άρθρα

Βάρβαρο είναι…

Posted on Updated on

Βάρβαρο είναι…να μην συλλογίζεασαι την βρβαρότητα.

Βάρβαρο είναι το αγαθό της «ζωής» να ταπεινώνεται και να κακοποιείται.

Βάρβαρο είναι να μάχεσαι για το αυτονόητο.

Βάρβαρη είναι η πρωτόγνωρη αίσθηση των νέων σήμερα ότι αυτοί ότι αυτοί θα ζήσουν χειρότερα απο τους γονείς τους.Βάρβαρο είναι να φαντασιώνεται σαν ένα χτισμένο παράθυρο.

Βάρβαρο είναι να ευτελίζεσαι προκειμένου να βρείς μια δουλειά. Να χρειάζεσται να συμφιλιωθείς με όλα όσα υποχρεώθηκες(εις μάτην) να κάνεις προκειμένου να επιβιώσεις.

Βάρβαρο είναι αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη. Το είδωλό σου που δεν μοιάζει σε τίποτα με αυτό που κάποτε είχες ονειρευτεί.

Βάρβαρη είναι η δολοφονία των ονείρων. Βάρβαρη είναι η αίσθηση του εαυτού ως » πεταμένου εκεί».

Βάρβαρο είναι ένα κοινωνικό σύστημα που κάνει τα πάντα για να σε βγάλει στην » απ’έξω» και μετά σε λοιδορεί, σε οικτίρει η σου προτείνει «φάρμακα», για να «γιατρέψει» την οδύνει που το ίδιο γεννά.

Βάρβαρο είναι η λέξη «αξιοπρέπεια» να σηματοδοτεί «πολυτέλεια» η «πλεονασμό».

Βάρβαρο είναι το νόμιμο να είναι και ηθικό. Βάρβαρο είναι μετά βίας να τα φέρνεις βόλτα και να παρακολουθείς γύρω σου την κουλτούρα της αρπαχτής να επιμένει μαζί με τον ξέφρενο χορό των εκατομμυρίων. Βάρβαρη είναι η συνεχής υπενθύμιση του πολιτικού χρήματος. Βάρβαρο είναι το καθεστώς της ιδιότυπης ασυλίας που απολαμβάνουν οι πολιτικοί.

Βάρβαρο είναι να μην μπορείς να μεγαλώσεις τα παιδιά σου με τις αξίες σου γιατί τρέμεις μήπως κι έτσι αποτύγχουν στην ζωή τους. Βάρβαρη είναι η έννοια της επιτυχίας έτσι όπως σήμερα λογαριάζεται.

Βάρβαρη είναι η υφαρπαγή της παιδικής ηλικίας, η απουσία ελεύθερου χρόνου, η αποσύνδεση της μάθησης από την χαρά και την έμπνευση.

Βάρβαρη είναι η κατά συρροή κακοποίηση των γερόντων οι οποίοι στας δυσμάς του βίου καλουνται να ζήσουν, δηλαδή να πεθάνουν, με συντάξεις πείνας. Βάρβαρη είναι η καλλιέργεια και η αξιοποίηση της ανασφάλειας γαι τη δημιουργία υποταγμένων στο φόβο υπηκόων.

Βάρβαρο είναι να είσαι ξένος σε μια ξένη, αφιλόξενη χώρα και να προσπαθείς να πείσεις ότι δεν είσαι εχθρός. Βάρβαρός είναι ο μηχανισμός κατασκεύης αποδιοπομπαίων τράγων, η αναγόρευση φανταστικών εχθρών προκειμένου να εστιαστούν επάνω του τα δεινά της δικής σου ζωής.

Βάρβαρη είναι η κοινωνία του θεάματος, που πασχίζει (άκοπα) να σε πείσει πως αυτό το οποίο βλέπεις στη μικρή οθόνη αξίζει να το βλέπεις, και πως αυτή η νάρκωση είναι επιθυμητή. Η βία και ο πόλεμος είναι ένα καθημερινό Θέαμα. Μια μορφή ψυχαγωγίας.

Βάρβαρη είναι η θυσία των ανθρωπίνων σχέσεων υπό το βάρος των υποχρεώσεων και των ευθυνών. Η θυσία
της σκέψης και της δημιουργικότητας στη διεκπεραίωση της κάθε μέρας. «Να πράττω. Να μην σκέφτομαι. Αλλιώς πάω χαμένος» Η σκέψη, ένα εμπόδιο.

