οικονομία

CATASTROIKA

Posted on

Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή.

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.
http://www.dailymotion.com/embed/video/xqdvex_catastroika_shortfilms
CATASTROIKA από infowar

Χειρότερα από… Αργεντινή

Posted on

La Boca

του ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Γνωστό, πασίγνωστο το παραμύθι των πολιτικών μας ηγετών: «Πρέπει να εφαρμόσουμε το Μνημόνιο και να ανεχτούμε τις εφιαλτικές συνέπειες των μέτρων του γιατί αλλιώς θα χρεοκοπήσουμε. Θέλετε να ζήσουμε αυτά που έζησε η Αργεντινή, όταν χρεοκόπησε;». Ο φόβος παραλύει τις αντιδράσεις των πολιτών, όταν ακούνε αυτή την τρομοκρατική φράση. Αυτό που φυσιολογικά δεν ξέρει ο κόσμος είναι ότι η «σωτηρία» της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, όπως αποδεικνύουν τα οικονομικά μεγέθη, έχει οδηγήσει σε τέτοια εξαθλίωση τη χώρα και τον λαό μας ώστε η «διάσωσή» μας βρίσκεται ήδη πολύ κοντά στα χάλια που είχε η Αργεντινή όταν είχε… χρεοκοπήσει!!! Ακούγεται εντυπωσιακό, απίστευτο, αλλά οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και δεν επιδέχονται διαψεύσεις.

Η πτώση του ΑΕΠ της Ελλάδας από την αρχή της κρίσης μέχρι το τέλος του 2011 βρίσκεται συνολικά στο 16%. Oταν χρεοκόπησε η Αργεντινή, το ΑΕΠ της μειώθηκε στο χειρότερο σημείο της χρεοκοπίας της κατά 20% από αυτό που είχε πριν χρεοκοπήσει. Είναι εξόφθαλμο ότι η χώρα μας πλησιάζει το νούμερο αυτό.

Φέτος θα ξεπεράσουμε το αρνητικό ρεκόρ της Αργεντινής, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Η ΕΕ και το ΔΝΤ εκτιμούν ότι κατά τη διάρκεια του 2012-13 το ΑΕΠ της Ελλάδας θα μειωθεί τουλάχιστον κατά 5%, πιθανότατα ακόμη και 6%. Αν όντως επαληθευτούν αυτά τα στοιχεία, θα έχουμε μια όντως εξωφρενική κατάσταση: η… «διασωμένη» από την ΕΕ και το ΔΝΤ Ελλάδα θα έχει υποστεί ίση ή μεγαλύτερη μείωση του ΑΕΠ της από τη χρεοκοπημένη Αργεντινή!!! «Με την παρούσα πολιτική μπορεί να δούμε το ελληνικό ΑΕΠ να πέφτει κατά 25% μέχρι 30%, πράγμα που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο» δήλωσε ανώτατος τέως αξιωματούχος της Παγκόσμιας Τράπεζας στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Oταν χρεοκόπησε η Αργεντινή, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα του πληθυσμού μειώθηκε κατά 24%. Στην Ελλάδα, μέχρι το τέλος του 2011, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα είχε ήδη μειωθεί κατά… 23% και φυσικά η δική μας κατηφόρα συνεχίζεται! Τι ακριβώς να φοβηθούν οι Ελληνες δηλαδή να μην πάθουν από αυτά που έπαθαν οι Αργεντινοί όταν χρεοκόπησαν; Στο 24% έφτασε η ανεργία στο απόγειο της χρεοκοπίας της Αργεντινής. Στο 21% βρισκόταν στη «σωσμένη» Ελλάδα στα τέλη Οκτωβρίου και μέχρι τον Ιούνιο θα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το 25%.

Η Αργεντινή πάλεψε με όπλο το κράτος προκειμένου να ξεπεράσει τη δυστυχία που έφερε η χρεοκοπία και γι’ αυτό τα κατάφερε να ορθοποδήσει πολύ σύντομα. Μόλις 7% μειώθηκαν οι κρατικές δαπάνες στη χώρα της Νοτίου Αμερικής. Αντιθέτως, εδώ η ΕΕ μας επέβαλε να καταρρεύσουν οι κρατικές δαπάνες, γι’ αυτό και η ύφεση βαθαίνει διαρκώς και πνίγει την οικονομία και τους Ελληνες. Στην Ελλάδα οι κρατικές δαπάνες έχουν ήδη μειωθεί κατά 34%! Το κράτος συρρικνώθηκε δηλαδή σε βαθμό εξαφάνισης.

Τραγική είναι η σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης που βρίσκονται υπό καθεστώς Μνημονίου. Οπως προαναφέραμε, το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων μειώθηκε κατά 23%, αλλά των Ιρλανδών μόνο 9% και των Πορτογάλων 8%! Των Ισπανών δε μόνο κατά 4% και των Ιταλών κατά 6%! Είναι εξοργιστικό δε να μιλάει κανείς για διογκωμένο κρατικό τομέα στην Ελλάδα. Κατά 34% μειώθηκαν εδώ οι κρατικές δαπάνες, αλλά μόνο κατά 14% στην Ιρλανδία και 7% στην Πορτογαλία! Για να μη μιλήσουμε για την Ισπανία, όπου μειώθηκαν μόλις κατά 4% ή για την Ιταλία, όπου η μείωση ήταν 2%!

Λιώνουν τους Ελληνες οι τόκοι των υπέρογκων δανείων που μας φορτώνουν οι Ευρωπαίοι «σωτήρες». Αδύνατον να μειωθούν τα ελλείμματα κάτω από τέτοιες συνθήκες. Φέτος αναμένεται να υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα 0,2% του ΑΕΠ, αλλά θα εμφανίσουμε… έλλειμμα 4,7% γιατί οι τόκοι ανέρχονται στο 4,9% του ΑΕΠ μας.

Ζοφερό και το 2013. Οι τόκοι -μετά το περιβόητο «κούρεμα» και δη κατά 70%- θα ανέλθουν στο… 6,3% του ΑΕΠ! Η μεγαλύτερη επιβάρυνση από όλες τις χώρες του κόσμου. «Θα τους λιώσουν για πάντα τους Ελληνες» δηλώνει στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Μαρκ Βάισμπροτ, του Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον.

από το ΕΘΝΟΣ

Αυτή η πολιτική δεν οδηγεί πουθενά.

Posted on

Η  ομιλία του ανεξάρτητου βουλευτή, Βαγγέλη Παπαχρήστου, στην Επιτροπή Οικονομικών για το νέο Μνημόνιο‏

Από τους Βουλευτές ακουστήκαν ορισμένα ορθολογικά επιχειρήματα. Δεν ακούσαμε παρόμοια επιχειρήματα από την Κυβέρνηση και μου κάνει εντύπωση ότι δεν μπαίνει καν στο κόπο ο Υπουργός Οικονομικών να έρθει να μας αναλύσει, να μας δώσει μια διεξοδική ανάλυση των όρων αυτού του Μνημονίου και να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Είπα στην αρχή αυτής της συζήτησης, είναι δυνατόν βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου να διαβάσει 645 σελίδες; Δεν είναι δυνατόν. Είναι δυνατόν βουλευτής να έχει τις γνώσεις αυτές για να μπορεί να κρίνει αυτές τις σελίδες, που τις διάβασε χωρίς να απευθυνθεί σε κάποιο ειδικό; Ούτε αυτό είναι δυνατόν. Νομίζω ότι εδώ χρησιμοποιείται η Βουλή με ένα αντιδημοκρατικό τρόπο ως διαδικασία επικύρωσης. Αν ανοίξετε τα κείμενα στα ελληνικά που θα τα διαβάσουν  οι περισσότεροι βουλευτές, όπου έχει νούμερα, έχει σημεία, δεν αναφέρονται ούτε νούμερα. Δηλαδή εκ των υστέρων μου ζητάτε εγώ να σας ψηφίσω για να βάλετε εσείς ότι νούμερα νομίζετε. Ξέρετε, πάντοτε λέγαμε ότι « ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», εδώ οι λεπτομέρειες κοστίζουν δισεκατομμύρια και ζητάτε σε αυτό να σας δώσουμε «λευκή επιταγή». Κανείς ορθολογικός άνθρωπος δεν θα το έβαζε.

Το βασικό είναι ότι εδώ έχει χαθεί η δυνατότητα να κάνουμε μια ορθολογική συζήτηση. Υπάρχουν σε αυτό το κείμενο και στα κείμενα που έχουν μοιραστεί τις προηγούμενες μέρες, πράγματα, τα οποία είναι ιδεοληπτικές ανοησίες μερικών – γιατί όποιος μου λέει ότι με αυτά τα δεδομένα θα βγούμε από την κρίση και θα μετατραπεί το χρέος σε βιώσιμο, πρέπει να μου το αποδείξει με νούμερα. Εγώ μπορώ να αποδείξω, ότι αυτό το χρέος ακόμη και με το «κούρεμα» δεν είναι βιώσιμο. Το είχα πει από την πρώτη μέρα, ότι από το 2010 δεν ήταν βιώσιμο. Η Ελλάδα δεν είχε πρόβλημα ρευστότητας, είχε πρόβλημα βιωσιμότητας του χρέους και τα μέτρα προτείνονταν σαν να αντιμετώπιζε πρόβλημα ρευστότητας. Έρχονται τώρα όλοι οι ευρωπαίοι να μας πουν αυτό που τους λέγαμε από την αρχή. Είχα πει στον Προϋπολογισμό του 2009, ενάμισι χρόνο πριν, ότι αυτές οι προβλέψεις που γινόντουσαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μου θυμίζουν δημιουργική οικονομετρία. Μας κατηγορούσαν για δημιουργική λογιστική, τους είχα πει για δημιουργική οικονομετρία. Αποδείχτηκε ότι ήταν δημιουργική οικονομετρία, έπεσαν σε όλα έξω. Μην νομίζετε ότι αυτό είναι πρώτη φορά. Εκ των υστέρων διάβασα άρθρο δύο Αμερικανών οικονομολόγων που έλεγαν ότι κατά την διάρκεια της κρίσης της Αργεντινής, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εν γνώσει του για να στηρίξει αυτές τις πολιτικές, έδινε λάθος προβλέψεις. Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνουν. Η δυναμική του χρέους, το έχω πει πολλές φορές εδώ, δεν εξαρτάται μόνο από το ποσοστό του, εξαρτάται πρώτα και κύρια από την διαφορά των επιτοκίων με το ρυθμό μεγέθυνσης, δηλαδή ανάπτυξης, όπως τον ξέρουμε όλοι.

