Χατζιδάκις

χωρίς να είμαστε τίποτ’άλλο παρά μόνο άνθρωποι

Posted on Updated on

χθες στο βάθος του δρόμου άκουσα μια μουσική να παιζει…..

Η μελωδία της ευτυχίας -Μάνος Χατζιδάκις

χθες στο βάθος του δρόμου άκουσα ψίθυρους….

Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα

Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές

Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις κουρούνες,

Από φόβο μήπως έρθουμε

Αθόρυβα μέσα σ’ έναν κόσμο φτερών και κραυγών.

Αν ήμασταν παιδιά, ίσως να σκαρφαλώναμε,

Θα πιάναμε τις κουρούνες να κοιμούνται, και δεν θα σπάγαμε ούτε κλαράκι,

Και, μετά το μαλακό ανέβασμα,

Θα τινάζαμε τα κεφάλια μας πιο πάνω απ’ τα κλαριά

Για να θαυμάσουμε την τελειότητα των άστρων.

Πέρα απ’ τη σύγχυση, όπως συμβαίνει συνήθως,

Και τον θαυμασμό για όσα ο άνθρωπος γνωρίζει,

Πέρα απ’ το χάος θα ‘ρχόταν η μακαριότητα.

Αυτό, τότε, είναι ομορφιά, είπαμε,

Παιδιά που με θαυμασμό κοιτάζουν τ’ αστέρια,

Είναι ο σκοπός και το τέλος.

Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα.

ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ

1914-1953

μετάφραση: Βίλκη Τσελεμέγκου-Αντωνιάδου

Χαθήκαμε….

Posted on Updated on


….στο Νέφος της Σκόνης.

Τούτη η Κυριακή ,τούτη η Εβδομάδα βουτά στον Νοτιά ,προσπαθεί να ξεφύγει, να βρεί τον εαυτό της να ξαναγεννηθεί , να λουστεί στα νερά να ραντιστεί με αρώματα …

Τούτο το κομμάτι γης , ενας ξερότοπος που γυαλίζει κάτω απο τον δυνατό Ηλιο ,που γίνεται Νέφος σκόνης τρυπώνει στα μάτια μας στα μαλλιά μας στα δάχτυλά μας στα ρουθούνια μας…

Παρακαλώ δυναμώστε την ένταση…Μάνος Χατζιδάκις Βασίλης Τσιτσάνης

Φαντασία για μπουζούκι και πιάνο