έξοδος απο το ευρώ

Αυτή η πολιτική δεν οδηγεί πουθενά.

Posted on

Η  ομιλία του ανεξάρτητου βουλευτή, Βαγγέλη Παπαχρήστου, στην Επιτροπή Οικονομικών για το νέο Μνημόνιο‏

Από τους Βουλευτές ακουστήκαν ορισμένα ορθολογικά επιχειρήματα. Δεν ακούσαμε παρόμοια επιχειρήματα από την Κυβέρνηση και μου κάνει εντύπωση ότι δεν μπαίνει καν στο κόπο ο Υπουργός Οικονομικών να έρθει να μας αναλύσει, να μας δώσει μια διεξοδική ανάλυση των όρων αυτού του Μνημονίου και να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Είπα στην αρχή αυτής της συζήτησης, είναι δυνατόν βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου να διαβάσει 645 σελίδες; Δεν είναι δυνατόν. Είναι δυνατόν βουλευτής να έχει τις γνώσεις αυτές για να μπορεί να κρίνει αυτές τις σελίδες, που τις διάβασε χωρίς να απευθυνθεί σε κάποιο ειδικό; Ούτε αυτό είναι δυνατόν. Νομίζω ότι εδώ χρησιμοποιείται η Βουλή με ένα αντιδημοκρατικό τρόπο ως διαδικασία επικύρωσης. Αν ανοίξετε τα κείμενα στα ελληνικά που θα τα διαβάσουν  οι περισσότεροι βουλευτές, όπου έχει νούμερα, έχει σημεία, δεν αναφέρονται ούτε νούμερα. Δηλαδή εκ των υστέρων μου ζητάτε εγώ να σας ψηφίσω για να βάλετε εσείς ότι νούμερα νομίζετε. Ξέρετε, πάντοτε λέγαμε ότι « ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», εδώ οι λεπτομέρειες κοστίζουν δισεκατομμύρια και ζητάτε σε αυτό να σας δώσουμε «λευκή επιταγή». Κανείς ορθολογικός άνθρωπος δεν θα το έβαζε.

Το βασικό είναι ότι εδώ έχει χαθεί η δυνατότητα να κάνουμε μια ορθολογική συζήτηση. Υπάρχουν σε αυτό το κείμενο και στα κείμενα που έχουν μοιραστεί τις προηγούμενες μέρες, πράγματα, τα οποία είναι ιδεοληπτικές ανοησίες μερικών – γιατί όποιος μου λέει ότι με αυτά τα δεδομένα θα βγούμε από την κρίση και θα μετατραπεί το χρέος σε βιώσιμο, πρέπει να μου το αποδείξει με νούμερα. Εγώ μπορώ να αποδείξω, ότι αυτό το χρέος ακόμη και με το «κούρεμα» δεν είναι βιώσιμο. Το είχα πει από την πρώτη μέρα, ότι από το 2010 δεν ήταν βιώσιμο. Η Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα ρευστότητας, είχε πρόβλημα βιωσιμότητας του χρέους και τα μέτρα προτείνονταν σαν να αντιμετώπιζε πρόβλημα ρευστότητας. Έρχονται τώρα όλοι οι ευρωπαίοι να μας πουν αυτό που τους λέγαμε από την αρχή. Είχα πει στον Προϋπολογισμό του 2009, ενάμισι χρόνο πριν, ότι αυτές οι προβλέψεις που γινόντουσαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μου θυμίζουν δημιουργική οικονομετρία. Μας κατηγορούσαν για δημιουργική λογιστική, τους είχα πει για δημιουργική οικονομετρία. Αποδείχτηκε ότι ήταν δημιουργική οικονομετρία, έπεσαν σε όλα έξω. Μην νομίζετε ότι αυτό είναι πρώτη φορά. Εκ των υστέρων διάβασα άρθρο δύο Αμερικανών οικονομολόγων που έλεγαν ότι κατά την διάρκεια της κρίσης της Αργεντινής, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εν γνώσει του για να στηρίξει αυτές τις πολιτικές, έδινε λάθος προβλέψεις. Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνουν. Η δυναμική του χρέους, το έχω πει πολλές φορές εδώ, δεν εξαρτάται μόνο από το ποσοστό του, εξαρτάται πρώτα και κύρια από την διαφορά των επιτοκίων με το ρυθμό μεγέθυνσης, δηλαδή ανάπτυξης, όπως τον ξέρουμε όλοι.

Όλες οι προβλέψεις μιλάνε για ύφεση. Είναι σίγουρο το 2012 θα έχουμε ύφεση -εγώ σας λέω το 2013-, γιατί οι προβλέψεις που αναθεωρούνται και όλες οι εκτιμήσεις είναι ότι θα έχουμε κάμψη της παγκόσμιας ανάκαμψης μέσα στο 2013 στα σίγουρα, αν δεν συμβεί το 2012. Και μου λέτε ότι με τη διαδικασία αυτή που προτείνετε, ότι θα μειωθεί το χρέος και θα γίνει βιώσιμο;

Διαβάζω εδώ, σ’ αυτό που μας λέτε, ότι το χρέος έχει φτάσει 169% του Α.Ε.Π.. Πριν από δύο μέρες, γράφτηκε σε εφημερίδες ότι το χρέος το τρίτο τρίμηνο του 2011 είχε φτάσει 159,1% του Α.Ε.Π.. Είχε αύξηση 20%. Δηλαδή, μέσα σε ένα τρίμηνο έφτασε 169%, ή ρίχνετε νούμερα χωρίς να ενδιαφέρεστε; Αυτές είναι αγυρτείες. Επειδή το 20% αύξηση, μας λένε ότι φταίνε οι Έλληνες που δεν έγινε, που δεν εφαρμόσαμε τα μέτρα γι’ αυτό αυξάνονται όλα αυτά. Διαβάζω για την Πορτογαλία, 18,9%, για την Ιρλανδία, 16,5%. Πάει να πει ότι δεν φταίνε οι ιδιαιτερότητες που υπάρχουν της Ελλάδας, φταίει αυτή η συνταγή, μια συνταγή που όλος ο κόσμος τη λέει χρεοκοπημένη. Έρχονται να μου βάζουν στόχους τους οποίους όλοι στο κόσμο αναγνωρίζουν ότι είναι ανέφικτοι. Είχα πει ότι όταν είχε μπει ο στόχος των 50 δισεκατομμυρίων για αποκρατικοποιήσεις μέχρι το 2015, ότι δεν υπάρχει αναλυτής που να θεωρεί ότι αυτός ο στόχος είναι εφικτός. Άρα, το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί βάζουν έναν ανέφικτο στόχο. Είχα δώσει μια εξήγηση. Τώρα, όλοι οι στόχοι είναι ανέφικτοι και θα έρθουν πριν σου δώσουν τη δόση, να σου λένε ότι δεν έπιασες τους στόχους, άρα να διαπραγματεύονται τα καινούργια μέτρα. Την ξέρουμε αυτή την τακτική. Όσοι έχουμε κάνει διεθνείς διαπραγματεύσεις και έχουμε παρακολουθήσει αυτές τις διαπραγματεύσεις, ξέρουμε αυτή τη λογική. Άρα, το ερώτημα είναι γιατί γίνεται. Γιατί μας αναγκάζουν να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Οι στόχοι είναι προφανείς, αναφέρονται και στην ευρωπαϊκή συζήτηση. Πλέον, όλοι μιλάμε για γερμανοποίηση της Ευρώπης. Οι Γερμανοί κάνουν ένα αγώνα δρόμου -αυτό στη διεθνή πολιτική λέγεται brinkmanship- επί της κόψης του ξυραφιού για να περάσουν τις αλλαγές των συνθηκών. Γιατί, εάν περάσουν οι αλλαγές των συνθηκών, τότε η Γερμανία όχι μόνο θα είναι πιο δυνατή χώρα στην Ευρώπη, που ξέρουμε ότι το παιχνίδι παίζεται με όρους δύναμης, μετά θα έχει και το θεσμικό έλεγχο. Δηλαδή, ακόμα και όταν όλη η Ευρώπη αλλάξει άποψη, θα λένε οι Γερμανοί ότι έχουν το δικαίωμα βέτο. Και θέλετε εσείς να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία; Σε μια διαδικασία που τουλάχιστον εγώ προσωπικά έχω πει, έχει επιβεβαιωθεί. Ό,τι έχει πει η κυβέρνηση και η τρόικα έχει διαψευστεί. Τι λέει η λογική; Μήπως δεν είναι έτσι; Εγώ σας λέω ότι δεν είναι έτσι. Ακούγονται και επιχειρήματα και από τον Υπουργό αλλά και από τον κ. Μητσοτάκη, που αντί να μας δίνει ορθολογικά επιχειρήματα, μας κουνάει το φόβο. Λέει ότι δεν θα έχουμε να πληρώνουμε τους μισθούς και συντάξεις. Διαβάζω ότι οι μισθοί και συντάξεις είναι το 50% των εσόδων του κράτους. Όταν χρεοκοπεί μια επιχείρηση, ακόμα και στο νόμο που έχουν σε όλες τις χώρες, πρώτα πληρώνονται οι εργαζόμενοι και μετά οι δανειστές, οι πιστωτές. Εδώ, θα αλλάξουμε και αυτό; Προϋπόθεση να μην μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί και συντάξεις, είναι να πληρώνονται οι δανειστές. Και τι μας κάνανε; Μήπως σώσανε εμάς; Μας δώσανε λεφτά για να πληρώνουμε τα χρέη, τους τόκους αυτούς. Έλυσε κανένα πρόβλημα η χώρα; Διογκώνεται το χρέος μας. Άρα, αυτή η πολιτική δεν οδηγεί πουθενά.