Όλες οι προβλέψεις μιλάνε για ύφεση. Είναι σίγουρο το 2012 θα έχουμε ύφεση -εγώ σας λέω το 2013-, γιατί οι προβλέψεις που αναθεωρούνται και όλες οι εκτιμήσεις είναι ότι θα έχουμε κάμψη της παγκόσμιας ανάκαμψης μέσα στο 2013 στα σίγουρα, αν δεν συμβεί το 2012. Και μου λέτε ότι με τη διαδικασία αυτή που προτείνετε, ότι θα μειωθεί το χρέος και θα γίνει βιώσιμο;

Διαβάζω εδώ, σ’ αυτό που μας λέτε, ότι το χρέος έχει φτάσει 169% του Α.Ε.Π.. Πριν από δύο μέρες, γράφτηκε σε εφημερίδες ότι το χρέος το τρίτο τρίμηνο του 2011 είχε φτάσει 159,1% του Α.Ε.Π.. Είχε αύξηση 20%. Δηλαδή, μέσα σε ένα τρίμηνο έφτασε 169%, ή ρίχνετε νούμερα χωρίς να ενδιαφέρεστε; Αυτές είναι αγυρτείες. Επειδή το 20% αύξηση, μας λένε ότι φταίνε οι Έλληνες που δεν έγινε, που δεν εφαρμόσαμε τα μέτρα γι’ αυτό αυξάνονται όλα αυτά. Διαβάζω για την Πορτογαλία, 18,9%, για την Ιρλανδία, 16,5%. Πάει να πει ότι δεν φταίνε οι ιδιαιτερότητες που υπάρχουν της Ελλάδας, φταίει αυτή η συνταγή, μια συνταγή που όλος ο κόσμος τη λέει χρεοκοπημένη. Έρχονται να μου βάζουν στόχους τους οποίους όλοι στο κόσμο αναγνωρίζουν ότι είναι ανέφικτοι. Είχα πει ότι όταν είχε μπει ο στόχος των 50 δισεκατομμυρίων για αποκρατικοποιήσεις μέχρι το 2015, ότι δεν υπάρχει αναλυτής που να θεωρεί ότι αυτός ο στόχος είναι εφικτός. Άρα, το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί βάζουν έναν ανέφικτο στόχο. Είχα δώσει μια εξήγηση. Τώρα, όλοι οι στόχοι είναι ανέφικτοι και θα έρθουν πριν σου δώσουν τη δόση, να σου λένε ότι δεν έπιασες τους στόχους, άρα να διαπραγματεύονται τα καινούργια μέτρα. Την ξέρουμε αυτή την τακτική. Όσοι έχουμε κάνει διεθνείς διαπραγματεύσεις και έχουμε παρακολουθήσει αυτές τις διαπραγματεύσεις, ξέρουμε αυτή τη λογική. Άρα, το ερώτημα είναι γιατί γίνεται. Γιατί μας αναγκάζουν να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Οι στόχοι είναι προφανείς, αναφέρονται και στην ευρωπαϊκή συζήτηση. Πλέον, όλοι μιλάμε για γερμανοποίηση της Ευρώπης. Οι Γερμανοί κάνουν ένα αγώνα δρόμου -αυτό στη διεθνή πολιτική λέγεται brinkmanship- επί της κόψης του ξυραφιού για να περάσουν τις αλλαγές των συνθηκών. Γιατί, εάν περάσουν οι αλλαγές των συνθηκών, τότε η Γερμανία όχι μόνο θα είναι πιο δυνατή χώρα στην Ευρώπη, που ξέρουμε ότι το παιχνίδι παίζεται με όρους δύναμης, μετά θα έχει και το θεσμικό έλεγχο. Δηλαδή, ακόμα και όταν όλη η Ευρώπη αλλάξει άποψη, θα λένε οι Γερμανοί ότι έχουν το δικαίωμα βέτο. Και θέλετε εσείς να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία; Σε μια διαδικασία που τουλάχιστον εγώ προσωπικά έχω πει, έχει επιβεβαιωθεί. Ό,τι έχει πει η κυβέρνηση και η τρόικα έχει διαψευστεί. Τι λέει η λογική; Μήπως δεν είναι έτσι; Εγώ σας λέω ότι δεν είναι έτσι. Ακούγονται και επιχειρήματα και από τον Υπουργό αλλά και από τον κ. Μητσοτάκη, που αντί να μας δίνει ορθολογικά επιχειρήματα, μας κουνάει το φόβο. Λέει ότι δεν θα έχουμε να πληρώνουμε τους μισθούς και συντάξεις. Διαβάζω ότι οι μισθοί και συντάξεις είναι το 50% των εσόδων του κράτους. Όταν χρεοκοπεί μια επιχείρηση, ακόμα και στο νόμο που έχουν σε όλες τις χώρες, πρώτα πληρώνονται οι εργαζόμενοι και μετά οι δανειστές, οι πιστωτές. Εδώ, θα αλλάξουμε και αυτό; Προϋπόθεση να μην μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί και συντάξεις, είναι να πληρώνονται οι δανειστές. Και τι μας κάνανε; Μήπως σώσανε εμάς; Μας δώσανε λεφτά για να πληρώνουμε τα χρέη, τους τόκους αυτούς. Έλυσε κανένα πρόβλημα η χώρα; Διογκώνεται το χρέος μας. Άρα, αυτή η πολιτική δεν οδηγεί πουθενά.

Δεύτερη απειλή. Δεν θα έχουμε να αγοράσουμε πετρέλαιο, τρόφιμα, φάρμακα. Μήπως ζούμε στη Σοβιετική Ένωση; Έχετε δει εσείς το πετρέλαιο από το εξωτερικό να το αγοράζει το κράτος; Οι επιχειρήσεις, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης αγοράζουν. Αυτοί αγοράζουν. Δεν θα χρεοκοπήσουν αυτοί. Αυτοί θα μπορούν να αγοράσουν. Και όσο το αν μπορούν να αγοράσουν με πίστωση, αυτό ισχύει. Τα προβλήματα που έχουν από τη χρεοκοπία τα έχουμε παρόντα. Πάρτε Ελληνικές επιχειρήσεις, εάν σήμερα, που δεν είμαστε χρεοκοπημένοι, μπορούν να αγοράσουν με πίστωση από το εξωτερικό. Καμία! Άρα, μη λέτε ανοησίες. Ανοησίες είναι αυτά. Πείτε μας ορθολογικά πράγματα. Υπάρχουν συνέπειες, σοβαρότατες συνέπειες. Αλλά αυτά τα επιχειρήματα του φόβου, αντί να βοηθάνε, χειροτερεύουν την κατάσταση. Έχω πει επανειλημμένα εδώ. Ξεχνάει η κυβέρνηση ότι δεν έχουμε μόνο μεγάλο δημόσιο χρέος, έχουμε πάνω από το 100% ιδιωτικό χρέος. Ο κίνδυνος που υπάρχει είναι εγώ, που έχω το σπίτι με δάνειο, που μειώνονται τα εισοδήματά μου, δεν θα μπορώ να το κρατήσω. Θα βγω να πουλήσω ότι έχω. Αν βγει ο καθένα μας ξεχωριστά, έχει καλώς. Εάν βγούμε όλοι μαζί, τότε θα μπούμε σε ένα φαύλο κύκλο των περιουσιακών στοιχείων. Και αν συντονιστεί ο καθοδικός φαύλος κύκλος που έχουμε μπει στα εισοδήματα με το φαύλο κύκλο των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, τότε θα τα τείχη της Ιεριχούς κατάρρευσαν από το συντονισμό. Είναι ανατροφοδοτούμενοι αυτοί οι δύο κύκλοι. Η κυβέρνηση σκεπτόμενη μυωπικά, λογιστικά, παίρνει όλα τα μέτρα για να γίνουν τα περιουσιακά στοιχεία βάρος και να ξεχυθούμε όλοι να τα πουλήσουμε. Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτή η πολιτική δεν είναι ότι αναιρεί το πρόβλημα, είναι πολιτική που βαθαίνει το πρόβλημα. Το πρόβλημα που έχουμε είναι αποτέλεσμα και αυτής της πολιτικής. Εσείς μου λέτε να πάω εγώ να σας ψηφίσω, με το κίνδυνο της χρεωκοπίας. Μα, σας λέω, αυτή η πολιτική είναι πολιτική χρεοκοπία, είναι πολιτική που προετοιμάζει την έξοδό μας από το ευρώ.

