίψουν, δεν υπάρχει χρόνος αναμονής και περιθώρια ανοχής. Εκτιμούμε ότι πρέπει να πάρουμε οι ίδιοι τις εξελίξεις στα χέρια μας. Να χαράξουμε τις δικές μας διαχωριστικές, κόκκινες γραμμές. Να μην περιμένουμε να αποφασίζουν άλλοι για εμάς. Να έχουμε λόγο για το περιεχόμενο και τη μορφή των κινητοποιήσεών μας. Να αγωνιστούμε μαζί με την κοινωνία και τους εργαζόμενους που μάχονται για να ανατρέψουν την αντιλαϊκή πολιτική. Οι «τουφεκιές στον αέρα» δεν έχουν στόχο και δεν μπορούν να φέρουν κανένα αποτέλεσμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »