Λατινική Αμερική

Σαν χτες, πριν από ακριβώς 11 χρόνια…

Posted on

Μαθήματα και… παθήματα από τη Λατινική Αμερική

Του Γιώργου Τσιάρα
(Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών)

grafitty at buenos airesΣαν χτες, πριν από ακριβώς 11 χρόνια, ο λαός της Αργεντινής, με αιχμή του δόρατος τους «νοικοκυραίους» της μεσαίας τάξης και τις κατσαρόλες τους, εξεγέρθηκε ενάντια στην πολυετή λιτότητα, πλημμύρισε την Πλάσα ντε Μάγιο (Πλατεία του Μαΐου) και ανάγκασε τον πρόεδρο Φερνάντο ντε λα Ρούα να εγκαταλείψει εσπευσμένα το προεδρικό μέγαρο «Κάσα Ροσάδα» από την ταράτσα µε το -θρυλικό πλέον και στην Ελλάδα- ελικόπτερο.

Ηταν η έναρξη μιας νέας εποχής για την πλούσια χώρα με τα εκατομμύρια φτωχούς, που έπεσε θύμα του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού, αλλά βρήκε τη δύναμη να αντιδράσει και να αναλάβει ξανά τις τύχες της, ως κυρίαρχο, ανεξάρτητο κράτος.

Το οικονομικό σοκ ήταν όμως τρομερό: Πολλές επιχειρήσεις «πάγωσαν», µε τους (ξένους και ντόπιους) ιδιοκτήτες τους να φεύγουν στο εξωτερικό. Αρκετά εργοστάσια καταλήφθηκαν από τους εργαζομένους τους. Οι τιμές βασικών τροφίμων εκτοξεύτηκαν στα ύψη, όπως και η ανεργία, που ξεπέρασε το 20%. Το κράτος πρόνοιας κατέρρευσε, αλλά υποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη δράση των λαϊκών συνελεύσεων, των asampleas, που οργάνωσαν συσσίτια, αυτοσχέδια ιατρεία κ.ά.

Η εκλογή το 2003 του «αριστερού», για τα δεδομένα των περονιστών, Νέστορα Κίρσνερ ήταν η αρχή του τέλους για μια μακρά περίοδο νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο υπερδανεισμός από το εξωτερικό και το ξεπούλημα (ιδιωτικοποιήσεις, το λένε) του τεράστιου δηµόσιου πλούτου της χώρας σε μια χούφτα εταιρείες, κατ’ εντολή του ∆ΝΤ.

Διαβάστε την συνέχεια  ΕΔΩ
(φωτο-γκράφιτι από τους δρόμους του Μπουένος Άιρες)

έσβησε η Chavela Vargas

Posted on

«Ήρθα να πεθάνω στην χώρα μου», είχε δηλώσει η Chavela Vargas και αρνήθηκε κάθε παρεμβατική θεραπεία, ζητώντας μόνο να φορέσει το μενταγιόν που της είχαν χαρίσει οι σαμάνες, το μόνο της «όπλο» όταν έδινε συναυλίες.
Έφυγε σε ηλικία 93 χρόνων η δημοφιλής τραγουδίστρια του Μεξικού Chavela Vargas. Η φίλη και βιογράφος της ερμηνεύτριας, Μαρία Κορτίνα, δήλωσε στον Τύπο ότι η Βάρκας πέθανε, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων, σε νοσοκομείο στην πόλη Κουερναβάκα στο Νότιο Μεξικό.
πηγή :musicpaper.gr

Φωνή που συνταράσσει  τα σωθικά…

γιατί όλα δεν είναι μαύρα σε τούτο το πλανήτη , γιατί που να πάρει ο διάολος κάποιοι τολμούν να κάνουν το ταξίδι και ας μην ξέρουν αν θα φτάσουν!

Posted on Updated on

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ

Δικός τους άνθρωπος

Χρειάστηκαν τρία χρόνια μαχητικής κοινοβουλευτικής παρουσίας, μία εκ βάθρων συνταγματική αναθεώρηση και πολλές δύσκολες μάχες με την αδίστακτη παραδοσιακή ελίτ της χώρας και τον αμερικανικό παρεμβατισμό, για να μπορέσει ο ινδιάνος βολιβιανός πρόεδρος Εβο Μοράλες να υλοποιήσει το όνειρο αιώνων των αυτόχθονων ιθαγενών για το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

28g-thumb-small

Εχοντας υποσχεθεί από το 2006, όταν ανέλαβε την προεδρία οδηγώντας στην εκλογική νίκη το Κίνημα για τον Σοσιαλισμό (Movimiento al Socialismo, με το ισπανικό ακρωνύμιο MAS, που σημαίνει «περισσότερα»), ότι δεν θα προδώσει τα οράματα των αποκλεισμένων αυτόχθονων πληθυσμών, ο Μοράλες τήρησε το λόγο του: με προεδρικό διάταγμα που εξέδωσε την περασμένη εβδομάδα, ενεργοποίησε το άρθρο του αναθεωρημένου Συντάγματος που αφορά τα ζητήματα των αυτοχθόνων και παραχωρεί στις 36 φυλετικές ομάδες της χώρας το δικαίωμα της αυτοδιοίκησης.