Δεύτερη απειλή. Δεν θα έχουμε να αγοράσουμε πετρέλαιο, τρόφιμα, φάρμακα. Μήπως ζούμε στη Σοβιετική Ένωση; Έχετε δει εσείς το πετρέλαιο από το εξωτερικό να το αγοράζει το κράτος; Οι επιχειρήσεις, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης αγοράζουν. Αυτοί αγοράζουν. Δεν θα χρεοκοπήσουν αυτοί. Αυτοί θα μπορούν να αγοράσουν. Και όσο το αν μπορούν να αγοράσουν με πίστωση, αυτό ισχύει. Τα προβλήματα που έχουν από τη χρεοκοπία τα έχουμε παρόντα. Πάρτε Ελληνικές επιχειρήσεις, εάν σήμερα, που δεν είμαστε χρεοκοπημένοι, μπορούν να αγοράσουν με πίστωση από το εξωτερικό. Καμία! Άρα, μη λέτε ανοησίες. Ανοησίες είναι αυτά. Πείτε μας ορθολογικά πράγματα. Υπάρχουν συνέπειες, σοβαρότατες συνέπειες. Αλλά αυτά τα επιχειρήματα του φόβου, αντί να βοηθάνε, χειροτερεύουν την κατάσταση. Έχω πει επανειλημμένα εδώ. Ξεχνάει η κυβέρνηση ότι δεν έχουμε μόνο μεγάλο δημόσιο χρέος, έχουμε πάνω από το 100% ιδιωτικό χρέος. Ο κίνδυνος που υπάρχει είναι εγώ, που έχω το σπίτι με δάνειο, που μειώνονται τα εισοδήματά μου, δεν θα μπορώ να το κρατήσω. Θα βγω να πουλήσω ότι έχω. Αν βγει ο καθένα μας ξεχωριστά, έχει καλώς. Εάν βγούμε όλοι μαζί, τότε θα μπούμε σε ένα φαύλο κύκλο των περιουσιακών στοιχείων. Και αν συντονιστεί ο καθοδικός φαύλος κύκλος που έχουμε μπει στα εισοδήματα με το φαύλο κύκλο των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, τότε θα τα τείχη της Ιεριχούς κατάρρευσαν από το συντονισμό. Είναι ανατροφοδοτούμενοι αυτοί οι δύο κύκλοι. Η κυβέρνηση σκεπτόμενη μυωπικά, λογιστικά, παίρνει όλα τα μέτρα για να γίνουν τα περιουσιακά στοιχεία βάρος και να ξεχυθούμε όλοι να τα πουλήσουμε. Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτή η πολιτική δεν είναι ότι αναιρεί το πρόβλημα, είναι πολιτική που βαθαίνει το πρόβλημα. Το πρόβλημα που έχουμε είναι αποτέλεσμα και αυτής της πολιτικής. Εσείς μου λέτε να πάω εγώ να σας ψηφίσω, με το κίνδυνο της χρεωκοπίας. Μα, σας λέω, αυτή η πολιτική είναι πολιτική χρεοκοπία, είναι πολιτική που προετοιμάζει την έξοδό μας από το ευρώ.

Παύση πληρωμών , έξοδος απο το ευρώ

Posted on Updated on

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ,ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΡΕΙΑ,ΓΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.

