-

Ελλάδα

Υπάρχει ανάγκη για οικονομική στήριξη

Posted on

της Κωνσταντίνας Κούνεβα

Αυτός είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της  Κωνσταντίνας Κούνεβα, γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων ,που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

Και το 1 ευρώ είναι πολύτιμο. Να καταθέσουμε την ενίσχυσή μας χωρίς δεύτερη σκέψη και τσιγκουνιές. Όχι από το περίσσευμά μας. Ας μας λείψουν τα χρήματα. Είναι θέμα στοιχειώδους ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Είναι δήλωση ότι η εργοδοτική τρομοκρατία ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Περισσότερη ενημέρωση: Indy .gr

Στολισμένα δέντρα!

Posted on Updated on

twin

Τι είναι η Πατρίδα μας;
Μην είναι τα άπαρτα ψηλά βουνά….

Όλα είναι μπερδεμένα…

Posted on Updated on

Διάσβασα στον ΣΚΑΙ την συνέντευξη του  Παναγιώτη Παπαδόπουλου ,του Κάιν με το άσπρο ποντίκι του,μέλος του αναρχικού κινήματος   , της δεκαετίας του ’80, που έζησε από πολύ κοντά τις εξεγέρσεις της εποχής και τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά , στην δημοσιογράφο  Λαμπρινή Θωμά για τα σημερινά γεγονότα.

Τούτες τις ώρες τούτες τις μέρες χρειάζεται να  βάλουμε τις σκέψεις μας σε μια σειρά  και τα παρακάτω λόγια βοηθούν, για αυτά και τα μεταφέρω……..

……………………………………………………………………………………………………..

>>Δε νομίζω ότι έχουν καταλάβει τίποτε ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οι αναρχικοί. Αυτή εδώ είναι η εξέγερση των δεκαπεντάρηδων που βλέπουν μόνο αδιέξοδο και έχουν εισπράξει την ανυπαρξία χώρων γύρω τους.>> Και τότε με τον Καλτεζά, εκείνα τα χρόνια, που χιλιάδες κατέβηκαν στο δρόμο, λέγαμε τι κύμα είναι αυτό, τι ελπίδα, τι εξέγερση, ο κόσμος αφήνει τα σπίτια, τον καναπέ, την τηλεόραση… και όλος αυτός ο κόσμος, ο μεγαλύτερος κόσμος που τον θεωρούσες ελπίδα πολιτικής δύναμης, χάθηκε. Και αυτό γιατί τόσο η αριστερά όσο και ο αντεξουσιαστικός χώρος δεν μπορούν να εξελιχθούν και να λάβουν τα μηνύματα την εποχή που συμβαίνουν τα γεγονότα.>> Οι πιτσιρικάδες, αυτοί που συμμετέχουν στην εξέγερση των 15αρηδων γράφουν στα παλιά των υποδημάτων τους χώρους, κινήματα, αναρχικούς. Είναι δική τους υπόθεση όσα συμβαίνουν. Είναι ταυτισμένοι με το συμμαθητή τους αλλά η αντίδρασή τους έχει και άλλες ρίζες, βαθιές. Βλέπουν τις δυσκολίες των γονιών τους, βιώνουν αδιέξοδα, είναι παιδιά φυλακισμένα μεταξύ ίντερνετ και διαμερίσματος, χωρίς χώρους να κινηθούν, μακρυά και φυσικά τοπια, σε μια πόλη φυλακή – και φυλακή δεν είναι μόνο η Αθήνα, αλλά και η επαρχία που είναι ένα αντίγραφο της Αθήνας.

>>To ζήτημα ειναι η απουσία κινημάτων με συγκροτημένα αιτήματα. Δεν έχει πολιτικό στίγμα αυτή η εξέγερση. Φοβάμαι ότι όλα αυτά θα έχουν συνέχεια, θα ξαναγίνουν, η Ευρώπη θα τα ξαναζήσει όσο τα παιδιά είναι απέναντι σε ένα σκοτεινό, γκρίζο μέλλον, χωρίς δουλειά, με τα πτυχία στον τοίχο και την ανεργία να επικρέμεται από πάνω τους, με την αστυνομοκρατία… Όλα αυτά δεν έχουν πολιτικό στίγμα και επειδή είναι βία για τη βία και οργή για την οργή δεν έχει ελπίδες για κάτι βαθύτερο, πέραν της δήλωσης «είμαι και εγώ εδώ, με έχετε βάλει στο περιθώριο μα θα με ακούσετε με αυτό τον τρόπο», τρόπο που φτάνει στη βαρβαρότητα.

