πολιτισμός

περί ιδιωτικοποίησης αρχαιολογικών χώρων

Posted on Updated on

σε ετούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει....symbol-σύμβολο«Πρέπει να είχε περάσει καιρός, σα να γύριζα από μακρύ ξενιτεμό, στους δρόμους κανείς δε με γνώριζε και δε γνώριζα κανέναν. Απομεσήμερο νωρίς αλλά ο ήλιος σκεπασμένος. Βρέθηκα στην Ακρόπολη. Εμπρός στη δυτική πρόσοψη του Παρθενώνα, ένα ταραγμένο πλήθος. Όλοι κοίταζαν τις κεντρικές κολόνες και χοχλακούσαν. Ρώτησα κάποιον που χειρονομούσε πλάι μου.
-Ρε, τι ζωντόβολο είσαι συ; Από πού μας κουβαλήθηκες; Δεν ξέρεις τίποτε;
Τον κοίταζα χαμένος.
-Να ο πλειστηριασμός! Άνοιξε τα στραβά σου! Αν κερδίσει εκείνη η αμερικάνικη οδοντόπαστα, σώθηκε ο προϋπολογισμός μας για δεκαετίες.
Κοίταξα με προσοχή στην κατεύθυνση που μου ‘δειχνε. Ανάμεσα στις δυο κεντρικές κολόνες, ξεχώρισα ένα τραπεζάκι σκεπασμένο με πράσινη τσόχα και, καθισμένος πίσω του, ένας ξυρισμένος κύριος με γυαλιά. Φορούσε μαύρο κοστούμι και κρατούσε φιλντισένιο σφυρί. Ρώτησα αποβλακωμένος:
-Ποιος πλειστηριασμός;
-Πού ζεις, μωρέ; Εδώ χαλνάει κόσμος!… Τζένιο η κυβέρνησή μας. Θα τις παραχωρήσει αυτές τις πέτρες. Τι μας χρειάζονται εμάς;
Εκείνη τη στιγμή ο μαυροντυμένος κύριος χτύπησε το σφυρί. “Κατεκυρώθη!”, φώναξε κάποιος. “Κατεκυρώθη! Κατεκυρώθη!”, αντιλάλησε η βοή του πλήθους
-Κέρδισαν οι Αμερικάνοι! Είπε έξαλλος ο γείτονάς μου σαν άνθρωπος που παρακολουθεί ποδόσφαιρο.
Η ταραχή φούσκωνε μέσα μου.
-Και τι θα κάνουν; Κατόρθωσα να ρωτήσω.
-Είναι δαιμόνιοι, αποκρίθηκε. Θα πελεκήσουν τούτες τις κολόνες σε σχήμα σωληνάριου της οδοντόπαστας!
Ένοιωθα πως το πλήθος φύραινε γύρω μου και μ’ άφηνε ολότελα μόνο. Τότες είδα τον Παρθενώνα γυμνό ανατριχιαστικά, χωρίς αέτωμα, χωρίς γείσο, με τις κολόνες του πελεκημένες, γυαλιστερές, παρασταίνοντας υπέρογκα σωληνάρια. Ο βραχνάς με τίναξε απ’ το κρεβάτι καθώς ούρλιαζα. Ώρα πέντε το πρωί. Δεν είμαι αρκετός να αναλύσω τούτο το όνειρο. Μόνο μια παρατήρηση πάνω στην ονειρική συμπεριφορά μου. Πολλές φορές μου έτυχε να ιδώ όνειρα που παρουσιάζονται με κρυστάλλινη σαφήνεια. Αν είναι εφιαλτικά, ο εφιάλτης δουλεύει στο βάθος και ξεσπά στο τέλος».
Γιώργος Σεφέρης, Δοκιμές