Η «Πρωτοβουλία των οικονομολόγων και πανεπιστημιακών» αποτέλεσε μια πρώτη αντίδραση προοδευτικών και αριστερών επιστημόνων ενάντια στην υπαγωγή της Ελλάδας στον κοινωνικά καταστροφικό μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Στόχος της αντίδρασής μας ήταν να δείξουμε πως αυτή η επιλογή θα φέρει φτώχεια, ανεργία και χρεοκοπία. (Για περισσότερα βλέπε Λετονία, Ρουμανία και παλιότερα Βολιβία, Αργεντινή, κ.λπ., κ.λπ.). Επίσης ότι δεν αποτελούσε μονόδρομο. Αντίθετα ήταν βαθιά πολιτική επιλογή με στόχο την αφαίρεση των κοινωνικών κατακτήσεων.

Ζητούμενο της δραστηριοποίησής μας παραμένει η στήριξη των κοινωνικά αναγκαίων αγώνων για γενναίες αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα ανεργίας, για δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία, απαγόρευση των απολύσεων, αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων και αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.

Διακήρυξη

Δραματική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων, της νεολαίας και των συνταξιούχων προοιωνίζεται η προσφυγή στο ΔΝΤ και το μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ. Με αφορμή την δυσκολία δανεισμού του δημοσίου, επιχειρείται ένα πρωτοφανές για τα μεταπολεμικά δεδομένα πλήγμα στις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων (αύξηση του ΦΠΑ, την μείωση των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων, κ.α.), με το μνημόνιο που ψήφισε στη Βουλή, φέρεται αποφασισμένη να επιβάλλει: καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, δραματική συρρίκνωση σε βαθμό εξαφάνισης των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, κατάργηση του ορίου απολύσεων που θα οδηγήσει σε έκρηξη την ανεργία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας κ.α.
Ωστόσο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκλέχτηκε με δέκα μονάδες διαφορά από τη ΝΔ τον Οκτώβρη υποσχόμενη αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και πράττει ακριβώς τ’ αντίθετο. Επομένως, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους στο σφαγείο του ΔΝΤ και του (κατ’ ευφημισμό) μηχανισμού διάσωσης της ΕΕ.

Η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα. Τι θετικό άλλωστε βρίσκει η κυβέρνηση στην Ουγγαρία, τη Λετονία, την Ουκρανία, την Τουρκία και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου που υποβλήθηκαν στο παρελθόν στις θεραπείες σοκ του μισητού οργανισμού;
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι εκτεθειμένη πολύ περισσότερο μετά την απόφαση της ΕΕ στις 9 Μαΐου όταν έγινε εμφανές πως υπήρχαν κι άλλοι δρόμοι από την μετατροπή των εργαζομένων της Ελλάδας σε πειραματόζωα για την εφαρμογή των νέων αντι-εργασιακών μέτρων. Πρόκειται για εξέλιξη που διευκολύνει την Ελλάδα να ζητήσει ακύρωση των αντιλαϊκών μέτρων.

Ο νέος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δεν είναι μονόδρομος

Η κυβέρνηση εξ αρχής είχε κι άλλους δρόμους πριν οδηγήσει την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλοπάτι του διασυρμού, εκεί που συνωστίζονται όλα τα αποτυχημένα κράτη του κόσμου. Μπορούσε: να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό (κάτι που δεν έκανε για να μη δυσαρεστήσει τους τραπεζίτες που θα έχαναν μέρος των καταθέσεων), να απαιτήσει ευνοϊκό δανεισμό από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1% που δανείζει τις τράπεζες), να απευθυνθεί στην Κίνα (όχι μέσω της …Goldman Sachs), στη Ρωσία και στις αραβικές χώρες, να απαιτήσει διμερή δανεισμό από άλλες χώρες της ΕΕ ακόμη κι απ’ τη Γερμανία με το επιτόκιο που δανείζεται η ίδια, ως ελάχιστη υποχρέωση τους για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει στο εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας από το 1981, να συμπτύξει μέτωπο διεκδίκησης φθηνών δανείων με άλλες χώρες του νότου που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, κ.λπ), να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, που αγγίζει τα 19 δισ. ευρώ (8% του ΑΕΠ), να φορολογήσει την εκκλησία, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, να μειώσει τους εξοπλισμούς, κ.α.