οι Γερμανοί θαυματουργούν…

Posted on

Γερμανία: μισθοί κάτω από… 400 ευρώ!
του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος
Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» της τελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας.
Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των… 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!
Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Η τραγική ειρωνεία μάλιστα είναι ότι αυτού του είδους η εργασιακή απασχόληση εισήχθη όχι από τη Δεξιά, αλλά από τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Γκέρχαρτ Σρέντερ προ δεκαετίας, με την περιβόητη «Ατζέντα 2010» που συνέθλιψε τους Γερμανούς εργαζόμενους και αποτέλεσε τη βάση της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως «πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τους άνεργους και τους νέους.
how long is now?
Οι κανόνες της «μίνι απασχόλησης» είναι σαφείς. Πρώτον, οι μηνιαίες αποδοχές απαγορεύεται αυστηρά να υπερβούν τα 400 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αν π.χ. μια εργασία πληρώνεται 5 ευρώ την ώρα, ο εργαζόμενος επιτρέπεται να δουλέψει 80 ώρες τον μήνα. Αν πληρώνεται 10 ευρώ ωριαίως, τότε απαγορεύεται να εργαστεί κάποιος πάνω από 40 ώρες μηνιαίως. Αν εργαστεί έστω και ένα λεπτό παραπάνω, τότε το συμβόλαιο εργασίας του πρέπει να γίνει κανονικό. Οταν οι αποδοχές του εργαζομένου είναι 400 ευρώ ή λιγότερο, παίρνει όλα τα λεφτά καθαρά. Δεν έχει καμία κράτηση για το ταμείο υγειονομικής περίθαλψης ή για το ταμείο συνταξιοδότησης. Η αιτία γι’ αυτό είναι τραγικά απλή: η δουλειά του αυτή δεν του δίνει κανένα δικαίωμα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή για σύνταξη!
Ο εργοδότης είναι ευτυχής. Καλείται να πληρώσει μόνο 2% φόρο επί του ποσού που χορηγεί στον εργαζόμενο και επιπλέον 15% στο ασφαλιστικό ταμείο και 13% στην κοινωνική ασφάλιση. Δηλαδή 130 ευρώ αν πληρώνει 400 ευρώ τον υπάλληλό του και στην πραγματικότητα σχεδόν τα μισά, δεδομένου ότι η μέση αμοιβή που λαμβάνουν τα επτά εκατομμύρια Γερμανοί που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς είναι μόλις… 230 ευρώ!vive la crise-solution
Αυτό το ιδεώδες για εργοδότες εργασιακό καθεστώς άνοιξε αμέσως όχι μια απλή Κερκόπορτα, αλλά μια τεράστια πύλη για τη γενίκευση της «μαύρης» εργασίας στη Γερμανία. Εκατοντάδες χιλιάδες εργοδότες προσλαμβάνουν εργαζόμενους με καθεστώς «μίνι απασχόλησης», αλλά τους απασχολούν κανονικά, σαράντα ώρες την εβδομάδα. Τους δίνουν επισήμως τα 400 ευρώ και τα υπόλοιπα 1.000 ή και παραπάνω ευρώ τους τα δίνουν «μαύρα», γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές!
Σε ορισμένους κλάδους η «μίνι απασχόληση» αναπτύχθηκε ραγδαία, συνοδευόμενη φυσικά από τη «μαύρη» εργασία. Στον ξενοδοχειακό κλάδο π.χ. υπολογίζονται σε 810.000 τα άτομα που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς. Οι εργαζόμενοι κατ’ αυτόν τον τρόπο αφενός πρέπει να βρουν άλλον τρόπο να έχουν υγειονομική περίθαλψη (π.χ. μέσω ασφαλισμένου συζύγου) και αφετέρου συχνά είναι τόσο φτωχοί που έχουν την ανάγκη κοινωνικών επιδομάτων για να επιβιώσουν.
Στην ουσία όμως αυτό σημαίνει ότι το κράτος επιβαρύνεται τόσο με το κόστος κοινωνικής περίθαλψης ατόμων που ενώ εργάζονται δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές όσο και με τα επιδόματα επιβίωσής τους, επιδοτώντας έτσι έμμεσα τις γερμανικές επιχειρήσεις για να πληρώνουν μισθούς κάτω από το όριο της φτώχειας και να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές! Ιδού λοιπόν μια σκοτεινή συνιστώσα του σύγχρονου γερμανικού «οικονομικού θαύματος».
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Υπονόμευση μισθών και συντάξεων
Κατηγορηματικός είναι στις δηλώσεις του προς την ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο οικονομολόγος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) Μάρκους Γκράπκα: «Η »μίνι απασχόληση» διαβρώνει τα βασικά δικαιώματα των εργατών. Οι φορολογούμενοι και οι εργαζόμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό» τονίζει. Εχει απόλυτο δίκιο. Η γενίκευση αυτού του άθλια αμειβόμενου τύπου εργασίας έχει τουλάχιστον δύο ολέθριες συνέπειες. Πρώτον, υπονομεύει δραματικά τις μέχρι τώρα γνωστές συμβάσεις πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου και μετατρέπει τους εργαζόμενους σε ζητιάνους. Δεύτερον, υποσκάπτει τα ταμεία τόσο υγειονομικής περίθαλψης όσο και συνταξιοδότησης, αφού μειώνει τις εισφορές προς αυτά και προετοιμάζει το έδαφος για συρρίκνωση ή και κατάργηση των συντάξεων.

ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ: Μια ιδιαίτερα επικερδής μπίζνα με χορηγό τους εργαζόμενους

Posted on

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

(δημοσιεύτηκε στο Πριν, 2.10.11)

Θέμα χρόνου και …τρόπου είναι πλέον η χρεοκοπία της Ελλάδας. Η τελική ρύθμιση των δύο αυτών παραμέτρων θα σημάνει μεν το τέλος των αλληλοαναιρούμενων και χαοτικών σεναρίων για το μέλλει γεννέσθαι με την ελληνική οικονομία και περισσότερο την ευρωζώνη. Θα σηματοδοτήσει όμως και την αρχή ενός νέου κύκλου αίματος στο εσωτερικό, μια πρωτοφανή, πολύ πιο βάρβαρη επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά μας δικαιώματα, ακόμη και σε σχέση με αυτήν που είναι σε εξέλιξη την τελευταία διετία από τους «μεσίτες» του ΠΑΣΟΚ.

Η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας θα πάρει την μορφή ενός νέου, γενναίου κουρέματος του ελληνικού δημόσιου χρέους, ακόμη και της τάξης του 50%. Η προοπτική αυτή πρώτ’ απ’ όλα συνιστά την πιο παταγώδη πολιτική χρεωκοπία των κυβερνητικών σχεδίων που από την Άνοιξη του 2010 σερβίρονταν υπό την απειλή της χρεοκοπίας: Μνημόνιο ή χρεοκοπία, Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία κοκ. επαναλάμβανε κάθε τρεις και λίγο η κυβέρνηση και ο φιλικός της Τύπος για να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε δεχθεί ήδη πλήθος Μνημονίων, ένα Μεσοπρόθεσμο ενώ ήδη ετοιμάζεται άλλο ένα «αναθεωρημένο» που θα κατατεθεί στον Οκτώβρη και η χρεοκοπία να είναι προ των πυλών. Τούτη, η αναπάντεχη φαινομενικά, εξέλιξη δεν σημαίνει ότι απέτυχαν. Η πέρα για αποτελεσματική επιχείρηση ξεφορτώματος των ελληνικών ομολόγων από τις γαλλογερμανικές τράπεζες, κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, διαβεβαιώνει πως το ζητούμενο της ιδεολογικής τρομοκρατίας και των Μνημονίων δεν ήταν η αποφυγή της πτώχευσης αλλά η κοινωνική αναδιανομή και η μεταβίβαση του πλούτου από το εσωτερικό στο εξωτερικό της χώρας. Αυτή η επιχείρηση είναι σε εξέλιξη και πρόκειται για μια επιχείρηση που θα αποδειχθεί εξαιρετικά επωφελής απ’ όσους την «τρέχουν»!

Εκ πρώτης όψεως αυτή η εκτίμηση δεν δικαιολογείται. Πως είναι δυνατό να επωφεληθούν οι τράπεζες από ένα κούρεμα των ομολόγων που έχουν στα χαρτοφυλάκια τους, είναι το ερώτημα που τίθεται, από τη στιγμή που θα υποστούν απώλειες. Η απάντηση ωστόσο δεν βρίσκεται στο -80 ή το -50 που είναι οι υποθετικές απώλειες από μια απομείωση της τάξης του 20%, όπως αυτή που αποφασίστηκε με τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, ή του 50% που θα αποφασιστεί τους επόμενους μήνες. Η απάντηση βρίσκεται στο θετικό πρόσημο(!) που έχουν οι αφαιρέσεις της αποφασισμένης ή επικείμενης απομείωσης από την τιμή στην οποία σήμερα(!) διαπραγματεύονται στην δευτερογενή αγορά τα ελληνικά ομόλογα κι όχι φυσικά την ονομαστική τους αξία. Κι εδώ, βάσει του ότι η τιμή τους φτάνει στο 36% της ονομαστικής προκύπτει κέρδος, όχι ζημιά για το κηφηναριό των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων! Γι’ αυτό το λόγο από τον Ιούλιο και μετά, σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 28 Σεπτέμβρη, έχει αυξηθεί η ζήτηση ελληνικών ομολόγων. Δίνεις δηλαδή 36 λεπτά και το αγοράζεις και μετά σου το επαναγοράζουν με 80 λεπτά, βάσει της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου, ή με 50 λεπτά σε ένα ενδεχόμενο «γενναίο» κούρεμα. Στην μια περίπτωση κερδίζουν 44 και στην άλλη 14 λεπτά. Πως να μην γίνουν ανάρπαστα τα ελληνικά ομόλογα! «Η πέραση αυτού του εμπορίου είναι απλώς το τελευταίο σημάδι που δείχνει ότι η προσεκτικά δομημένη ανταλλαγή ομολόγων που συμφωνήθηκε μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα μπορεί να είναι μια πολύ πιο επωφελής συμφωνία για τους επενδυτές παρά για τους φορολογούμενους. “Ο καθένας ξέρει πως ήταν μια καλή συμφωνία για τις τράπεζες” δηλώνει ο Ότμαρ Ίσινγκ, κορυφαίος γερμανός οικονομολόγος που υπηρέτησε στην εκτελεστική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. “Δε θα βοηθήσει καθόλου την Ελλάδα”», δηλώνει στους New York Times. Και συνεχίζει η αμερικανική εφημερίδα: «Σύμφωνα με ένα άτομο με άμεση γνώση της συμφωνίας ανταλλαγής χρέους, περίπου 30% των επενδυτών που αναμένεται να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή αγόρασαν τα ομόλογά τους μετά την 21η Ιουλίου. Δεν είναι οι αρχικοί κάτοχοι των ομολόγων – κατά βάση μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες – αλλά κυρίως κερδοσκόποι επενδυτές που επιδιώκουν να επωφεληθούν από την απότομη πτώση των τιμών των ελληνικών ομολόγων».