Για μία ακόμη φορά ανακινούνται δημοσιεύματα που προτείνουν ιδιωτικοποίηση των αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά είναι το περιοδικό Time, στην πιο πρόσφατη έκδοσή του, που προτείνει την ιδιωτικοποίηση μνημείων για να… «σωθούν», με αφορμή (και πάλι) τις απόψεις του Αμερικανού καθηγητή Stephen Miller. Δεν ξεχνάμε επίσης ότι τον Οκτώβριο 2012, σε εκδήλωση για παρουσίαση επενδυτικών προτάσεων (road show) που διοργάνωσε το Χρηματιστήριο Αθηνών στη Νέα Υόρκη, διατυπώθηκε από Αμερικάνικη εταιρεία «επενδυτική πρόταση» για τους αρχαιολογικούς χώρους της Αττικής, από την Ακρόπολη ως το Λαύριο, με τη μετατροπή τους σε μια… αρχαιοπρεπή Disneyland.
Απαντάμε: Οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μνημεία της χώρας μας ανήκουν σε όλο το κοινωνικό σύνολο. Η προστασία, η ανάδειξη και η διαχείρισή τους είναι υποχρέωση του κράτους μέσω της καθ’ ύλην αρμόδιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, όπως αποτυπώνεται στο Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας. Αποτελούν φορείς της ιστορικής μνήμης και συνείδησης. Δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με όποιους «επενδυτές», δεν αποτελούν αντικείμενα για ιδιωτικοποίηση, ούτε πεδίο κερδοφορίας για κανέναν ιδιώτη.
Απαντάμε: Οι αρχαιολόγοι και όλοι οι επιστήμονες, αλλά και όλο το προσωπικό που υπηρετεί στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να εποφθαλμιά τη διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων της χώρας μας. Η γνωστή συνταγή «υποβαθμίζουμε κάθε τι δημόσιο για να ανοίξει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίησή του» δεν θα αφήσουμε να εφαρμοστεί στον τομέα του πολιτισμού. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, τον αποδεκατισμό του προσωπικού, τον οικονομικό στραγγαλισμό που μας έχουν επιβάλλει, οι εργαζόμενοι δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να συνεχίσουμε να μελετάμε, να προστατεύουμε, να αναδεικνύουμε και να αποδίδουμε τα μνημεία στον αποδέκτη τους: την ίδια την κοινωνία. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με τον ενδεδειγμένο επιστημονικό τρόπο, ο οποίος αναγνωρίζεται διεθνώς ως πρωτοποριακός, και όχι με λογικές Disneyland.
Απαντάμε: Η ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων, η αποκατάσταση και ανάδειξη μνημείων, η ανέγερση νέων μουσείων, οι επανεκθέσεις στα ήδη υπάρχοντα μουσεία, οι μουσειακές και εκπαιδευτικές δράσεις, η εισαγωγή της σύγχρονης τέχνης και ζωής στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία και πολλές άλλες δράσεις υλοποιούνται σήμερα από το τακτικό και το έκτακτο προσωπικό του Υπουργείου Πολιτισμού. Μόνο μέσω του ΕΣΠΑ αυτή τη στιγμή πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα 450 έργα σε μνημεία και μουσεία. Φαίνεται ότι κάποιοι «εποφθαλμιούν» αυτά τα έργα, περιμένοντας ότι τις υποδομές που δημιουργεί το δημόσιο (και πληρώνει ο έλληνας φορολογούμενος), θα τις χρησιμοποιήσουν αυτοί για να βγάλουν ιδιωτικό κέρδος. Το κόλπο τους παραείναι φτηνό! Και γίνεται ακόμη πιο φτηνό όταν νομίζουν ότι θα μοιράσουν «καθρεφτάκια σε ιθαγενείς», εκμεταλλευόμενοι την ανεργία και τη φτώχεια για να προβάλλουν δήθεν προτάσεις «αξιοποίησης» που δήθεν θα φέρουν «θέσεις εργασίας». Δεν τους έπιασε ο πόνος για το αν λειτουργούν σωστά οι αρχαιολογικοί χώροι, τους ενδιαφέρει μόνο να «βάλουν χέρι» στα έσοδα από τα μουσεία και τα μνημεία, που σήμερα ανήκουν εξ ολοκλήρου στο δημόσιο.
Απαντάμε: Όποιος ειλικρινά ενδιαφέρεται για την ανάδειξη των μνημείων της χώρας, ας ασχοληθεί με το αν το ΥΠΠΟΑ έχει αρκετό προσωπικό για να κρατήσει ανοιχτά και να φυλάξει τα νέα μουσεία που έχουν ανοίξει σε όλη την Ελλάδα, τους αναστηλωμένους αρχαιολογικούς χώρους και τις νέες εκθέσεις, με το αν το ΥΠΠΟΑ έχει προβάλλει πραγματικά το πρωτοποριακό έργο που λαμβάνει χώρα στον τομέα της πολιτιστικής κληρονομιάς τα τελευταία χρόνια.
Αυτό θα περιμέναμε από το περιοδικό Time. Πολύ περισσότερο όμως θα το περιμέναμε από τον S. Miller, μετά από τόσα χρόνια δουλειάς στην Ελλάδα και συνεργασίας με το προσωπικό της αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Καλούμε όλο το λαό να υπερασπιστεί τη συλλογική μνήμη, τα μνημεία και τον πολιτισμό και να βροντοφωνάξει ότι ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ.