>>Είναι αλήθεια πως τότε, στη γενιά μας, οι περισσότεροι δε θα λεηλατούσαν. Όμως εδώ το χτύπημα είναι τυφλό. Είναι έφοδος μες στην κοινωνική αδικία χιλιάδων νεολαίων που ζουν σε έναν κόσμο θερμοκήπιο – τρωνε, πίνουν, αναπνέουν, έχουν μπροστά τους συνέχεια ένα τοίχος που αισθάνονται ότι δεν μπορούν να υπερβούν. Όλα είναι μπερδεμένα. Από τη μια καταναλωτισμός και από την άλλη απέχθεια και η σκέψη «γιατί να μη το πάρω από αυτόν που μου το πουλάει πανάκριβα;». Όλα ανακατεύονται, μπερδεύονται, όταν δεν υπάρχει πολιτικό πρόταγμα. Και θα μπορούσε να υπάρχει. Ας πούμε, να αφοπλιστεί η αστυνομία.

>> Όταν δεν υπάρχουν πολιτικά προτάγματα και ο νεολαίος αυτός δεν ανήκει σε ένα, έστω αστικό, πολιτικό σχήμα, όλα μπερδεύονται. Πιστεύω ότι όλα όσα συμβαίνουν αυτές τις τελευταίες ημέρες είναι αυθόρμητα και γι” αυτό έχουν ημερομηνία λήξης. Ο αυθορμητισμός δεν πρέπει να μένει εκεί.

>>Σε μια τέτοια εποχή που υπάρχει βομβαρδισμός από τη βαρβαρότητα της εξουσίας διεθνώς, απουσιάζουν και τα κινήματα… Βλέπεις, μιλάμε για ζημιές και τόσοι άνθρωποι δεν καταγγέλουν και δεν κατανοούν τίποτε πέρα από το τζάμι. Ξεχνούν, ας πούμε, ότι πρόπερσι στην Ηλεία κάηκαν άνθρωποι, ότι είναι πιό σοβαρό να καίγονται άνθρωποι, δάση, να σκοτώνεται ένα παιδί από το τίποτε, από έναν Κλιντ Ίστγουντ από τις ζημιές, με τις οποίες σαφώς διαφωνώ.

>>Δε βγάζω τον πόνο μου, την κραυγή μου για το θάνατο του συντρόφου μου ή του παιδιού μου στο αυτοκίνητο ή το κατάστημα του άλλου. Αλλά, σε αυτούς που μετρούν τα υλικά θα έλεγα πως αν είχα να διαλέξω να καταστραφούν δέκα δικά μου αυτοκίνητα ή να μη ξαναδω το γέλιο των παιδιών μου, θα έλεγα να καούν τα αυτοκίνητα αρκεί να βλέπω τα παιδιά να παίζουν, να ζουν, να σκέφτονται.

>> Έχει απαξιωθεί η ανθρώπινη ζωή. Αγωνιστήκαμε γιά να καταξιώσουμε και όχι να απαξιώσουμε την ανθρώπινη ζωή, θεωρώντας κάτι τέτοιο είτε «επαναστατικό» είτε εξουσιαστικό.

>>Τα παιδιά πρέπει να βρουν ένα θερμοκήπιο διαφορετικό από αυτό που ζουν, του εφιάλτη και της βαρβαρότητας. Να μπορέσουν να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι με βούληση, να πετάξουν από πάνω τους τις εξουσίες.

>>Η εμπειρία δε μεταφέρεται. Το μόνο που μπορείς είναι, αν τα καταφέρεις, να απομακρύνεις τα παιδιά από την τυφλή βία, την απόλυτη βία που οδηγεί στην πλήρη απώλεια της επαφής με τον εαυτό σου και το συνάνθρωπό σου. Να μεταφέρουμε τα λάθη, να κάνουμε αυτοκριτική, να καταλάβουν ότι δε φτάνει η οργή για να αλλάξουμε τον κόσμο.

>>Για μένα ο αναρχισμός δεν είναι ιδεολογία. Η αναρχία είναι στάση ζωής, είναι μια ατελείωτη διαδρομή που συνέχεια ανοίγει παράθυρα στον κόσμο, γεννάει ιδέες, υποδέχεται όλους τους ανθρώπους που σήμερα βράζουν στο καζάνι της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.

>>Είμαστε όλοι θύματα της ίδιας σφαίρας που σκότωσε πριν τέσσερα βράδυα τον Αλέξανδρο. Ακόμη και αυτός που βρίζει και λέει «καλά του κάνανε», είναι θύμα της ίδιας σφαίρας, η οποία τον κάνει φασίστα. Αυτό θέλει η εξουσία, να κατακερματίσει σε διάφορους -ισμους τον κοινωνικό ιστό, την ώρα που ο εχθρός, ο πραγματικός μας εχθρός μας σκάβει το λάκκο. Είναι καιρός να αφήσουμε τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες.