Επομένως κάθε άλλο παρά ζημιές θα εγγράψουν οι πιστωτές σε περίπτωση κουρέματος του δημόσιου χρέους. Η χρεοκοπία ωστόσο (γιατί περί αυτού θα πρόκειται όσο κι αν βγουν τα παπαγαλάκια να την εμφανίζουν σαν μια νέα, σπουδαία επιτυχία της κυβέρνησης Τσολάκογλου) η πέμπτη μάλιστα χρεοκοπία μετά απ’ αυτές του 1827, του 1843, του 1893 και του 1932 παρότι θα αποδειχθεί ευκαιρία για νέα κέρδη από την μεριά των πιστωτών, σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους και την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία θα αποδειχθεί τεράστια κοινωνική καταστροφή. Το σχέδιο με την κωδική ονομασία Εύρηκα όπως περιγράφτηκε στον Τύπο τις προηγούμενες μέρες (και το οποίο επεξεργάστηκε ιδιωτική εταιρεία συμβούλων) συμπυκνώνει τα σενάρια που αρχίζουν να σχηματοποιούνται στην ίδια την Γερμανία για το αντίτιμο που θα καταβάλει η Ελλάδα «των κάτω» για την χρεοκοπία. Στην πραγματικότητα, θα γίνει και με την χρεοκοπία ό,τι ακριβώς συνέβη και με τη «διάσωση», που αν και επωφελής για τους Γερμανούς, στο εσωτερικό πουλήθηκε …χρυσάφι κι αποτέλεσε χρυσή ευκαιρία για νέα μέτρα λιτότητας, που μας βυθίζουν στην εξαθλίωση. Καθόλου τυχαία δεν ήταν σε αυτό το πλαίσιο η δήλωση στο περιοδικό Business Week του γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, (ο οποίος συχνά στον Διεθνή Τύπο χαρακτηρίζεται κι ως «no-nonsense» ή «ο άνθρωπος που δε λέει τίποτε το περιττό» σε ελεύθερη μετάφραση) ότι «η Ελλάδα θα χρειαστεί 10 χρόνια για να βγει από την κρίση».

Το γερμανικό σχέδιο περιλαμβάνει τρεις κυρίως παραμέτρους. Αρχικά προβλέπει την μεταβίβαση όλων των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας, που υπολογίζονται σε 125 δισ. ευρώ σε ένα χαρτοφυλάκιο, η διαχείριση του οποίου θα ανατεθεί στο εξωτερικό. Το ξεπούλημα δηλαδή της ελληνικής δημόσιας περιουσίας θα γίνει κατ’ ευθείαν από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, με αποτέλεσμα να μείνουν όνειρα θερινής νυκτός οι ελπίδες που έθρεφαν οι έλληνες μαυραγορίτες, όπως για παράδειγμα μέλη και στελέχη του ΣΕΒ, ότι θα αρπάξουν και οι ίδιοι έστω και κάποια ψίχουλα από την πίτα. «Ούτε αυτά» προστάζει το Τέταρτο Ράιχ, με τη σύμφωνη γνώμη των δωσίλογων της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Το δεύτερο σκέλος των «αντιποίνων» προβλέπει κατάληψη του υπουργείου Οικονομικών από γερμανούς τεχνοκράτες, οι οποίοι θα έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο για κάθε δαπάνη του ελληνικού δημοσίου. Για κάθε ευρώ. Μοναδικό ζητούμενο θα είναι να εμφανίζονται πλεονάσματα σε κάθε χρήση που θα πάψει φυσικά να είναι ετήσια και θα γίνει μηνιαία! Κι αν εμφανίζονται ελλείμματα τότε δεν θα πληρώνονται ούτε μισθοί, ούτε συντάξεις! Το θεσμικό πλαίσιο το έχει ήδη ετοιμάσει η κυβέρνηση του Γιωργάκη Τσολάκογλου που πλέον χαρακτηρίζεται μεταβατική, λόγω και της αδυναμίας της να πετύχει όσα υποσχέθηκε. Η δημόσια επίπληξη της Μέρκελ στον Γιωργάκη, που άκουγε δίπλα της σαν κρετίνος, για την απογοήτευση που προκαλεί η Ελλάδα, σηματοδοτεί το τέλος της προστασίας που ανέκαθεν απολάμβαναν οι συνεργάτες και οι κουκουλοφόροι, όταν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Το χρηματοδοτικό κενό που εμφανίζεται μέχρι το τέλος του έτους ακόμη κι αν προχωρήσει το ξεπούλημα των 10 επιχειρήσεων, από τις οποίες αναμένουν να εισπράξουν 5 δισ. ευρώ, ακόμη κι αν εισπράξουν τα 23 δισ. από τα έκτακτα φορολογικά μέτρα (γεγονός αδύνατο, όπως έδειξε και η παράταση της προθεσμίας για την καταβολή της πρώτης δόσης του χαρατσιού που έληγε προχθές, Παρασκευή) απειλεί να καταβροχθίσει πριν απ’ όλους τα ανδρείκελα του υπουργικού συμβουλίου.

Πρόκειται για κενό που, απαιτείται να τονίσουμε, είναι πριν απ’ όλα δημιούργημα των πληρωμών για τόκους που θα φθάσουν τα 4 δισ. ευρώ και για ομόλογα που λήγουν αξίας 8,5 δισ. ευρώ. Όρος επομένως για την ανατροπή αυτού του εφιάλτη είναι η παύση πληρωμών και η διαγραφή του δημόσιου χρέους και η έξοδος φυσικά από το ευρώ, που θα λειτουργήσει προς όφελος των εργαζομένων. Πρόκειται για προοπτική που απεύχεται ολόκληρο το πολιτικό σύστημα από την κυβέρνηση Τσολάκογλου μέχρι την καθεστωτική Αριστερά (όπως έδειξαν οι πανομοιότυπες δηλώσεις της Παπαρήγα και του Τσίπρα) και φυσικά η οικονομική ελίτ που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Αλήθεια πόση υποκρισία θέλει για να δηλώνει κανείς ότι οι ωφελημένοι από την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι οι απατεώνες, όπως έκανε την προηγούμενη Κυριακή ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας στον Αλέξη Παπαχελά (βλέπε Wikileaks); Παρεμπιπτόντως ως δική του συμβολή στον αγώνα για την κάθαρση του δημόσιου βίου δεν δίνει ο Απόστολος Ταμβακάκης στη δημοσιότητα τις μισθοδοσίες των δημοσιογράφων που «μπουκώνει» η Εθνική; Επίσης δεν μας λέει τι έκανε η Εθνική Τράπεζα τα χρήματα που μάζεψε από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου πέρυσι; Αύξησε άραγε την κεφαλαιακή της επάρκεια με τα 2,8 δισ. ευρώ που συγκέντρωσε, όπως είχε προαναγγείλει; Είναι ερωτήσεις που δεν έγιναν από τον διευθυντή της Καθημερινής…

Τρίτο και πιο φαρμακερό είναι το μέτρο μετατροπής της Ελλάδας σε αποικία της Γερμανίας, μέσω της μετατροπής της σε μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες και δημοσιεύματα τουλάχιστον τέσσερις περιφερειάρχες έχουν προχωρήσει σε συζητήσεις με Γερμανούς που αφορούν το νομικό τρόπο κατά τον οποίο θα ξεπεραστούν οι τελευταίες ασήμαντες λεπτομέρειες για την υλοποίηση του σχεδίου, δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει στο όνομα της εγγύησης του ελεύθερου ανταγωνισμού την δημιουργία μακιλαδόρας εντός των γεωγραφικών ορίων της ΕΕ. Γι’ αυτό τον λόγο αντίστοιχες ζώνες που είχαν δημιουργηθεί στην Πολωνία, αμέσως μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», με το πέρας μιας μεταβατικής περιόδου που λήγει το 2012, θα καταργηθούν τουλάχιστον επισήμως και θα μεταφερθούν στην Ελλάδα. Οι έλληνες εργαζόμενοι έτσι γίνεται η προσπάθεια να μετατραπούν στα νέα θύματα, τους νέους ηττημένους της επέλασης του κεφαλαίου.

πηγή: http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/

όλες οι θυσίες γίνονται για την πατρίδα και την ανάπτυξη…

Posted on

 

 

Διαβάστε το κείμενο του φίλου Καπετάνιου στο Καρνάγιο του  με τίτλο  Ο εμίρης και ο κακομοίρης. για την επένδυση  του Κατάρ στην Χαλκιδική

Γιατί αναβάλλεται η χρεοκοπία της Ελλάδας

Posted on Updated on


Για πολλοστή φορά, ας δούμε το γιατί δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών, αυτή τη φορά από τον Martin Feldstein στους Financial Times:

Γιατί αναβάλλεται η χρεοκοπία της Ελλάδας

Αν και το ελληνικό κοινοβούλιο πήρε μια ανάσα με την ψήφο εμπιστοσύνης, η στάση πληρωμών της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη. Με συντελεστή χρέους επί του ΑΕΠ στο 150%, μεγάλα ελλείμματα και επιτόκιο 25% και άνω, το μόνο ερώτημα είναι το πότε θα γίνει το χρεοστάσιο.

Οι τρέχουσες συνομιλίες στην πραγματικότητα αναβάλλουν την αναπόφευκτη στάση πληρωμών, γράφει στους Financial Times ο κορυφαίος οικονομολόγος M. Feldstein.

Αν η Ελλάδα ήταν η μόνη χρεοκοπημένη χώρα της Ευρώπης, το καλύτερο θα ήταν να γίνει η στάση πληρωμών τώρα. Η μείωση του χρέους στο μισό και η αντικατάσταση του υφιστάμενου χρέους με ομόλογα με χαμηλότερα επιτόκια, θα έδιναν στην Ελλάδα το περιθώριο να εξυπηρετήσει το χρέος χωρίς τον εξοντωτικό πόνο που επιφέρει η εξυπηρέτηση του τωρινού χρέους.

Όμως η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χρεοκοπημένη και μια στάση πληρωμών από την Αθήνα θα προκαλέσει χρεοστάσια στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία και πιθανόν την Ισπανία. Οι συνεπαγόμενες απώλειες θα καταστρέψουν μεγάλα μεγέθη κεφαλαίων σε τράπεζες και άλλους πιστωτές στην Γερμανία, την Γαλλία και άλλες χώρες. Θα στέρευαν οι διαθέσιμες πιστώσεις προς επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη και θα επερχόταν κατάρρευση μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών.

Αυτό το αναπόφευκτο ντόμινο και οι πιθανές επιπτώσεις για το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα, είναι ο λόγος που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι αποφασισμένη να αποτρέψει το χρεοστάσιο τώρα.