Βάρβαρο είναι να εξωθείσαι στην αναζήτηση αυτοκαταστροφικών περισπασμών προκειμένου να τα βγάλεις πέρα. Βάρβαρη είναι η αύξηση των λύσεων απελπισίας που προβάλλουν στον ορίζοντα: αυτοκτονίες, καταθλίψεις,τρέλα, παράνοια, αλκοόλ, ναρκωτικά.

Βάρβαρο είναι η αμεριμνησία να είναι μόνο προνόμιο των νεογέννητων.

Βάρβαρο είναι να θυσιάζεται η μητρότητα.» Θέλω να κάνω παιδιά, όμως πως να τα μεγαλώσω;»

Βάρβαρο είναι το στοίχημα της ψυχικής υγείας, η ικανότητα του αγαπάν και του εγάζεσθαι να ανάγεται σε μακρινό όνειρο. Βάρβαρο είναι η ζωντάνια του οργισμένου θυμού σου να μεταμορφώνεται σε νεκρωμένη απάθεια ή σε ήπια και παθητική απόγνωση.

Βάρβαρο είναι κάθε πρωί να καταπίνεις ένα παχουλό βατράχι για να συνηθίσεις την αηδία της μέρας που σε περιμένει.

Βάρβαρη είναι η αδυναμία εξεύρεσης και υπεράσπισης ενός άλλου μοντέλου ατομικής ύπαρξης και συλλογικής συνύπαρξης.

Βάρβαρο είναι να λογαριάζεται ως λαικισμός η επίκληση στη βαρβαρότητα.

από το βιβλίο της Φωτεινής Τσαλίκογλου «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ» 34 σχόλια για την κρίση και ένα υστερόγραφο απο τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Υποψιασμένοι…αποφασισμένοι;

Posted on Updated on

Shackled & Drawn

Η διαφάνεια, το «μαύρο χρήμα» και τα non paper

Του Τάσου Τσακίρογλου

Εντυπωσιακές διαστάσεις προσλαμβάνει πλέον η καλοστημένη επιχείρηση αντιπερισπασμού που οργανώνει τις τελευταίες ημέρες το  κυβερνητικό σύστημα προπαγάνδας, με στόχο να στρέψει αλλού την αγανάκτηση, την οργή και το θυμό των πολιτών από τα βάρβαρα μέτρα κοινωνικής εκπτώχευσης που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την τρόικα.

Στην υπηρεσία της μπαίνουν αστικοί μύθοι και ξαναζεσταμένες ιστορίες «μαύρου χρήματος», γαργαλιστικές και ερεθιστικές για τη λαϊκή φαντασία.

Ποιος στ’ αλήθεια είναι τόσο αφελής για να πιστέψει ότι πραγματικά ο Γιάννης Στουρνάρας έδιωξε τον Πολ Τόμσεν από το γραφείο του με σκαιό τρόπο, αντιδρώντας στις σκληρές πιέσεις που ασκεί ο επικεφαλής της τρόικας; Προς τι οι διαρροές που διαβάζουμε (όλες copy paste) στα πρωτοσέλιδα, με σκηνοθετημένους διαλόγους; Για ποιο άλλο λόγο εκτός του να δείξει ότι δήθεν η ελληνική πλευρά και κυρίως ο υπουργός Οικονομικών, ο οποίος αμφισβητείται απ’ όλες τις πλευρές, δίνει άνιση μάχη με το δράκο;

Ποιος δεν εξοργίζεται από τα μαζικά πρωτοσέλιδα των τελευταίων ημερών με «αποκαλύψεις» για μείζονα σκάνδαλα «μαύρου πολιτικού χρήματος» που τελικά αποδεικνύονται μπαγιάτικες ιστορίες χωρίς αντίκρυσμα; Η ειρωνεία είναι ότι αυτές οι ιστορίες διακινούνται και από εκδότες που ακόμα δεν έχουν δώσει εξηγήσεις για τη δική τους εμπλοκή σε ιστορίες με μαύρο χρήμα.