Από το Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων σχετικά με δημοσιεύματα περί ιδιωτικοποίησης αρχαιολογικών χώρων

The lighthouse is off…

Posted on Updated on

Mediterranean sea of death …Lampedusa,Farmakonisi …800 tonnes of chemical weapons in Meditin
The lighthouse is off...
φωτογραφία: Θάνος Τσιμέκας
Διαβάστε το κείμενο και υπογράψτε αν θέλετε.

Μην επιτρέψετε την απόρριψη 800 τόνων χημικών όπλων στη Μεσόγειο

Ο διεθνής Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων έχει αναλάβει την καταστροφή των περίπου 1400 τόνων των Συριακών χημικών όπλων μέχρι τα μέσα του 2014. Μετά την άρνηση αρκετών χωρών (Αλβανία, Βέλγιο, Νορβηγία κ.α.) να φιλοξενήσουν στην επικράτειά τους αυτή την διαδικασία, η Αμερική πρότεινε τη χρησιμοποίηση του Συστήματος Υδρόλυσης που έχει αναπτύξει για την αδρανοποίηση και απόρριψη 800 τόνων από τα χημικά όπλα της Συρίας σε διεθνή ύδατα, στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Ελλάδα (δυτικά τη Κρήτης), τη Μάλτα και την Ιταλία. Το πρώτο φορτίο χημικών έχει ήδη αποπλεύσει από τη Συρία με προορισμό την Ιταλία όπου θα μεταφορτωθεί στα Αμερικάνικα πλοία για να ξεκινήσει η διαδικασία σύντομα.

Ειδικοί επιστήμονες από την Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν ήδη εκφράσει σοβαρές ανησυχίες για την αποτελεσματικότητα της μεθόδου της υδρόλυσης για να εξουδετερώσει χημικά όπως το Σαρίν, το αέριο μουστάρδας και το θειάφι, ενώ τα κατάλοιπα- υπολείμματα αυτής της διαδικασίας είναι τοξικά απόβλητα. Οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για τα θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα, για τους ανθρώπους και την οικονομία, καθώς η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα με πολύ αργό ρυθμό ανανέωσης υδάτων.

Η απόρριψη των χημικών όπλων της Συρίας στην Μεσόγειο προσκρούει στους περιορισμούς που θέτουν η διεθνής Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) καθώς και η Συνθήκη του Λονδίνου για τη πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης από την απόρριψη αποβλήτων (1972), που έχουν υιοθετηθεί για να προστατεύσουν το θαλάσσιο περιβάλλον και για να θέσουν κριτήρια για τη μεταφορά και απόρριψη τοξικών φορτίων για να μην αποτελούν κίνδυνο για τους ναυτικούς, τη ναυσιπλοΐα και τους ωκεανούς γενικότερα.