Αντί για τα παραπάνω η κυβέρνηση επέλεξε ένα νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο υπό το μανδύα του ΔΝΤ, επικαλούμενη τα σπρεντς της δευτερογενούς αγοράς (που μόνο ενδεικτική σημασία έχουν) πριν καν εκδώσει ομόλογα! Μια επιλογή που αποδεικνύεται καταστροφική κι επίσης ατελέσφορη. Ιδιαίτερα, μετά την ολιγωρία της κυβέρνησης να βάλει πρακτικά εμπόδια στη συνεχή φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες που οξύνει τα πρόβλημα ρευστότητας αυξάνοντας τον κίνδυνο δέσμευσης των καταθέσεων των μικροαποταμιευτών από τους τραπεζίτες!
Η κυβέρνηση επομένως, με τη συνενοχή του ΛΑΟΣ, των ξένων πρεσβειών, την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και με την ενθάρρυνση των ΜΜΕ που καλλιεργούν κλίμα πανικού επωμίζεται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες που ισοδυναμούν με πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στο επίπεδο της οικονομίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δραματικές είναι επίσης κι οι συνέπειες στο μέτωπο των δημοκρατικών ελευθεριών που σηματοδοτεί η ξένη κατοχή όπως φαίνεται από τις υπερεξουσίες που συγκεντρώνει ο υπουργός Οικονομικών, από την επίδειξη βίας των δυνάμεων καταστολής και τις επιθέσεις στην Αριστερά και σε τμήματα πρωτοπόρων εργατών που μάχονται για τα δικαιώματά τους, όπως οι ναυτεργάτες.

Σε αυτό το κλίμα προοδευτικοί οικονομολόγοι και επιστήμονες με διαφορετικές απόψεις κι από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές:

• καλούμαστε να σπάσουμε τη συνήθη σιωπή, να στηρίξουμε τους αγώνες των εργαζομένων για υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών τους κατακτήσεων, για να μην περάσει ο νέος Μεσαίωνας.
• θεωρούμε πλέον κοινωνική αναγκαιότητα την έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ κι επίσης την παύση πληρωμών του χρέους και την επαναδιαπραγμάτευση του με στόχο την μείωση ή και τη διαγραφή του. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να επωμίζονται κάθε χρόνο το τεράστιο βάρος εξυπηρέτησης ενός χρέους που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι και παραλύει κάθε προσπάθεια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής. Αρκεί ν΄ αναφερθεί πως με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό, που έχει ανατραπεί επί τα χείρω, οι πληρωμές τόκων (12,3 δισ. ευρώ) είναι διπλάσιες από τις πληρωμές συντάξεων (6,4 δισ.), ενώ τα χρεολύσια (29,1 δισ.) ξεπερνούν τις δαπάνες προσωπικού (26,5 δισ.)!
• απαιτούμε από την κυβέρνηση να θέσει επιτέλους ένα φραγμό στη ασυδοσία των τραπεζών επιβάλλοντας απαγόρευση φυγής κεφαλαίων, να προχωρήσει στην κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, την επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (ΟΤΕ, Ολυμπιακή κ.α.) την εφαρμογή μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μιας μακρόπνοης βιομηχανικής πολιτικής.
• άμεσα δε, διεκδικούμε την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των μεγάλων επιχειρήσεων, στο 45%, όπως ήταν μέχρι το 1981. Με βάση υπολογισμούς του σημερινού υπουργού Οικονομικών, από την μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ΑΕ (από 35% στο 25%) που ανακοίνωσε ο Κ. Καραμανλής από τη ΔΕΘ το 2004, το δημόσιο χάνει κάθε χρόνο 5 δισ. Επομένως, τα διαφυγόντα έσοδα την τελευταία 6ετία είναι ίσα με το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Γι’ αυτό ζητάμε άμεση αύξηση της φορολόγησης κεφαλαίου για να στηριχθεί η δημόσια υγεία και παιδεία. Επίσης ζητάμε μείωση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων και αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους εργαζόμενους. Αυτά τα μέτρα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης της οικονομίας κι αποτελούν αφετηρία μιας γενναίας αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.
• καλούμε τον ελληνικό λαό να ανατρέψει τη νέα κατοχή. Να ακυρώσει τα εξευτελιστικά, αντιλαϊκά σχέδια υποταγής στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό εξόντωσης της ΕΕ.
• Τέλος, αναγνωρίζοντας την ανάγκη διεύρυνσης του μετώπου δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας σε κάθε ευρύτερη πρωτοβουλία που θα κινείται στην κατεύθυνση στήριξης των λαϊκών αγώνων και καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής.
Αθήνα, 15 Μαΐου 2010

ΕΔΩ τα ονόματα

Στην ιστοσελίδα  της κίνησης No money No Debt που έχει δημιουργηθεί θα βρείτε κείμενα βίντεο συζητήσεις

Υπογραφές…….GoPetition