Παράλληλα το μπαλάκι πηγαίνει από τον έναν στον άλλον, όπως για παράδειγμα από τον κ. Διώτη στους επόμενους, υπονοώντας το γνωστό πλέον «εγώ είχα κάνει σπουδαία δουλειά, αλλά δεν με άφησαν να την τελειώσω». Τα ίδια έλεγε ο κ. Καπελέρης, τα ίδια ο κ. Σπινέλης, τα ίδια… και τα ίδια.

Αυτή η άθλια επιχείρηση προπαγάνδας χρησιμοποιεί ως πρωταγωνιστή τον ίδιο τον  πρωθυπουργό, ο οποίος εμφανίζεται περίπου ως «μπάτμαν», ο οποίος επεμβαίνοντας ως από μηχανής θεός κατά του εγκλήματος, λύνει το γόρδιο δεσμό υπέρ των αδυνάτων: επαναφέρει το ρεύμα στο ίδρυμα ανιάτων που έκοψε η ΔΕΗ, αποκαθιστά τα αναπηρικά επιδόματα που θα έκοβε το κακό υπουργείο Οικονομικών και απορρίπτει την επιβολή κεφαλικού φόρου στους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Η όλη ιστορία καταντά γελοία και εκθέτει όχι τόσο το επικοινωνιακό επιτελείο του Αντώνη Σαμαρά και της κυβέρνησης, το οποίο εμφανίζεται βασιλικότερο του βασιλέως, αλλά τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος δέχεται να αναλώνεται η εικόνα του σε μικροπολιτικά παιχνίδια της καθημερινότητας.

Αυτή η τακτική είναι ένα πραγματικό μπούμερανγκ: εάν χρειάζεται η πρωθυπουργική παρέμβαση για να γίνει μια αυτονόητη δουλειά, για να παρακαμφθεί η γραφειοκρατία ή να σταματήσουν οι ύποπτες διαρροές, τότε το σύστημα έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια της χρεοκοπίας του.

Φυσικά αυτό δεν είναι άσχετο με τα όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ, με την καθολική ποδηγέτηση της ενημέρωσης από κομματικούς κομισάριους και εντεταλμένους (παρατρεχάμενους) συμβούλους. Ούτε βέβαια με την κατάχρηση της παρέμβασης στα μίντια με τον καταιγισμό των περίφημων non paper, δηλαδή μιας άθλιας μορφής χειραγώγησης της πληροφόρησης με την επιλεκτική και απολύτως ελεγχόμενη διαρροή πληροφοριών. Το αποτέλεσμα είναι να ανοίγεις την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο και, εάν δεν κοιτάξεις το λογότυπο του καναλιού ή δεν ακούσεις σε ποια συχνότητα είσαι, να ακούς παντού το ίδιο «ποίημα»: πηγές αναφέρουν, κύκλοι σχολιάζουν, συνομιλητές του υπουργού κλπ κλπ, ων ουκ έστι αριθμός.

Η κοινωνία σήμερα στενάζει υπό το βάρος της ύφεσης και οι πολίτες δεν «τσιμπάνε» πλέον σε μεθόδους που παραπέμπουν και ανήκουν στο παρελθόν και που ως μόνο στόχο έχουν να τούς αποπροσανατολίσουν και να δημιουργήσουν σύγχυση.

Το πολιτικό σύστημα οφείλει να αντιληφθεί ότι έφθασε ως εδώ, ακριβώς επειδή σπατάλησε όλες τις ευκαιρίες που είχε για ν’ αποδείξει στους πολίτες ότι θέλει τη διαφάνεια και την υπηρετεί με συνέπεια. Τα πυροτεχνήματα σήμερα είναι άσφαιρα και η κοινωνία υποψιασμένη όσο ποτέ άλλοτε!
πηγή: Onlynews 

η φωτογραφία είναι του Beanotown και είναι δική μου «προσθήκη»