Σε μια συγκινητική αποστροφή της ομιλίας του, ο Εβο επανέλαβε την υπόσχεσή του ότι «δεν θα προδώσει τον αγώνα των προγόνων του και του λαού» και ανήγγειλε ότι «η αποστολή για την επανίδρυση της Βολιβίας έχει επιτευχθεί με την μετάβαση της χώρας προς ένα κοινοτικό σοσιαλισμό».

Βαριά και δύσπεπτα λόγια για την ισχυρή μειοψηφία των λευκών γαιοκτημόνων και των μιγάδων μεστίσος, που βλέπουν να γλιστρούν από τα χέρια τους η εξουσία και τα προνόμια που κατείχε και απολάμβανε η τάξη τους εδώ και σχεδόν πέντε αιώνες, από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας.

Η άλλη αυτονομία

Μόλις πέρυσι, οι τέσσερις πλούσιες περιοχές της Βολιβίας, οι Σάντα Κρουζ, Ταρίχα, Μπένι και Πάντο, είχαν προσπαθήσει πότε με δήθεν δημοψηφίσματα και πότε με παρακρατικές προβοκάτσιες να αυτονομηθούν από την κεντρική εξουσία, σε μια προσπάθεια που είχε καταγγελθεί πολιτικά ως «απόπειρα να δημιουργηθεί ένα νέο Κόσοβο στη Νότια Αμερική» (δηλώσεις των προέδρων του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα και της Βενεζουέλας, Ούγο Τσάβες).

Παραποιώντας το όραμα των αυτοχθόνων για αυτοδιοίκηση των περιοχών τους, οι περιοχές αυτές είχαν προπαγανδίσει την αυτονόμησή τους με κίνητρα όχι κοινωνικά αλλά οικονομικά, «αρπάζοντας το θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης, που αποτελούσε νόμιμο αίτημα των αυτοχθόνων, και παραποιώντας το για να πείσουν το λαό να ανατρέψει τον εκλεγμένο μας πρόεδρο» όπως σχολίασε πρόσφατα ο βολιβιανός αντιπρόεδρος Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα, ιδρυτικό μέλος του παροπλισμένου μαρξιστικού αντάρτικου της Βολιβίας «Τουπάκ Κατάρι».

Ολα αυτά στην πράξη σημαίνουν ότι τον ερχόμενο Δεκέμβριο, μαζί με τις προεδρικές εκλογές, ο λαός της χώρας -τα δύο τρίτα του οποίου είναι αυτόχθονες Ινδιάνοι- θα κληθεί να αποφασίσει με τοπικά δημοψηφίσματα, συγκεκριμένα, τι είδος διακυβέρνησης θέλει.

Αναδασμός γης

Ασκώντας κατά γράμμα το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση, ο βολιβιανός λαός θα επιλέξει ένα ή το σύνολο των τεσσάρων επιπέδων τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως αυτά περιγράφονται στο νέο Σύνταγμα που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα τον περασμένο Φεβρουάριο από το 61% του εκλογικού σώματος.

Πρόκειται για πλήρη αυτοδιαχείριση δημοτικών, κοινοτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών θεμάτων. Η κεντρική κυβέρνηση διατηρεί τον έλεγχο της οικονομίας με κρατικοποιήσεις σε στρατηγικούς τομείς, επιβάλλει εκλογή των δικαστών απευθείας από το λαό και ορίζει ανώτατο όριο κατοχής γης τα 5.000 εκτάρια ελέγχοντας τις μεγάλες ιδιοκτησίες.

Η Βολιβία γίνεται ιστορικά η πρώτη λατινοαμερικανική χώρα που -χωρίς βία- ανατρέπει την τάξη πραγμάτων που είχε επιβάλει στην ήπειρο η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία. Και εισπράττει το θερμό χειροκρότημα όσων συμμερίζονται το όραμα της απελευθέρωσης

πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Ινφογνώμων Πολιτικά

Υ.Γ.  ας χαθούμε στην «Αίθουσα» του Κόνδορα: El Pasillo del Condor απο τους Los Jaivas


Τι περιμένει;Τι περιμένουμε;

Posted on Updated on

God save the Queen!!!

Τέλη Φεβρουαρίου 1999

Περού, Άνδεις 2500-3000 υψόμετρο .

Απο το Κούσκο (Cuzco)στην Λίμνη Τιτικάκα(Titicaca)

Στάση του τρένου , φυλακίζω τούτη την εικόνα .

Μια εκκλησία που μοιάζει εγκαταλειμμένη ….

Μια γυναίκα που είναι εγκαταλειμμένη

…απο όλους ακόμη και απο τον ίδιο της το εαυτό.

Τι περιμένει;…

Τι περιμένουμε ;…

Απο ποιόν;

Ο Άνθρωπος απο τον Άνθρωπο!

Υ.Γ. φωτο μαραδό