Όταν η ΕΚΤ εντέλει θα καθορίσει ότι οι μεγάλες πιστωτές έχουν μειώσει τα ανοίγματά τους στα «επισκευασμένα» ομόλογα αρκετά ώστε, σε συνδυασμό με την βελτιωμένη κεφαλαιακή τους επάρκεια, να μπορούν να αντέξουν τις συνεπαγόμενες απομειώσεις αξιών, η ΕΚΤ θα επιτρέψει στις Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία να κηρύξουν στάση πληρωμών, στην οποία θα αναδιαρθρώσουν τα υπάρχοντα χρέη τους σε επίπεδα τα οποία θα μπορούν με άνεση να εξυπηρετήσουν.
Αυτού του είδους το σχέδιο είχε αποδώσει με τα ομόλογα της Λατινικής Αμερικής στην δεκαετία του 1980, υποβοηθούμενο από την υποκατάσταση των υφιστάμενων ομολόγων με ομόλογα Brady.

πηγή:διαβάστε ολοκληρο το άρθρο Βαθύ Κόκκινο

Σήμερα πρέπει να κατέβουμε πλατεία Συντάγματος!

Posted on Updated on

Ημέρα διαβούλευσης και ενημέρωσης για το χρέος – 06/06/2011

Στα πλαίσια υλοποίησης απόφασης της λαϊκής συνέλευσης της Τρίτης 31 Μαϊου, για τη διοργάνωση ημέρας λαϊκής διαβούλευσης και ενημέρωσης σχετικά με τη δανειακή σύμβαση και την αντιμετώπιση του χρέους, η σχετική Ομάδα Εργασίας ανακοινώνει ότι:

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 6 Ιουνίου στις 19:00 στην Πλατεία Συντάγματος.

Συμμετέχουν:

Ο Γιώργος Κατρούγκαλος, αναλύοντας τη δανειακή σύμβαση

– Οι οικονομολόγοι Γιάννης Βαρουφάκης, Δημήτρης Καζάκης, Ευκλείδης Τσακαλώτος
– Όλος ο παρευρισκόμενος κόσμος με ερωτήσεις

www.real-democracy.gr

Τα αιτήματα των Ισπανών

Posted on Updated on

της Ειρήνης Νταουντάκη | 23 Μαϊου 201

1 Επειδή κανένας (ακόμα) δεν δημοσίευσε τα ΑΙΤΗΜΑΤΑ του Ισπανικού Κινήματος που έχει καταλάβει τις Πλατείες ΟΛΩΝ των ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ πόλεων εδώ και έξι μέρες έως σήμερα Κυριακή 22/5, ημέρα τοπικών εκλογών (δημοτικών και περιφερειακών), ιδού η μετάφραση των ΑΡΧΙΚΩΝ αιτημάτων όπως παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα του πρώτου καλέσματος στις 15 Μάη. Σε αυτά τα πρώτα αιτήματα προστίθενται διαρκώς νέα, όπως για συνεταιριστική και αλληλέγγυα αντικαπιταλιστική οικονομία, για λύσεις άμεσης δημοκρατίας και άλλα, μεταξύ αυτών και για αληθινή Καταδίκη της Δικτατορίας του Φράνκο και για την κατάργηση της βασιλείας. Τα αιτήματα διαμορφώνονται συνέχεια, σε ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ σε όλες τις πλατείες των μεγάλων πόλεων της Ισπανίας, που λειτουργούν ΔΙΑΡΚΩΣ επί ΕΞΙ (6) συνεχόμενες ημέρες, ενώ παράλληλα λειτουργούν και ομάδες εργασίας για πιο ειδικευμένα θέματα.

1. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ Της ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ: * Αυστηρός έλεγχος στην παρουσία ή μη των εκλεγμένων στις θέσεις τους. Ειδικές ποινές για παράλειψη καθήκοντος. * Κατάργηση των προνομίων στην φορολογία, στα συντάξιμα έτη και τις πολλαπλές συντάξεις. Ισοτιμία του μισθού των εκλεγμένων αντιπροσώπων με το μέσο μισθό των Ισπανών συν τα απαραίτητα έξοδα για την άσκηση των καθηκόντων τους. * Κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών. Κατάργηση παραγραφής σε αδικήματα διαφθοράς.. * Υποχρεωτική δημοσίευση της περιουσίας όλων των κρατικών στελεχών. * Μείωση των κρατικών στελεχών που είναι διορισμένοι.

2. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ: * Μοίρασμα των θέσεων εργασίας με την προώθηση μείωσης της εργάσιμης μέρας και άλλων μέτρων ώστε να μειωθεί η δομική ανεργία (να πέσει κάτω από το 5%) * Σύνταξη στα 65 και καμία αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης μέχρι να εξαλειφθεί η ανεργία των νέων. * Ευνοϊκές ρυθμίσεις για εταιρείες με λιγότερο από 10% προσωρινές συμβάσεις. * Σταθερή δουλειά: απαγόρευση ομαδικών απολύσεων ή για αντικειμενικούς λόγους σε μεγάλες επιχειρήσεις ενώ υπάρχουν κέρδη, έλεγχος των επιχειρήσεων για να μην καλύπτουν με προσωρινά εργαζόμενους θέσεις που είναι για μόνιμους. * Επαναφορά του επιδόματος ανεργίας 426€ για όλους τους μακροχρόνια άνεργους.

3. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ: * Να απαλλοτριώσει το κράτος τις κατοικίες που έχουν κατασκευαστεί και δεν είναι απούλητες για να τις διαθέσει με καθεστώς επιδοτούμενου ενοικίου. * Επιδόματα ενοικίου για νέους και όλα τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα. * Να επιτρέπεται η αποπληρωμή του δανείου για την ακύρωση των υποθηκών.

4. ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: * Κατάργηση άχρηστων εξόδων της δημόσιας διοίκησης και δημιουργία ανεξάρτητου ελέγχου του προϋπολογισμού και των εξόδων. * Προσλήψεις προσωπικού Υγείας για να εξαφανιστούν οι λίστες αναμονής ασθενών. * Προσλήψεις καθηγητών που θα εγγυούνται μικρό αριθμό μαθητών ανά τάξη, τις πρόσθετες ώρες και την ενισχυτική διδασκαλία. * Μείωση του κόστους διδάκτρων της Ανώτατης παιδείας, και ισοτίμηση των μεταπτυχιακών τιμών με τα προπτυχιακά. * Δημόσια χρηματοδότηση της έρευνας για να εγγυάται την ανεξαρτησία της. * Φτηνές δημόσιες συγκοινωνίες, καλής ποιότητες και φιλικές προς το περιβάλλον. Επαναφορά των τρένων που καταργούνται με τη λειτουργία του AVE (υψηλής ταχύτητας) με τις αρχικές τιμές, να φτηνύνουν οι προπληρωμένες κάρτες, να περιοριστεί η ιδιωτική κυκλοφορία στο κέντρο των πόλεων, να κατασκευαστούν ποδηλατόδρομοι. * Τοπικά Κοινωνικά προβλήματα. Αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου περί Εξάρτησης, δίκτυα δημοτικών κοινωνικών λειτουργών και φροντίδας.

5. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ: * Απαγόρευση κάθε είδους οικονομικής διάσωση ή ένεσης κεφαλαίων σε τραπεζικούς οργανισμούς: όσες τράπεζες έχουν δυσκολίες ας χρεοκοπήσουν ή ας κρατικοποιηθούν για να δημιουργηθεί δημόσιο τραπεζικό σύστημα κάτω από κοινωνικό έλεγχο. * Αύξηση της φορολογίας των Τραπεζών με τρόπο ευθέως ανάλογο με τα κοινωνικά έξοδα που προκαλούνται λόγω της κρίσης που δημιούργησε η πολιτικής τους. * Να επιστρέψουν οι Τράπεζες στα δημόσια ταμεία όλα τα κεφάλαια που πήραν από το δημόσιο. * Απαγόρευση λειτουργίας ισπανικών τραπεζών σε φορολογικούς παραδείσους. * Επιβολή ποινών σε κερδοσκοπικές ενέργειες και σε κακές τραπεζικές δραστηριότητες.

6. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: * Αύξηση της φορολόγησης των μεγάλων εισοδημάτων και των τραπεζικών οργανισμών. * Κατάργηση των SICAV.(Φοροαπαλλαγές Ανωνύμων Εταιρειών). * Επαναφορά του Φόρου Περιουσίας. * Αληθινός και αποτελεσματικός έλεγχος της φοροδιαφυγής και της φυγής κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους * Προώθηση σε διεθνές επίπεδο της υιοθέτησης φόρου στης διεθνείς συναλλαγές (φόρος Tobin).

7. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: * Όχι στον έλεγχο του Ιντερνέτ. Κατάργηση του νόμου Sinde. * Προστασία της ελευθερίας πληροφόρησης και της ερευνητικής δημοσιογραφίας. * Υποχρεωτικά δημοψηφίσματα και δεσμευτικά για θέματα μεγάλης εμβέλειας που μεταβάλλουν τους όρους ζωής των πολιτών. * Υποχρεωτικά δημοψηφίσματα για κάθε μέτρο που επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. * Αλλαγή του Εκλογικού Νόμου για να εγγυάται ένα σύστημα αληθινά αντιπροσωπευτικό και αναλογικό που να μην είναι σε βάρος καμιάς πολιτικής ομάδας ή κοινωνικής θέλησης, όπου η άκυρη και λευκή ψήφος επίσης θα έχουν αντιπροσώπευση στα νομοθετικά σώματα. * Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης: Αλλαγή του Υπουργείου ώστε να υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι στο διορισμό των μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Γενικού Συμβουλίου Δικαστικής Εξουσίας από την Εκτελεστική Εξουσία. * Εφαρμογή αποτελεσματικών μηχανισμών που εγγυούνται την εσωτερική δημοκρατία στα κόμματα. 8. ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΕΞΟΔΩΝ

πηγή : Σεισάχθεια

Ξεκινά ο έλεγχος του χρέους από τη μεριά της κοινωνίας

Posted on

σε ετούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει....symbol-σύμβολο

Αθήνα, 16 Μαΐου 2011

Πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 15 Μαΐου 2011 στο Πολυτεχνείο, όπως είχε ανακοινωθεί, ανοικτή συνάντηση εργασίας οικονομολόγων και νομικών όπου συμφωνήθηκε να ξεκινήσει η ερευνητική δουλειά για το δημόσιο χρέος. Υπήρξε σημαντική συμμετοχή ενδιαφερομένων οι οποίοι συμφώνησαν να ξεκινήσουν τον λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους, από την μεριά της κοινωνίας και των πολιτών. Η δουλειά αυτή αποτελεί ένα πρώτο βήμα που θα πιέσει να ανοίξουν τα βιβλία του δημόσιου χρέους ώστε ο ελληνικός λαός να μην πληρώσει ένα χρέος για το οποίο δεν ευθύνεται.
Ειδικότερα οι ομάδες εργασίας θα ασχοληθούν με τα ακόλουθα 20 θέματα κατανεμημένα σε ευρύτερες ενότητες:
1.Swaps της Goldman Sachs.
2.Ιδιωτικοποιήσεις.
3.Ολυμπιακοί Αγώνες
4.C4I
5.Ομολογιακά δάνεια
6.Δανειακές συμβάσεις και ειδικότερα αυτή του Μνημονίου
7.Όροι διαπραγμάτευσης και εκκαθάρισης στη δευτερογενή αγορά ομολόγων
8.Ανατοκισμός
9.Παλαιότερα δάνεια
10.Γερμανικό κατοχικό δάνειο
11.Αγορές πολεμικού υλικού
12.Παραγραφές χρεών της εφορίας προς ιδιώτες
13.Κατάσταση έκτακτης ανάγκης, βάσει της οποίας ο ίδιος ο ΟΗΕ αναγνώρισε τη δυνατότητα παύσης πληρωμών του δημόσιου χρέους αν η εξυπηρέτησή του λειτουργεί εις βάρος των κοινωνικών δαπανών
14.Όρια του 60% και 3% που θέτει η Συνθήκη του Μάαστριχτ για το δημόσιο χρέος και το δημ. έλλειμμα αντίστοιχα, η υπέρβαση των οποίων θέτει ευθέως ζήτημα νομιμότητας για το επιπλέον χρέος που συγκεντρώθηκε.
15.Αναφορές του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
16. ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης.
17.Ισοτιμία και όροι ένταξης δραχμής σε ευρώ
18.Χρέος προς ιδιώτες
19.Συνέπειες από μια πιθανή παύση πληρωμών

Όσοι άλλοι, οικονομολόγοι και νομικοί, πέραν αυτών που παραβρέθηκαν στη σύσκεψη, ενδιαφέρονται να συμμετέχουν σε κάποια από τις παραπάνω ομάδες, παρακαλούνται να ενημερώσουν την Επιτροπή (μέχρι και την επόμενη Δευτέρα 23 Μαΐου 2011) στο ακόλουθο μέιλ: leovat@yahoo.com, αν είναι δυνατόν διευκρινίζοντας και το θέμα ή/και θέματα που τους ενδιαφέρουν. Μέσω του ίδιου μέιλ καλούνται να επικοινωνήσουν και όσοι, κυρίως άλλων ειδικοτήτων, ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην ομάδα επικοινωνίας, διευκρινίζοντας το.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Επικοινωνία:
info@elegr.gr
πηγή:www.elegr.gr

Διεθνές συνέδριο στην Αθήνα για το χρέος, το πρόγραμμα των εργασιών

Posted on Updated on

Το τριήμερο 6 έως και 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή

Διοργάνωση: Πρωτοβουλία για την επιτροπή λογιστικού ελέγχου του δημοσίου χρέους

Η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του ελληνικού δημόσιου χρέους , από κοινού με τις European Network on Debt and Development (Eurodad), Committee for the Abolition of Third World Debt (CADTM), Bretton Woods Project, Research on Money and Finance (RMF), Ηνωμένο Βασίλειο, Action From Irerland, Debt and Development Coalition Ireland, Ιρλανδία, Jubilee Debt Campaign, Ηνωμένο Βασίλειο, WEED (World Economy Environment Development), Γερμανία, και Observatorio de la Deuda en la Globalización, Ισπανία, διοργανώνει διεθνή συνάντηση για το χρέος, στην Αθήνα, «ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΛΙΤΟΤΗΤΑ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΤΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ» στις 6, 7 και 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή, Αμφιθέατρο 1, 1ος όροφος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

Παρασκευή 6 Μαΐου

17.15: Άνοιγμα : Σοφία Σακοράφα (ανεξάρτητη βουλευτής)

17.30 – 19.00: Η πραγματικότητα της κρίσης στην Ελλάδα

Ομιλητές:
Λεωνίδας Βατικιώτης (δημοσιογράφος και λέκτορας Πολιτικής Οικονομίας, Varna Free University of Cyprus ): Αιτίες της κρίσης χρέους.
Νάντια Βαλαβάνη (συγγραφέας, οικονομολόγος ): Εξωοικονομικές όψεις της κρίσης.
Χρήστος Παπαθεοδώρου (αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης): Κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης χρέους στην Ελλάδα: Εξασθένηση της κοινωνικής προστασίας και επιδείνωση της φτώχειας.
Νότης Μαριάς (αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκών Θεσμών, Πανεπιστήμιο Κρήτης): Αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισσαβώνας και συντεταγμένη χρεοκοπία.

Συντονιστής: Ερίκ Τουσέν (πρόεδρος της CADTM, Βέλγιο)

19.30 – 21.00: Το χρέος στην Ευρώπη – βασικοί παράγοντες και τρέχουσα πολιτική

Ομιλητές
Άντι Στόρεϊ (πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Δουβλίνου, επικεφαλής της Action from Ireland).
Ντάριους Ζαλέγκα (συνδικαλιστής, δημοσιογράφος της Le Monde Diplomatique, Πολωνία)
Αντρέι Χούνκο (βουλευτής του Die Linke, Γερμανία)
Ντενί Ντιράν (γ.γ. του συνδικάτου της CGT στην Τράπεζα της Γαλλίας)
Παρεμβάσεις από την αίθουσα εκ μέρους εκπροσώπων από άλλες χρεωμένες χώρες της Ευρώπης.

Συντονιστής: Στάθης Χατζόπουλος (νομικός)

Προβολή του ντοκιμαντέρ Debtocracy, παρουσία των συντελεστών του, Κατερίνας Κιτίδη και Άρη Χατζηστεφάνου

Σάββατο 7 Μαΐου

11.30 – 12.00: Υποδοχή και ενημέρωση για την προηγούμενη ημέρα

12.00 – 13.30: Το παγκόσμιο πρόβλημα του χρέους: Οι κρίσεις χρέους στον παγκόσμιο Νότο

Ομιλητές:
Λίντι Νασπίλ (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου Φιλιππίνων, Συνασπισμός Φιλιππίνων για την Απαλλαγή από το Χρέος): Εισαγωγή στις κρίσεις χρέους του Νότου.
Μιμούν Ραχμάνι (ATTAC/CADTM, Μαρόκο): Η περίπτωση της περιοχής Μαγκρέμπ-Μασρέκ
Φάτι Τσαμκί (RAID/ATTAC/CADTM, Τυνησία): Η περίπτωση της Τυνησίας.
Νίκ Ντίαρντεν (επικεφαλής της Jubilee Debt Campaign, Ηνωμένο Βασίλειο): ΔΝΤ, χρέος και φορολογία: Μαθήματα από το Νότο.

Συντονιστής: Γιώργος Μητραλιάς (Ελληνική Επιτροπή κατά του Χρέους)

13.30: Γεύμα

15.00 – 16.30: Εναλλακτικές λύσεις αντιμετώπισης του χρέους – διεθνή διδάγματα

Ομιλητές:
Όσκαρ Ουγκαρτέτσε (Ινστιτούτο Οικονομικής Έρευνας, Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Μεξικού): Παρουσίαση δίκαιων λύσεων στα προβλήματα χρέους
Άλαν Σίμπιλς (Αργεντινός πανεπιστημιακός, ανώτατος σύμβουλος του Κέντρου Έρευνας Οικονομικής Πολιτικής, Ουάσιγκτον): Η περίπτωση της Αργεντινής.
Φιόνα Τσιπούνζα (Αφρικανικό Δίκτυο και Φόρουμ για το Χρέος και την Ανάπτυξη – AFRODAD): Η περίπτωση των χωρών με χαμηλό εισόδημα.

Συντονίστρια: Χενρίκε Άλεντορφ (Bretton Woods Project, Ηνωμένο Βασίλειο)

17.00 – 18.30: Εμπειρίες των Επιτροπών Λογιστικού Ελέγχου του χρέους από όλο τον κόσμο

Ομιλητές:
Μαρία-Λουσία Φατορέλι (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, Βραζιλία).
Ερίκ Τουσέν (πρόεδρος της CADTM, Βέλγιο).
Λίντι Νασπίλ (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου Φιλιππίνων, Συνασπισμός Φιλιππίνων για την Απαλλαγή από το Χρέος).
Συντονιστής: Μωυσής Λίτσης (οικονομικός συντάκτης)

18.30: Διάλειμμα

19.30 – 21.00: Εναλλακτικές λύσεις για το χρέος στην Ευρωζώνη

Ομιλητές:
Άντι Στόρεϊ (πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, επικεφαλής της Action from Ireland)
Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Research on Money and Finance, Ηνωμένο Βασίλειο)
Ευκλείδης Τσακαλώτος (καθηγητής Οικονομικών, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας)

Συντονιστής: Παναγιώτης Λαφαζάνης (κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ)

Κυριακή 8 Μαΐου

11.00 – 13.30: Εργαστήρια και συναντήσεις για το σχεδιασμό της δράσης μεταξύ των συμμετεχόντων.

13.30: Γεύμα

14.30 -15.00: Συνόψιση των εργασιών των προηγούμενων ημερών

15.00 – 16.30: Αιτήματα και κινήματα για μια δίκαιη λύση στο πρόβλημα του χρέους

Ομιλητές:
Δέσποινα Σπανού (μέλος της Ε. Ε. της ΑΔΕΔΥ)
Γιώργος Θεοδωρόπουλος (“Επιβάτες Θεσσαλονίκης” — Κινήματα “Δεν Πληρώνω”)
Νίκος Γουρλάς (πρόεδρος του Συνδικάτου του Αεροδρομίου)
Σόνια Μητραλιά (Κίνημα Γυναικών ενάντια στο Χρέος)
Πέτρος Φιλίππου (δήμαρχος Σαρωνικού)
Βάιος Γκανής (πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας)
Μαρία-Λουσία Φατορέλι ( Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, Βραζιλία — συνοπτική παρουσίαση των δράσεων κατά του χρέους στις χώρες του Νότου)
Ούιγκουν Μπρινίλντσεν (Ευρωπαϊκό Δίκτυο για το Χρέος και την Ανάπτυξη – συνοπτική παρουσίαση των δράσεων στην Ευρώπη)

Συντονιστές:
Άρις Καζάκος (καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).
Μίριαμ Μπούργκι (CADTM, Βέλγιο)

17.00 – 18.30: Διακήρυξη της Αθήνας για το Χρέος

Ομιλητές:
Γιώργος Κατρούγκαλος (συνταγματολόγος, αναπληρωτής καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης).
Παναγιώτης Σωτήρης (πανεπιστημιακός, μέλος της Σ. Ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
Γιάννης Τόλιος (δρ οικονομικών επιστημών, μέλος της Ε.Γ. του Συνασπισμού)
Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)
Νέσα Νι Τσασάιντι (Action from Ireland)
Πασκάλ Φρανσέ (αντιπρόεδρος της CADTM, Γαλλία)

Συντονιστής: Λεωνίδας Βατικιώτης, δημοσιογράφος, οικονομολόγος

Παρεμβάσεις εκπροσώπων κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων, συνδικάτων, λαϊκών οργανώσεων, κινημάτων και του κοινού.