Ο πατριωτισμός του Γιώργου «θαλάσση» Παπανδρέου

Posted on Updated on

Το περήφανο ΟΧΙ στη Μέρκελ και άλλες περιπέτειες του θρυλικού ΓΑΠ

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η υποτροπή της δημοσιονομικής κρίσης στην Ιρλανδία πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στις περιφερειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τείνουν να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Χέρμαν βαν Ρομπέι, δεν υπερέβαλε όταν έλεγε ότι η κατάσταση θέτει «υπαρξιακό ζήτημα για το ευρώ» και η Αγκελα Μέρκελ δεν είχε άδικο όταν εκτιμούσε ότι «αν πέσει το ευρώ, θα πέσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση», τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή.
Αφορμή για την υποτροπή της κρίσης στάθηκαν οι δηλώσεις Μέρκελ κατά τις οποίες το κόστος της ελεγχόμενης χρεωκοπίας περιφερειακών χωρών- την οποία προετοιμάζουν ήδη οι χώρες του πυρήνα υπό γερμανική ηγεμονία- πρέπει να επωμιστούν όχι μόνο τα κράτη, αλλά και οι τράπεζες, οι οποίες θα πρέπει να κληθούν να «κουρέψουν» τα ομόλογα των υπερχρεωμένων κρατών (π.χ. να εισπράξουν 60 λεπτά σε ονομαστική τιμή ενός ευρώ). Προεξοφλώντας τις μελλοντικές απώλειες λόγω «κουρέματος» των ομολόγων, οι τράπεζες και τα επενδυτικά ταμεία ανέβασαν κατακόρυφα το κόστος δανεισμού της Ιρλανδίας, της οποίας οι τράπεζες βρίσκονται ήδη σε τραγική κατάσταση, λόγω του κραχ στη φούσκα της αγοράς ακινήτων. Με τη σειρά της, η κρίση της Ιρλανδίας παρέσυρε Πορτογαλία και Ελλάδα, άρχισε μάλιστα να απειλεί και την Ισπανία, ακόμη και τη Γαλλία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ή όλοι μαζί θα σωθούμε ή όλοι μαζί θα χαθούμε…

Posted on

Γιοφύρι Πλάκας

Δεν είναι ώρα για να αποσείουμε τις ευθύνες μας, αλλά να τις αναλάβουμε ως άτομα και ως ομάδες. Δεν είναι καιρός για πολιτικές διαφωνίες και στείρες αντιπαραθέσεις. Ας αναλάβει ο καθένας τις δικές του και ας κοιτάξουμε όλοι μαζί να βρούμε μια διέξοδο στο αδιέξοδο.

Ας γίνει ο καθένας στο χώρο του υπεύθυνος και συνειδητός πολίτης και ας παύσει να περιμένει, παθητικά, τη σωτηρία του από μέτρα και αντίμετρα, από δικαστήρια και υπουργοδικεία, από νόμους και αναθεωρήσεις που μας υπόσχονται κατά καιρούς τον πολιτικό παράδεισο. Τα γνωρίσαμε και έχουμε πικρή εμπειρία από τους νόμους περί ευθύνης των υπουργών και τις μεγαλεπήβολες και φλύαρες αναθεωρήσεις. Φτάνει πια αυτό το τροπάριο.

Χορτάσαμε από μεγαλοστομίες και ξύλινους λόγους, από εξαγγελίες και μεταρρυθμίσεις. Χρειαζόμαστε νέες νοοτροπίες και αναγεννητικές πρακτικές, στη διοίκηση και στην κοινωνία. Χρειαζόμαστε λόγο που να λέει την αλήθεια και να μην προσποιείται και να μην καιροσκοπεί. Σε όλα τα επίπεδα.

Με θυμό και αποφασιστικότητα, με γνώση και επίγνωση, με συναίσθηση ευθύνης, συλλογικής και εθνικής, και με αναπτυγμένο αίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης. Αλλά και με περίσκεψη και ταπεινοφροσύνη πολιτική. Είμαστε αλληλέγγυοι όχι μόνο στα χρέη αλλά και στην ευθύνη, κόμματα, ΜΜΕ, ηγέτες και πολίτες.

απο τον Αντώνη Μανιτάκη καθηγητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστημίο Θεσσαλονίκης

ολόκληρο το κείμενο  με τίτλο «Συνολικά πτωχεύσαμε, ως σύνολο θα σωθούμε » στο enet.gr

Υ.Γ. η φωτογραφία είναι απο το Γιοφύρι της Πλάκας στον ποταμό Λούρο στα Τζουμέρκα ,  έργο Τζουμερκιωτών μαστόρων ,χτίστηκε το 1866 ,πρωτομάστορας ο Κων/νος Μπέκας . Υπήρξε σύνορο Ελλάδος -Τουρκίας  1888-1912 ,υπήρξε σύνορο ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ 1943-1944