Λατινική Αμερική

έσβησε η Chavela Vargas

Posted on

«Ήρθα να πεθάνω στην χώρα μου», είχε δηλώσει η Chavela Vargas και αρνήθηκε κάθε παρεμβατική θεραπεία, ζητώντας μόνο να φορέσει το μενταγιόν που της είχαν χαρίσει οι σαμάνες, το μόνο της «όπλο» όταν έδινε συναυλίες.
Έφυγε σε ηλικία 93 χρόνων η δημοφιλής τραγουδίστρια του Μεξικού Chavela Vargas. Η φίλη και βιογράφος της ερμηνεύτριας, Μαρία Κορτίνα, δήλωσε στον Τύπο ότι η Βάρκας πέθανε, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων, σε νοσοκομείο στην πόλη Κουερναβάκα στο Νότιο Μεξικό.
πηγή :musicpaper.gr

Φωνή που συνταράσσει  τα σωθικά…

Μετά την Αργεντινή και το Εκουαδόρ ,γιατί όχι και η Ελλάδα ?

Posted on Updated on

“Η ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας δεν είναι μονόδρομος”
του Δημήτρη Καζάκη

Η σύνοδος κορυφής της 25ης Μαρτίου αποτελεί πράγματι ορόσημο. Μ’ αυτήν οι ηγέτες της ευρωζώνης σύστησαν επίσημα την Ελλάδα στο ΔΝΤ. Το ευρώ, δίπλα στις τόσες και τόσες ευεργεσίες που έχει προσφέρει σ’ αυτή τη χώρα και ιδίως στον εργαζόμενο λαό της, έρχεται τώρα να του προσφέρει επίσης μια ακόμη μοναδική ευκαιρία, να δοκιμάσει στο πετσί του και τις «θεραπείες σοκ» του ΔΝΤ. «Ελπίζουμε ότι αυτό θα καθησυχάσει όλους τους κατόχους των Ελληνικών ομολόγων ότι η ευρωζώνη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει», όπως είπε ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι αμέσως μετά τη Σύνοδο. Άλλωστε γι’ αυτούς δουλεύουν όλοι.
Η χώρα βαδίζει όπως έχει προκαθοριστεί από τις αγορές και τους κερδοσκόπους: από το κακό στο χειρότερο. Κάθε επιδείνωση της κατάστασης αποφέρει κέρδη δις ευρώ σε διεθνείς θεσμικούς και μη επενδυτές. Κι αυτό γιατί δεν έχουν επενδύσει στην μια και έξω χρεοκοπία της χώρας, αλλά στον αργό θάνατό της.
Όσο περισσότερο κρατήσει η επιθανάτια αγωνία, τόσο περισσότερο κερδίζουν από τα αυξημένα spread-επιτόκια, από τις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων, από τα κάθε είδους παράγωγα χρέους, από τα πιθανά swap και τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι προκειμένου η χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των χρεών της. Το ιδεώδες για τις αγορές θα ήταν να συνεχιστεί στο διηνεκές αυτή η κατάσταση. Αυτό θέλουν να εγγυηθεί η κηδεμονία της χώρας από το ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιζητούν δηλαδή μια ελεγχόμενη πτώχευση σαν αυτή που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ουραγουάη το 2003, η οποία την μετέτρεψε σε μια από τις φτωχότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να την γλυτώσει από το χρέος της.

Αυτός είναι ο μονόδρομος που υπηρετεί η κυβέρνηση. Είναι η χώρα υποχρεωμένη να τον ακολουθήσει; «Η πρώτη διαταγή των νόμων των είναι, να νομίζουν τους λόγους του τυράννου ως νόμους απαραβάτους», έγραφε για τα καθεστώτα της τυραννίας ο Ανώνυμος Έλληνας στην Ελληνική Νομαρχία.
Ωστόσο, μονόδρομοι δεν υπάρχουν, όπως δεν υπάρχουν και «νόμοι απαράβατοι». Ιδίως όταν η αναζήτηση μιας εναλλακτικής προοπτικής αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αργεντινή τόσο μακριά τόσο κοντά…?

Posted on

Μemoria de Saqueo του Fernando Solanas (2003)
Ένα ντοκυμαντέρ που περιγράφει τα γεγονότα που οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001, που εξαφάνισε τη μεσαία τάξη και ανέβασε το επίπεδο της φτώχειας στο 57,5%.
Βασική αιτία της κατάρρευσης ήταν η εφαρμογή νεο-φιλελεύθερων πολιτικών και συνταγών του ΔΝΤ, που επέτρεψαν την αρπαγή δισεκατομμυρίων δολλαρίων από ξένες τράπεζες και οργανισμούς.
To ντοκυμαντέρ ξεκινάει από την εξέγερση του λαού της Αργεντινής τον Δεκέμβριο του 2001 και εξιστορεί τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση κάνοντας ιστορική αναδρομή…
Προτότυπο: Μemoria de Saqueo του Fernando Solanas (2003)
Ο Solanas παρουσίασε το νοκυμαντέρ το 2004 στο διεθνές φεστιβάλ κιν/φου του Βερολίνου και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Άρκτο.
Η ταινία έλαβε επίσης το βραβείο καλύτερου ντοκυμαντέρ στο 8ο φεστιβάλ Λατινο-αμερικανικού κιν/φου του Λος Άντζελες.

γιατί όλα δεν είναι μαύρα σε τούτο το πλανήτη , γιατί που να πάρει ο διάολος κάποιοι τολμούν να κάνουν το ταξίδι και ας μην ξέρουν αν θα φτάσουν!

Posted on Updated on

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ

Δικός τους άνθρωπος

Χρειάστηκαν τρία χρόνια μαχητικής κοινοβουλευτικής παρουσίας, μία εκ βάθρων συνταγματική αναθεώρηση και πολλές δύσκολες μάχες με την αδίστακτη παραδοσιακή ελίτ της χώρας και τον αμερικανικό παρεμβατισμό, για να μπορέσει ο ινδιάνος βολιβιανός πρόεδρος Εβο Μοράλες να υλοποιήσει το όνειρο αιώνων των αυτόχθονων ιθαγενών για το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

28g-thumb-small

Εχοντας υποσχεθεί από το 2006, όταν ανέλαβε την προεδρία οδηγώντας στην εκλογική νίκη το Κίνημα για τον Σοσιαλισμό (Movimiento al Socialismo, με το ισπανικό ακρωνύμιο MAS, που σημαίνει «περισσότερα»), ότι δεν θα προδώσει τα οράματα των αποκλεισμένων αυτόχθονων πληθυσμών, ο Μοράλες τήρησε το λόγο του: με προεδρικό διάταγμα που εξέδωσε την περασμένη εβδομάδα, ενεργοποίησε το άρθρο του αναθεωρημένου Συντάγματος που αφορά τα ζητήματα των αυτοχθόνων και παραχωρεί στις 36 φυλετικές ομάδες της χώρας το δικαίωμα της αυτοδιοίκησης.

Σε μια συγκινητική αποστροφή της ομιλίας του, ο Εβο επανέλαβε την υπόσχεσή του ότι «δεν θα προδώσει τον αγώνα των προγόνων του και του λαού» και ανήγγειλε ότι «η αποστολή για την επανίδρυση της Βολιβίας έχει επιτευχθεί με την μετάβαση της χώρας προς ένα κοινοτικό σοσιαλισμό».

Βαριά και δύσπεπτα λόγια για την ισχυρή μειοψηφία των λευκών γαιοκτημόνων και των μιγάδων μεστίσος, που βλέπουν να γλιστρούν από τα χέρια τους η εξουσία και τα προνόμια που κατείχε και απολάμβανε η τάξη τους εδώ και σχεδόν πέντε αιώνες, από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας.

Η άλλη αυτονομία

Μόλις πέρυσι, οι τέσσερις πλούσιες περιοχές της Βολιβίας, οι Σάντα Κρουζ, Ταρίχα, Μπένι και Πάντο, είχαν προσπαθήσει πότε με δήθεν δημοψηφίσματα και πότε με παρακρατικές προβοκάτσιες να αυτονομηθούν από την κεντρική εξουσία, σε μια προσπάθεια που είχε καταγγελθεί πολιτικά ως «απόπειρα να δημιουργηθεί ένα νέο Κόσοβο στη Νότια Αμερική» (δηλώσεις των προέδρων του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα και της Βενεζουέλας, Ούγο Τσάβες).

Παραποιώντας το όραμα των αυτοχθόνων για αυτοδιοίκηση των περιοχών τους, οι περιοχές αυτές είχαν προπαγανδίσει την αυτονόμησή τους με κίνητρα όχι κοινωνικά αλλά οικονομικά, «αρπάζοντας το θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης, που αποτελούσε νόμιμο αίτημα των αυτοχθόνων, και παραποιώντας το για να πείσουν το λαό να ανατρέψει τον εκλεγμένο μας πρόεδρο» όπως σχολίασε πρόσφατα ο βολιβιανός αντιπρόεδρος Αλβάρο Γκαρσία Λινέρα, ιδρυτικό μέλος του παροπλισμένου μαρξιστικού αντάρτικου της Βολιβίας «Τουπάκ Κατάρι».

Ολα αυτά στην πράξη σημαίνουν ότι τον ερχόμενο Δεκέμβριο, μαζί με τις προεδρικές εκλογές, ο λαός της χώρας -τα δύο τρίτα του οποίου είναι αυτόχθονες Ινδιάνοι- θα κληθεί να αποφασίσει με τοπικά δημοψηφίσματα, συγκεκριμένα, τι είδος διακυβέρνησης θέλει.

Αναδασμός γης

Ασκώντας κατά γράμμα το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση, ο βολιβιανός λαός θα επιλέξει ένα ή το σύνολο των τεσσάρων επιπέδων τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως αυτά περιγράφονται στο νέο Σύνταγμα που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα τον περασμένο Φεβρουάριο από το 61% του εκλογικού σώματος.

Πρόκειται για πλήρη αυτοδιαχείριση δημοτικών, κοινοτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών θεμάτων. Η κεντρική κυβέρνηση διατηρεί τον έλεγχο της οικονομίας με κρατικοποιήσεις σε στρατηγικούς τομείς, επιβάλλει εκλογή των δικαστών απευθείας από το λαό και ορίζει ανώτατο όριο κατοχής γης τα 5.000 εκτάρια ελέγχοντας τις μεγάλες ιδιοκτησίες.

Η Βολιβία γίνεται ιστορικά η πρώτη λατινοαμερικανική χώρα που -χωρίς βία- ανατρέπει την τάξη πραγμάτων που είχε επιβάλει στην ήπειρο η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία. Και εισπράττει το θερμό χειροκρότημα όσων συμμερίζονται το όραμα της απελευθέρωσης

πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Ινφογνώμων Πολιτικά

Υ.Γ.  ας χαθούμε στην «Αίθουσα» του Κόνδορα: El Pasillo del Condor απο τους Los Jaivas