Η απόρριψη 800 τόνων χημικών όπλων επεξεργασμένων με τη μέθοδο της υδρόλυσης στη Μεσόγειο θα προκαλέσει σοβαρή ρύπανση, περιβαλλοντική υποβάθμιση και σοβαρές απειλές για τη δημόσια υγεία. Μια τέτοια ενέργεια δεν σέβεται τις τοπικές κοινωνίες τις Μεσογείου, τις διεθνείς συνθήκες και τα πολύ ευαίσθητα οικοσυστήματα και θαλάσσια είδη που βρίσκονται στην περιοχή.

Καλούμε τον διεθνή Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) να εξετάσει τις εναλλακτικές επιλογές που υπάρχουν για την αδρανοποίηση και απόρριψη των χημικών όπλων της Συρίας, καθώς και τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδας, της Μάλτας και της Ιταλίας να μην επιτρέψουν αυτή τη καταστροφική διαδικασία που θα θέσει σε κίνδυνο την ευημερία των Μεσογειακών και Ευρωπαϊκών κοινωνιών και των οικοσυστημάτων.
https://secure.avaaz.org/en/petition/UN_OPCW_Prime_Ministers_of_Greece_Malta_and_Italy_Dont_allow_the_dumping_of_800_tonnes_of_chemical_weapons_in_Mediterran/?dYWxiab

Runaway Day…

Posted on Updated on

2767_RunawayDayPosterNewGR_WebΗ Μαρία και ο Λουκάς αποφασίζουν χωρίς κάποιο προφανή λόγο να τραπούν σε φυγή από τα σπίτια τους. Καθένας τους βρίσκεται αντιμέτωπος με τα προσωπικά του προβλήματα: Η Μαρία είναι εγκλωβισμένη σε ένα γάμο με το νεόπλουτο Δημήτρη μεγαλώνοντας τα δυο παιδιά τους. Ο Λουκάς είναι άνεργος, πνιγμένος στα χρέη και φροντίζει παράλληλα την άρρωστη μητέρα του. Δραπετεύοντας από τις προσωπικές τους φυλακές αρχίζουν μια περιπλάνηση στη σύγχρονη Αθήνα, εξερευνώντας την πόλη από την αρχή.Αυτή η βόλτα εξελίσσεται από αστεία έως επικίνδυνη. Οι δυο τους αναλώνονται σε μια σειρά από μικρές και μεγάλες παρανομίες ενώ παράλληλα συναντούν ιδιαίτερους χαρακτήρες. Παράλληλα διάφοροι άνθρωποι βρίσκονται στο κατόπι τους: Δυο αστυνομικοί αναζητούν τη Μαρία, ενώ ένας μυστηριώδης άνδρας ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον Λουκά.
Runaway4

Στο «Runaway Day», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του αναγνωρισμένου μικρομηκά Δημήτρη Μπαβέλλα, ένας-ένας οι κάτοικοι της Αθήνας εξαφανίζονται χωρίς προφανή λόγο, σε ένα φαινόμενο που εξελίσσεται με ρυθμούς επιδημίας.
Σημειώνει ο Δημήτρης Μπαβέλας : Το Runaway Day είναι μια ασπρόμαυρη ταινία 16mm βασισμένη σε γνώριμα μοτίβα από b-movies και έχει σκοπό να απεικονίσει την απελπισία που νιώθουν οι Νεοέλληνες μέσα στη σύγχρονη Αθήνα, μια πόλη που βρίσκεται σε πλήρη αποσύνθεση. Την ίδια ακριβώς αίσθηση φαίνεται να νιώθουν και οι Αθηναίοι ενώ η ασφυκτική και ολοένα αυξανόμενη πίεση τους οδηγεί σε μια μαζική φυγή, μια πανδημικού χαρακτήρα απόδραση προς άγνωστο προορισμό. Πέρα από την ακατανίκητη τάση να τρέξουν μακριά, η επόμενη επίδραση που το φαινόμενο έχει στους κατοίκους της πόλης είναι να φέρνει στο προσκήνιο τις βαθύτερες και πιο ανομολόγητες επιθυμίες τους. Καθώς η σπειροειδής ιστορία της ταινίας ξετυλίγεται, έρχεται σε πρώτο πλάνο το θλιβερό περιβάλλον όπου το Runaway Day λαβαίνει χώρα: Η Αθήνα, μια κάποτε όμορφη πόλη, που καταρρέει σταδιακά μαζί με το δυτικό πολιτισμό

Η ταινία του Δημήτρη Μπαβέλλα συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 19ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο ,στο επίσημο πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ της Βιέννης(Viennale) 2013 και θα προβάλλεται από 5 Δεκεμβρίου 2013 στους κινηματογράφους σε διανομή ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
Runaway2

Cast:
Μαρία Σκουλά, Μάκης Παπαδημητρίου, Ερρίκος Λίτσης, Κωνσταντίνος Σταρίδας, Εύα Βόγλη
Η Υβόννη Μαλτέζου και ο Χρήστος Στέργιογλου.
Γιάννης Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Βουδούρης, Νίκος Γιαννίκας, Γιώργος Ρουσσάκης, Γιώργος Αραχωβίτης, Χάρης Φραγκούλης, Ανδρέας Σωτηρακόπουλος, Γιώργος Μπελεσιώτης, Στέλλα Γιαννούλη, Chalil Ali Zada, Barakat Hossaini, Στάθης Κόκκορης, Χρόνης Τζήμος, Λίνα Γιαννοπούλου, Οδυσσέας Χατζηπαράς, Ρεγγίνα Μανδηλάρη (φωνή), Ανθή Ευστρατιάδου (φωνή)
Αφηγητής: Αλέκος Δραγώνας

Crew:
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπαβέλλας
Στην αρχική γραφή του σεναρίου έχει συνεργαστεί η Ελίνα Ψύκου
Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ναταλία Πανέτσου
Ηλεκτρολόγος: Κώστας Βρακοζώνης
Σκηνικά: Δήμητρα Παναγιωτοπούλου
Κοστούμια: Μάρλι Αλειφέρη
Ηχοληψία: Μάκης Ασημακόπουλος, Κυριάκος Πουκαμισάς
Additional Dialogue Recording: Στέφανος Δαμιανάκης
Σχεδιασμός Ήχου: Δάφνη Φαραζή
Μίξη Ήχου: Γιώργος Φασκιώτης
Μουσική: The Mongrelettes, The Smoking Barrels, Γιώργος Γκίνης, Γιώργος Μπουσούνης, Addy Flor & His Orchestra
Executive Producer: Νίκος Μούτσελος
Συνεργάτης Παραγωγός: Λίνα Γιαννοπούλου
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Φώτου
Μοντάζ: Δημήτρης Τόλιος
Παραγωγή: Vox Productions, Δύο Τριάντα Πέντε, Sklavis Film Lab, SteFilm, Online Recording Masters, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του ΟΠΑΠ
Παραγωγοί: Τζίνα Πετροπούλου, Σωτήρης Μήτσιος, Δημήτρης Μπαβέλλας
Runaway3

Ψυχή Βαθιά…

Posted on Updated on

Ο πόνος είναι αναπόφευκτος· η δυστυχία, όμως, είναι επιλογή – που θα λεγε κι ο Χαρούκι Μουρακάμι, και εμείς στα μέρη μας τον πόνο τον τραγουδάμε και την δυστυχία την αρνιόμαστε την πολεμάμε
Αυλητής

ανάσα..

ψυχή βαθιά...