πηγή : ΣΚΑΙ

ηχεί το σήμαντρο…

Posted on Updated on

Επιστροφή στην Αθήνα μετά από Επτά ημέρες , σαν να μην έφυγα ούτε μια ώρα…γαμώτο.

Πρωινό ξύπνημα με τον σεισμό των 6,5 ρίχτερ…ψύχραιμα χωρίς καν να σηκωθούμε από το κρεβάτι. Άκούσα με στο ραδιόφωνο για το επίκεντρο και συνεχίσαμε τον ύπνο…μάλλον έχουμε εξοικειωθεί με τον εγκέλαδο.

Τι Πλαστήρας τι Παπάγος….

p1030467.jpg

 

(φωτο απο τον μαραδό)

Για τρεις ημέρες σε φυσικό και τεχνητό τοπίο .Το πρώτο απορροφά το δεύτερο , ο άνθρωπος είναι απορροφημένος από τα προγράμματα Linder

Εξελισσόμαστε χωρίς καμιά αντίσταση σε τουριστικό Θέρετρο …βαριά βιομηχανία, οι δύστυχοι…Ποιος Σεισμός θα μας ξυπνήσει;

 

Λίμνη Πλαστήρα χαμένη στα βουνά και στην ομίχλη.

Άσπρισε η ημέρα , έτριζαν οι νιφάδες του χιονιού .

τα νερα της λίμνης σιωπούν…

Η Παναγιά η Πελεκητή , μοναστήρι στα 1150 υψόμετρο, κρυμμένo σε βράχους κρεμασμένους από τα ελάτια …οι ρίζες τους πάνω από τα κεφάλια μας.

p1020421.jpg

(φωτο απο τον μαραδό)

Πιο πριν και από το Χριστό τούτα τα Βουνά …μονό σεισμός θα τα κουνήσει!

Στο 903 στην Πεζούλα θα φας θα πιεις θα κοινωνήσεις …

2008 …χρονιά με καμπύλες μοιάζει να κυλά σαν το νερό από το πρώτο λεπτό αρκεί να μας ξύπνησε ο Σεισμός …καλώς σας βρήκα.

Ξένε μου, καλωσόρισες……. .

Posted on Updated on

9 Φεβρουαρίου Πολιτιστικό Κέντρο «Ελληνικός Κόσμος»{Πειραιώς 254}.
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου , η μπάντα του , και η Μάρθα Φριτζήλα συμπράττουν με δύο πολυφωνικά συγκροτήματα από τα Βαλκάνια , δηλαδή τους «Λοτ κουρμπέτι»{δάκρυα μεταναστών} από την Αλβανία και τους «Ροντάμα» από την Βουλγαρία.
Δύο οι λόγοι για να συμμετάσχουμε , πρώτον η γοητεία της συνάντησης μουσικών από την πολύπαθη κατά καιρούς Βαλκανική Χερσόνησο και δεύτερον και κυριοτέρον τα έσοδα από αυτή την μια και μοναδική εμφάνιση θα διατεθούν για το Στέκι Μεταναστών .
Η είσοδος κοστίζει μόλις 10 ευρώ.
Μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η χώρα της φιλοξενίας {Ξένιος Ζευς}, αυτή η φιλοξενία την συναντάμε όπου και αν πάμε στα χωριά και στα λαγκάδια σε όποιο σπίτι στην επαρχία κι αν χτυπήσουμε την πόρτα .
Αυτή την φιλοξενία ας την κάνουμε ιδεολογία , κίνημα για τους συνάνθρωπούς μας που την έχουνε ανάγκη αλλά και γιατί είναι ωραίο να μοιράζεσαι ότι και εάν έχεις , ακόμη και ένα τραγούδι …… κυρίως όμως ένα καλό λόγο.

Θυμήθηκα ..Ομήρου Οδύσσεια ,ραψωδία α στίχοι 139 και 140 , ο Τηλέμαχος υποδέχεται τον Ξένο στον οποίο έχει μεταμφιεστεί η Θεά Αθηνά [από ανέκαθεν η εξουσία άλλαζε πρόσωπά, ποτέ στόχους όμως] :
«Ξένε μου, καλωσόρισες, έλα να σε φιλέψουμε,
κι αφού το δείπνο μας χορτάσεις , τότε μας λες το λόγο της επίσκεψής σου.»

Ο ….Μαραδό να βάλει το χέρι του!