Θα ακολουθήσει η παράσταση “I Love Mnemonium”, του Γιάγκου Ανδρεάδη, μια παραγωγή του Κέντρου Δράματος του Παντείου Πανεπιστημίου.

πληροφορίες: http://www.elegr.gr

Ενάντια στο χρέος και το ΔΝΤ.

Posted on

Συνέδριο ενάντια στο χρέος και το ΔΝΤ

 Διεθνής  Συνάντηση στην Αθήνα

“Χρέος και Λιτότητα: από τον παγκόσμιο Νότο στην Ευρώπη” Νομική Σχολή, 6,7 και 8 Μαΐου 2011   

Η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του ελληνικού δημόσιου χρέους , από κοινού με τις European Network on Debt and Development (Eurodad), Committee for the Abolition of Third World Debt (CADTM), Bretton Woods Project Ηνωμένο Βασίλειο, Research Money and Finance (RMF), Afri — Action From Irerland, Debt and Development Coalition Ireland, Jubilee Debt Campaign από το Ηνωμένο Βασίλειο και Observatorio de la Deuda en la Globalización από την Ισπανία, διοργανώνει διεθνή συνάντηση για το χρέος, στην Αθήνα, στις 6, 7 και 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή. Στις τρεις ημέρες θα λάβουν χώρα δημόσιες συζητήσεις και εργαστήρια ανταλλαγής εμπειρίας με τα εξής θέματα:

◊Η πραγματικότητα της κρίσης στην Ελλάδα.

◊Το χρέος στην Ευρώπη: βασικοί παράγοντες και η τρέχουσα πολιτική.

◊Το παγκόσμιο πρόβλημα του χρέους: Οι κρίσεις χρέους στο Νότο. ◊Εναλλακτικές λύσεις στην αντιμετώπιση του χρέους – διεθνή διδάγματα.

◊Εμπειρίες Επιτροπών Ελέγχου του Χρέους από όλο τον κόσμο.

◊Οι επιπτώσεις του χρέους σε διαφορετικές χώρες της Ευρωζώνης.

 ◊Αιτήματα και κινήματα για μια δίκαιη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Τα συμπεράσματα θα συνοψιστούν στη “Διακήρυξη της Αθήνας”, στη διαδικασία της συζήτησης της οποίας θα κληθούν να τοποθετηθούν πολιτικές προσωπικότητες, κόμματα και οργανώσεις του μαζικού κινήματος. Βάσει της “Διακήρυξης της Αθήνας” θα επιδιωχθεί να οργανωθεί η κοινή δράση των κινημάτων, σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, για την αντιμετώπιση του χρέους και των επιπτώσεών του από τη σκοπιά των αναγκών της λαϊκής πλειοψηφίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Συμμετοχές

Στις εργασίες της διεθνούς συνάντησης θα συμμετάσχουν πολιτικές προσωπικότητες, ειδικοί επιστήμονες, συνδικαλιστές και αγωνιστές από την Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και από την Ασία. Μεταξύ αυτών , μέχρι στιγμής θα συμμετάσχουν, Ερίκ Τουσέν από την Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου, Βέλγιο, ο οποίος έχει συμβάλει στην ΕΛΕ του Εκουαδόρ, ο Άντι Στόρεϊ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, ο Αντρέ Χούνκο, βουλευτής του Die Linke, Γερμανία, ο Ντενί Ντιράν, γ.γ. της Ομοσπονδίας Γάλλων Τραπεζοϋπαλλήλων της CGT, ο Ντάριους Ζαλέγκα, συνδικαλιστής και δημοσιογράφος της Le Monde Diplomatique, Πολωνία, ο Νικ Ντίαρντεν από την Jubilee Debt Campaign, Ηνωμένο Βασίλειο, ο Όσκαρ Ουγκαρτέτσε, σύμβουλος Κεντρικών Τραπεζών Νικαράγουας –Βολιβίας στην αναδιάρθρωση του χρέους, ο Άλαν Σίμπιλς από την Αργεντινή, οικονομολόγος, ερευνητής, ειδικός στη σχέση Αργεντινής-ΔΝΤ, ο Κλαούντιο Λοσάνο βουλευτής από την Αργεντινή, η Μαρία-Λουσία Φατορέλι, από την Επιτροπή Ελέγχου του Χρέους, Βραζιλία, η Λίντι Νασπίλ, από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου των Φιλιππίνων, ο Μ. Ραχμάνι από το Μαρόκο, ο Φάτι Τσαμκί από την Τυνησία, αμφότεροι μέλη των επιτροπών για την κατάργηση του χρέους στον Τρίτο Κόσμο και της Attac, ο Φάνγουελ Μποκόσι από το Αφρικανικό Δίκτυο και το Φόρουμ για το Χρέος και την Ανάπτυξη. Από πλευράς Ελλάδας θα συμμετάσχουν, μεταξύ άλλων, οι βουλευτές Π. Λαφαζάνης και Σ. Σακοράφα, οι Λ. Βατικιώτης οικονομολόγος, Ν. Βαλαβάνη, συγγραφέας, Ν. Γουρλάς, συνδικαλιστής, Άρις Καζάκος, καθηγητής εργατικού δικαίου, Γ. Κατρούγκαλος συνταγματολόγος-πανεπιστημιακός, Κ. Λαπαβίτσας, καθηγητής οικονομικών, Ν. Μαριάς, πανεπιστημιακός, Γ. Μητραλιάς, CADTM Ελλάδας, Δ. Σπανού, μέλος του Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ, Π. Σωτήρης, πανεπιστημιακός, Γ. Τόλιος, οικονομολόγος, μέλη των κινημάτων “Δεν Πληρώνω”, όπως ο Γ. Θεοδωρόπουλος, Θεσσαλονίκη, δήμαρχοι, όπως ο Π. Φιλίππου, Σαρωνικού, αγρότες συνδικαλιστές, όπως ο Β. Γκανής από τη Φθιώτιδα.

πηγή : www.elegr.gr

ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Posted on

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

 Το βράδυ της Τετάρτης 6 Απριλίου κλείνουμε την τηλεόραση, στα δελτία των 8 και των 9, και μπαίνουμε στο Ίντερνετ. Στη διεύθυνση xreokratia.gr και debtocracy.gr, από τις 20:00 και μετά θα είναι διαθέσιμο το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης.

 Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

 Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation, το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του ʼ70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος  Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ

 Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Άρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή υπογράφει η εταιρεία BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου. Την επιστημονική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Λεωνίδας Βατικιώτης.

 Η δημιουργία του Debtocracy οφείλεται αποκλειστικά στους εκατοντάδες ανώνυμους και επώνυμους «συμπαραγωγούς» μας που κάλυψαν μέσα σε λίγες ημέρες τα έξοδα παραγωγής και συνέχισαν να συνεισφέρουν για τα έξοδα διανομής.

 Χορηγοί επικοινωνίας

thepressproject.gr, tvxs.gr

www.debtocracy.gr

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Μιχάλη Αλιμάνη στο τηλέφωνο 210-3425801

χρεοκρατία, όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος …

Posted on

Το DEBTOCRACY /ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ είναι ενα ντοκυμαντερ του Αρη Χατζηστεφάνου και της Κατερίνας Κιτίδη ,μια προσπάθεια που αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.Μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το  DEBTOCRACYπαρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Σημαντικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας το γεγονός οτι παραγωγός του ντοκυμαντέρ είναι ο θεατής!

Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

περισσότερα θα διαβάσετε στην ιστοσελίδα : DEBTOCRACY

αξίζει να βοηθήσουμε όλοι!

«Αυτή η επιλογή αποτελεί μονόδρομο πλέον για την Ελλάδα!»

Posted on Updated on

Guilty
photo by Funky64

«Ανοίξτε τα βιβλία του δημόσιου χρέους»!
Συνέντευξη του Ερίκ Τουσέν στον Λεωνίδα Βατικιώτη για το περιοδικό «Επίκαιρα»Στη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που θα δώσει τα νομικά και ηθικά επιχειρήματα για την παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους καλεί ο διακεκριμένος επιστήμονας και αγωνιστής Ερίκ Τουσέν στη βαρυσήμαντη συνέντευξη που παραχώρησε στα Επίκαιρα. Ο Ερίκ Τουσέν δεν μιλάει στη βάση υποθέσεων. Έχοντας ενεργή συμμετοχή στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου που συγκρότησε ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, πριν τρία χρόνια μεταφέρει την πολύτιμη εμπειρία του από τις καθόλα νόμιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Ισημερινού για να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους. Μέχρι και την δευτερογενή αγορά χρησιμοποίησε ο Κορέα με τις κατάλληλες κινήσεις για να μειώσει το δημόσιο χρέος. Υπήρχε όμως πολιτική βούληση, όχι άνευ όρων παράδοση στους ξένους πιστωτές και διαπόμπευση της χώρας, όπως στην Ελλάδα!

Ο Ερίκ Τουσέν είναι ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM, http://www.cadtm.org). Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για συναφή θέματα (Your money or your life! The tyranny of global finance, The World Bank: a never ending coup d’ etat, και άλλα). Το πιο πρόσφατο βιβλίο του που έγραψε μαζί με την Νταμιέν Μιλιέτ κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2010 και καταπιάνεται με το θέμα του παγκόσμιου χρέους και τις ευθύνες του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Τίτλος του: The debt, the IMF and the World Bank, sixty questions sixty answers (εκδόσεις Monthly Review).

– Ποια είναι τα ειδικά χαρακτηριστικά της κρίσης δημοσίου χρέους που έχει ξεσπάσει εδώ και έναν χρόνο στην ευρωζώνη, διαφοροποιώντας την από άλλες κρίσεις χρέους που έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν σε χώρες του Τρίτου Κόσμου;

– Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της κρίσης είναι ότι αποτελεί δημιούργημα των ιδιωτικών τραπεζών κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας που πλήττει τις χώρες της περιφέρειας (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, κ.α.) και του πρώην Σοβιετικού μπλοκ που εντάχθηκε στην ΕΕ την προηγούμενη δεκαετία. Πρόκειται λοιπόν για μια κρίση που εξελίχθηκε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτή η κρίση αποτελεί επίσης δημιούργημα, κι αυτό είναι ένα δεύτερο χαρακτηριστικό της, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόστηκαν τις δεκαετίες ’80 – ’90 κι ως βασικό τους χαρακτηριστικό είχαν την μείωση των φόρων που πλήρωναν οι επιχειρήσεις και οι πλούσιοι. Το αποτέλεσμα στη συνέχεια ήταν να μειωθούν απότομα τα κρατικά έσοδα και να ανοίξει ο δρόμος για την σημερινή δημοσιονομική κρίση. Ανεξάρτητα δηλαδή από τις επιπλέον συγκυριακές αιτίες, η κρίση προετοιμάστηκε από τις φιλο-επιχειρηματικές πολιτικές των προηγούμενων δύο δεκαετιών.
Η τρίτη αιτία, που αποτέλεσε και τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν το κόστος για τη διάσωση των ιδιωτικών τραπεζών σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παπακωνσταντίνου ο μπουρλοτιέρης

Posted on Updated on

Untitled

Κομισιόν: Μόνοι σας βάλατε φωτιά στα spreads!
Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ
Η ανακοίνωση της κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 2009 ότι το πραγματικό δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας ανέρχεται σε 12,7% του ΑΕΠ, προκάλεσε την αναρρίχηση των επιτοκίων δανεισμού στην Ελλάδα και γενικά τα προβλήματα με τις αγορές, σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η έκθεση εκπονήθηκε ύστερα από αίτημα που υπέβαλαν το Μάρτιο του 2010 η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο πρόεδρος της ευρωζώνης Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Η ανακοίνωση για έλλειμμα της τάξης του 12,7% έγινε τον Οκτώβριο του 2009 στο Λουξεμβούργο , αμέσως μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, από τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου κατά την πρώτη του εμφάνιση σε σύνοδο της ευρωζώνης, ενόψει της κατάρτισης του προσχεδίου προϋπολογισμού.

Αμέσως μετά, ο Ζ.-Κ. Γιουνκέρ είχε δηλώσει ότι «το πάρτι τελείωσε», αναφερόμενος στα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας και γενικά στο «παιχνίδι» μεταξύ των ελληνικών κυβερνήσεων.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είχε δώσει μετά τη σύνοδο αυτή διεθνή συνέντευξη Τύπου, στην οποία επέρριψε τις ευθύνες για τη θεαματική αυτή άνοδο του ελλείμματος στην προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. Την επομένη, τα επιτόκια πήραν φωτιά…

περισσότερα στη www.enet.gr

«Η χώρα φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας”

Posted on Updated on

Suicide Pig

(photo by doc18)

Ο καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελευθερία» και στον Αποστόλη Ζώη

ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

Ποιοί οι λόγοι για τους οποίους οδηγούμαστε σε νέα μέτρα;

“Ο κυριότερος λόγος είναι ότι ναυάγησε η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η λιτότητα έφερε βαθειά ύφεση, δηλαδή μείωση του ΑΕΠ κατά 4.5% το τελευταίο τρίμηνο, ανεργία 12.2% τον Αύγουστο με παράλληλη συρρίκνωση της απασχόλησης, σημαντική πτώση των εξαγωγών τον Σεπτέμβριο, αδυναμία της κατανάλωσης, αδυναμία των επενδύσεων, υποχώρηση των πιστώσεων, αλλά και πληθωρισμό στο 5.2%. Οι εκτιμήσεις των ειδικών του Μνημονίου αποδεικνύονται τελείως λανθασμένες.

Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε καν να πετύχει το στόχο μείωσης του ελλείμματος. Τα έσοδα υπολείπονται, πρώτον, λόγω της ύφεσης που έχει περιορίσει την αποδοτικότητα των έμμεσων φόρων και, δεύτερον, λόγω της υποτονικής λειτουργίας του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού, ο οποίος αντιδρά στις μισθολογικές περικοπές, αλλά και στο διασυρμό που έχει υποστεί. Η αναθεώρηση των στοιχείων από τη Γιούροστατ έφερε το έλλειμμα στο 9.4% για το 2010, τελείως πέρα από τις προβλέψεις του Μνημονίου.

Παρά την αποτυχία της η κυβέρνηση επιμένει ότι θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο. Αυτό σημαίνει περαιτέρω περικοπές, ύψους περίπου 4 δις ευρώ, που θα προστεθούν στην καταιγίδα των φόρων που ήδη προβλέπονται από το Μνημόνιο για το 2011. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να πειράξει μισθούς και συντάξεις. Αμφιβάλλω πολύ ότι θα κρατήσει το λόγο της.

Αλλά ακόμη κι αν το κάνει, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Θα μειωθεί η δημόσια κατανάλωση και οι επενδύσεις, η ύφεση θα γίνει βαθύτερη και η ανεργία θα μεγαλώσει. Τα σχολεία, οι δρόμοι και κυρίως τα νοσοκομεία για τα οποία προβλέπονται τεράστιες περικοπές, θα εμφανίσουν τραγική εικόνα. Πρόκειται για πορεία διάλυσης του οικονομικού και κοινωνικού ιστού. Παράλληλα το άχθος του δημόσιου χρέους θα γίνεται σταδιακά μεγαλύτερο, χωρίς η Ελλάδα να αποκτά τη δυνατότητα αυτοδύναμης αποπληρωμής. Ήδη, μετά την αναθεώρηση, το χρέος πιθανώς να ξεπεράσει το 140% του ΑΕΠ για το 2010. Η χώρα φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας”.

Γιατί δεν έρχεται η ανάπτυξη στη χώρα μας;

“Το πρόβλημα της ανάπτυξης έχει να κάνει με την πτώση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, η οποία οφείλεται στο μακροχρόνιο πάγωμα των μισθών στις χώρες του κέντρου της Ευρωζώνης και κυρίως στη Γερμανία. Την προηγούμενη δεκαετία η πτώση της ανταγωνιστικότητας δεν έγινε άμεσα αισθητή λόγω του φθηνού δανεισμού από το εξωτερικό, αλλά και της γιγάντωσης των εγχώριων τραπεζών. Φτιάχτηκε μια πλασματική εικόνα ευημερίας στηριγμένης στην υψηλή κατανάλωση. Η κρίση του 2007-9 αποκάλυψε όμως την πραγματική αδυναμία του ελληνικού κεφαλαίου.

Για να υπάρξει ανάπτυξη χρειάζεται να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα. Η βελτίωσή της εξαρτάται από το πως θα κινηθούν οι μισθοί αλλά και η παραγωγικότητα της εργασίας. Δυστυχώς το Μνημόνιο έχει επιβάλλει πολιτική που είναι βαθειά προβληματική στα θέματα αυτά και δεν ευνοεί την ανάπτυξη.
Από τη μιά, επιφέρει μείωση μισθών. Προσπαθεί δηλαδή να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα με τον βαρβαρότερο τρόπο. Το πρόβλημα όμως είναι ότι λιτότητα έχει επιβάλλει και η υπόλοιπη Ευρωζώνη, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας. Άρα και οι ευρωπαϊκοί μισθοί πιέζονται προς τα κάτω. Δεν υπάρχει λοιπόν προοπτική ουσιαστικής βελτίωσης της ελληνικής θέσης, παρά το τεράστιο κόστος για τους εργαζόμενους.

Από την άλλη, επιχειρεί να βελτιώσει την παραγωγικότητα μέσω της απελευθέρωσης των αγορών και της συρρίκνωσης του κράτους. Πρόκειται για τις πλέον συντηρητικές ιδέες στην οικονομική θεωρία, οι οποίες έχουν δυστυχώς επανακάμψει πρόσφατα. Ακούγεται όλο και πιο έντονα η άποψη ότι για να βγουν οι οικονομίες από την κρίση θα πρέπει να συρρικνωθεί το δημόσιο, ανοίγοντας το δρόμο για τη μεγέθυνση του ιδιωτικού τομέα.

Πρωταγωνιστής είναι ο Αλμπέρτο Αλεσίνα, καθηγητής του Χάρβαρντ, γνωστός για τις νεοφιλελεύθερες αναλύσεις του. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΔΝΤ έχει τηρήσει κριτική στάση απέναντι στις θέσεις του Αλεσίνα. Η ΕΕ είναι πολύ πιο σκληρή από το ΔΝΤ στο θέμα αυτό και πιέζει αφόρητα την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση ήδη προχωρεί σε τέτοια μέτρα με τις περικοπές δαπανών, την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και τις εξαγγελίες για τις ΔΕΚΟ.

Πρόκειται για τραγική επιλογή που δεν πρόκειται να φέρει ανάπτυξη. Απεναντίας, η απότομη σμίκρυνση του κράτους και το ξαφνικό άνοιγμα των μεταφορών, των φαρμακείων, κλπ, πιθανόν να συμπαρασύρει προς τα κάτω και τον ιδιωτικό τομέα. Πλήθος ιδιωτικών επιχειρήσεων στηρίζονται στην κρατική ζήτηση και θα χτυπηθούν αν αυτή μειωθεί. Το ξαφνικό άνοιγμα των επαγγελμάτων μέσα σε συνθήκες ύφεσης θα μεγαλώσει την ανασφάλεια. Όσο αυξάνεται η ανεργία και χειροτερεύουν οι τραπεζικές πιστώσεις, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα για τις επενδύσεις. Υπάρχει κίνδυνος να λιμνάσει η ελληνική οικονομία για χρόνια”. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »