Μήνας: Απρίλιος 2010

στο δρόμο και στον κινηματογράφο…

Posted on Updated on

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΊΛΙΟΝ 29/04/10-04/05/10

Ημερήσιο Πρόγραμμα

ΠΕΜΠΤΗ 29/04

18:30  ΚΑΦΡ ΚΑΣΣΕΜ (Borhane Alaouie)

20:15  ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ με την προβολή της ταινίας

ΓΑΖΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ των Γιώργου Αυγερόπουλου και Γιάννη Καρυπίδη,

οι οποίοι θα παρευρεθούν και θα μιλήσουν.

Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης και η Σάνα Κάσσεμ, απαγγέλλουν ποιήματα του

Παλαιστίνιου ποιητή Mahmοud Darwish, στα αραβικά και τα ελληνικά, υπό

τους αυτοσχεδιαστικούς jazz ήχους κιθάρας του Γ. Ξαρχάκου

20:45  ΓΑΖΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ

22:00  ΤΟ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΤΟΙΧΟΣ (Mohammed Alatar)

23:00 ΤΣΙΡΚΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ (Eyal Halfon)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/04

18:30  ΒΑΛΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΣΙΡ (Ari Folman)

20:15  ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ (Julia Bacha, Ronit Avni)

22:00  ΤΟ ΤΟΙΧΟΣ (Simone Bitton)

23:30  Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ (Buthina Canaan Khoury)

ΣΑΒΒΑΤΟ 01/05

18:30  Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ (Elia Suleiman)

20:30  ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (Annemarie Jacir)

22:30  Η ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (Buthina Canaan Khoury)

23:00  9 STAR HOTEL (Ido Haar)

ΚΥΡΙΑΚΗ 02/05

18:30  ΛΙΒΑΝΟΣ (Samuel Maoz)

20:15  ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΕΜΠΟΛΕΜΗΣ ΖΩΝΗΣ (Michel Khleifi)

22:15  ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (Buthina Canaan Khoury)

23:00  ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (Saverio Costanzo)

ΔΕΥΤΕΡΑ 03/05

18:30  ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ (Philippe Aractingi)

20:15  ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (Elia Suleiman)

22:00  ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ (Elia Suleiman)

23:15  PALESTINE BLUES (Nida Sinnokrot)

ΤΡΙΤΗ 04/05

18:30  Η ΣΦΑΓΗ (Monika Borgmann, Lokman Slim, Hermann Theissen)

20:30  ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΩΡΑ (Hany Abu-Assad)

22:30  ΓΑΜΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΙΛΑΙΑ (Michel Khleifi

Louis the Greek

Posted on Updated on

Μέρες που είναι ,μέρες που έρχονται ας θυμηθούμε τον Λούη Τίκα…

Διαβάστε :

A . 120χρόνια πριν…95 χρόνια πριν ….

Διαβάστε:

B. Μια σταγόνα ιστορία: Τα έβαλε με τον Ροκφέλερ, έπεσε νεκρό

χωρίς ραδιόφωνα για το επόμενο 48ωρο

Posted on Updated on

Ένωση Τεχνικών Ελληνικής

Ραδιοφωνίας


Αθήνα, Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Ανακοίνωση – Δελτίο Τύπου

48ωρη Απεργιακή κινητοποίηση.

Οι τεχνικοί της ραδιοφωνίας ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

Από αύριο, Τετάρτη 28 Απριλίου 2010, από τις 6.00 το πρωί

σε όλους τους ραδιοσταθμούς

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσής μας κατά την συνεδρίασή του σήμερα αποφάσισε την πραγματοποίηση 48ωρης απεργιακής κινητοποίησης από την ώρα 06.00η της Τετάρτης 28ης Απριλίου 2010 μέχρι  και την 06.00η ώρα της Παρασκευής 30ης Απριλίου 2010, σε όλους τους ραδιοσταθμούς.

·        Επειδή απαιτούμε αυξήσεις στην υπό κατάρτιση  ΣΣΕ  και την πραγματική αναπλήρωση του εισοδήματός μας που χάνεται μέσα στον ορυμαγδό των καθημερινών αυξήσεων στα καταναλωτικά προϊόντα, πολλώ δε μάλλον όταν η εργοδοτική πλευρά δεν εγγυάται  ούτε καν τη διατήρηση των θέσεων εργασίας τις οποίες τα μέλη μας  κατέχουν σήμερα.

·        Επειδή δεν  έλειψαν ακόμα και περιπτώσεις που απελύθησαν συνδικαλιστές, μετά από τους ελέγχους σε παρανομούσες επιχειρήσεις   από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας.

·        Επειδή δεν είναι ανεκτή η εξαγγελθείσα από την εργοδοτική πλευρά τακτική της καθυστέρησης, του παγώματος των αποδοχών και των μηδενικών αυξήσεων, όπως αυτή εκφράστηκε από τους νόμιμους εκπροσώπους της ΕΙΙΡΑ.

·        Επειδή η ΕΤΕΡ εξάντλησε κάθε χρονική και ουσιαστική δυνατότητα καλόπιστου διαλόγου και υπομονής.

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ :

ü      Επαναπρόσληψη του συνδικαλιστικού εκπροσώπου της ΕΤΕΡ στον ραδιοσταθμό Rock FM από τον οποίο και απελύθη χθες, μετά από τους ελέγχους στην εν λόγω επιχείρηση από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, και αφού βεβαιώθηκε σωρεία παραβιάσεων. Και όλα αυτά εν μέσω Συλλογικής Διαπραγμάτευσης.

ü      Άμεση υπογραφή ΣΣΕ σύμφωνα με τα αιτήματα της από 22/01/2010 καταγγελίας μας- πρόσκλησης προς διαπραγματεύσεις, καθώς και της από 18/3/2010 αίτησής μας προς τον ΟΜΕΔ, που να διασφαλίζει την κάλυψη της εισοδηματικής απώλειας των εργαζομένων – μελών μας και τη βελτίωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων.

Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας είναι το αποκούμπι του εργαζόμενου και βεβαιώνουμε τους πάντες ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε να την αγγίξει κανείς.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Δημήτρης Καμαρινόπουλος

Ο Γενικός Γραμματέας

Δημήτρης Καραπανάγος

κάντε δημοψήφισμα για το ΔΝΤ!

Posted on

Μαξ Κάιζερ:«Να κάνετε δημοψήφισμα. Όπως στην Ισλανδία. Οι Ισλανδοί αποφάσισαν με 93% να μην δώσουν σε μερικούς τραπεζίτες 5 δις ευρώ. Πρέπει εσείς οι Έλληνες να αποφασίσετε αν θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας. Η κυβέρνησή σας δεν έχει αυτήν την εντολή. Σας θεωρούν ανόητους και δεν ζητάνε τη γνώμη σας; Θεωρούν πως είστε μωρά και δεν έχετε δικαίωμα λόγου; Πως δεν μπορείτε να αποφασίσετε για τις ζωές σας; Ζητείστε δημοψήφισμα. Θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας ή όχι; Εσείς έχετε τη δύναμη. Πρέπει να παλέψετε, να αγωνιστείτε. Αν δεν γίνει δημοψήφισμα τότε να γίνουν εκλογές. Να εθνικοποιήσετε άμεσα όλες τις τράπεζές σας, να δημιουργήσετε δύο ή τρεις κρατικές τράπεζες και να αναδομήσετε την οικονομία σας. Μην πάτε μακριά. Κοιτάξτε το μοντέλο που εφάρμοσε η Σουηδία το 1993.»

O Μαξ Κάιζερ γνωρίζει άριστα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς υπήρξε χρηματιστής στην Γουόλ Στρητ για περίπου 25 χρόνια, ο Μαξ Κάιζερ, που είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας, ζητά την σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και προτρέπει τους Έλληνες να διεξάγουν δημοψήφισμα για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Ολόκληρη η συνέντευξη στην Καλύβα του Πάνου

Ποιοί θα ακολουθήσουν?

Posted on Updated on

Συνεχής αγώνας ενάντια σε όσους επιβουλεύονται

ΣΣΕ, Ασφαλιστικό, αυξήσεις  και τις θέσεις εργασίας μας.

Αυτό είναι το Πατριωτικό μας καθήκον.

Χθες ήταν μια μέρα που σηματοδότησε την έναρξη μιας περιόδου κατοχής της Ελλάδας και δουλείας του λαού της και ως τέτοια θα καταγραφεί στη συλλογική μνήμη και στην ιστορία του τόπου, ανεξάρτητα από τη διάρκεια που θα έχει αυτή η περίοδος. Η ιστορία θα καταγράψει και τους υπαίτιους αυτής της τραγωδίας, ή μάλλον της προδοσίας, ίσως όχι με τα ονόματά τους, γιατί μάλλον δεν θα τους θεωρήσει τέτοιας εμβέλειας προσωπικότητες που να χρειάζεται να τύχουν ειδικής μνείας, αλλά υπό το γενικό προσδιορισμό του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου. Πέρα από το ίδιο το γεγονός, πέρα από αυτό το έγκλημα που συντελέστηκε επί 35 χρόνια στις πλάτες εκατομμυρίων Ελλήνων οι οποίοι, από τη στιγμή που κατάλαβαν τον εαυτό τους μέχρι τα βαθιά τους γεράματα άλλο δεν άκουγαν παρά πως, για λίγα χρόνια και για το καλό της πατρίδας, θα πρέπει να κάνουν θυσίες, αλλά μετά τους περιμένουν του Αβραάμ και του Ισαάκ τα αγαθά, υπάρχει και ένα εξοργιστικά κακοπαιγμένο θέατρο. Οι εκπρόσωποι αυτού ακριβώς του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, οι υπεύθυνοι αυτής της λαίλαπας που έπεσε στα κεφάλια του ελληνικού λαού, εμφανίζονται σήμερα κατηφείς, σοβαροφανείς και δηλώνουν περίλυποι αλλά ανακουφισμένοι γιατί «δεν υπήρχε άλλη λύση» και «αποσοβήθηκαν τα χειρότερα». Συνιστούν ψυχραιμία, εθνική ομοψυχία, κοινωνική συνοχή, με άλλα λόγια εθελοδουλία. Η Ελλάδα του νεοπλουτισμού, της λαμογιάς, της ασυδοσίας, της αμορφωσιάς, της αναλγησίας, της αναισθησίας και της απληστίας, η «ισχυρή Ελλάδα», καλεί την Ελλάδα της καθημερινής βιοπάλης, των χαμηλών τόνων, της μετρημένης ζωής, των ανθρώπινων διαστάσεων, της επαφής με τη ζώσα παράδοση αυτού του τόπου, την «αδύναμη Ελλάδα» σε δήθεν κοινή πορεία. Την καλεί δηλαδή να υποταχθεί στο κισμέτ, να δεχτεί αδιαμαρτύρητα ή έστω με «λελογισμένες» διαμαρτυρίες, ίσα-ίσα για την τιμή των όπλων, τη μετατροπή των εργαζόμενων, των ελεύθερων πολιτών σε δουλοπάροικους και δούλους προσαρτημένους στα σύγχρονα latifundia. Στο πλαίσιο αυτής ζαχαρωμένης «ομοψυχίας» που θυμίζει το «Μικρό σπίτι στο λιβάδι», οι εργαζόμενοι που δείχνουν να μην έχουν αρχίσει πρόβες για το ρόλο του δούλου, αλλά να εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν κανονικοί εργαζόμενοι, να διαπραγματεύονται συλλογικές συμβάσεις, να ζητούν τις αυτονόητες αυξήσεις, στιγματίζονται από αυτούς τους στυλοβάτες (των οποίων το όνομα δεν θυμόμαστε) της «κοινωνικής συνοχής» σαν παράλογοι, εκτός πραγματικότητας και υπονομευτές ούτε λίγο ούτε πολύ της «εθνικής ενότητας». Είναι προφανές ότι για τέτοιους «ψύχραιμους» και «νηφάλιους» οικονομικούς μεγαλοπαράγοντες, για τους αυτουργούς δηλαδή της άνευ όρων παράδοσης της Ελλάδας σε ξένη κηδεμονία, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων νοούνται μόνο στη βάση του «τα δικά σας δικά μας και τα δικά μας, δικά μας». Μετά τη χθεσινή μέρα τούς ανοίγεται (ή τέλος πάντων έτσι πιστεύουν) η δυνατότητα να μεταχειρίζονται τους εργαζόμενούς τους σαν δούλους που θα τους απολύουν όποτε θέλουν, θα τους βάζουν να δουλεύουν όσο θέλουν και θα τους πληρώνουν όσο θέλουν. Με τέτοιον αέρα οι εργοδότες προσήλθαν στις διαπραγματεύσεις κομίζοντας ως μόνη …πρόταση τη συρρίκνωση όλων των κεκτημένων, την οποία θεωρούσαν αυτονόητο ότι οι εργαζόμενοι όφειλαν να αποδεχτούν. Το θεωρητικό πλαίσιο τους το παρέχουν και οι εκάστοτε πρόθυμοι κονδυλοφόροι που ήδη προτρέπουν τον κόσμο να μην αντιδράσει, γιατί αφενός αυτό θα είναι μάταιο και αφετέρου θα παρεμποδίσει τον απαραίτητο για την περίσταση … αναστοχασμό!!! Επειδή προφανώς κάποιοι επιχειρούν μιαν ανάγνωση της πραγματικότητας με λάθος αλφάβητο, τους ενημερώνουμε: Και αυξήσεις στις συμβάσεις μας θα ζητάμε και μάχη θα δώσουμε ώστε να μην πειραχθεί το ασφαλιστικό μας και ο θεσμός των βαρέων και θα υπερασπιζόμαστε την Πατρίδα μας. Γιατί η δική μας πατρίδα δεν έχει καμιά σχέση με την πατρίδα των υπερκοστολογημένων έργων, των λωποδυτών που ξεκοκάλισαν τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών ταμείων, των εμπόρων που έσπρωξαν την χώρα στον παραλογισμό της διοργάνωσης ολυμπιακών αγώνων, των τζογαδόρων στο χρηματιστήριο των σκανδάλων, της Siemens, του C4I, και των επίορκων πολιτικών που σήμερα κυκλοφορούν ελεύθεροι και μας συστήνουν, παρέα με το οικονομικό κατεστημένο, «αυτοσυγκράτηση», υπαινισσόμενοι ότι μας κάνουν τη μεγάλη παραχώρηση να μας αφήνουν ελεύθερους (να αναπνέουμε) αλλά με …περιοριστικούς όρους! Όχι λοιπόν κύριοι, καμιά ανοχή στη λαμογιά. Ø Θέλουμε το ασφαλιστικό μας αλώβητο και αναβαθμισμένο, γιατί πληρώνουμε χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο, για να μας πετάτε στη Γγ΄ θέση του άθλιου ΙΚΑ που χτίσατε για τους εργαζόμενους. Ø Θέλουμε τις αυξήσεις στις ΣΣΕ μας κανονικότατα και την πραγματική αναπλήρωση του εισοδήματός μας που χάνεται μέσα στον ορυμαγδό των καθημερινών αυξήσεων στα καταναλωτικά προϊόντα (οι αυξήσεις στις τιμές των βασικών αγαθών διαβίωσης και της βενζίνης αντιστοιχούν σε μισθούς τέσσερεις και πέντε φορές μεγαλύτερους από αυτούς των Ελλήνων εργαζομένων), πολλώ μάλλον όταν δεν εγγυάσθε ούτε καν τις θέσεις εργασίας τις οποίες κατέχουμε σήμερα. Δεν έλειψαν μάλιστα και περιπτώσεις που απειλήθηκαν με απόλυση συνδικαλιστές, μετά από τους ελέγχους στις παρανομούσες επιχειρήσεις σας από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. Ø Θέλουμε την πατρίδα μας ολόκληρη. Πατρίδα μας δεν είναι μόνο «οι κάμποι …κι ο ήλιος της που χρυσολάμπει», όπως έλεγε το χαζό ποιηματάκι που μας μάθαιναν κάποτε στο σχολείο. Πατρίδα είναι πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι. Η ζωή τους, η προσωπικότητά τους, η ελευθερία τους. Πατρίδα είναι τα γελαστά πρόσωπα των εργαζομένων, οι ΣΣΕ τους, οι ασφαλιστικές δικλείδες που τους προστατεύουν από την ακόρεστη πλεονεξία των εκάστοτε λαμογίων, παρέχοντάς τους τη στοιχειώδη δυνατότητα να συντηρούν με την εργασία τους τις οικογένειές τους και να ζουν σαν άνθρωποι. Δεν υπάρχει ελεύθερη πατρίδα με σκλαβωμένο λαό. Η μόνη πρόταση που μας κάνετε εσείς είναι να γίνουμε δούλοι. Κι αυτό εμείς δεν το θεωρούμε πρόταση, ούτε «λύση ανάγκης», αλλά πρόκληση και ύβρη. Πώς είναι δυνατόν να σας αφήσουμε να πατήσετε πάνω στα πτώματά μας και στα πτώματα των παιδιών μας; Και μόνο στο όνομα αυτών των παιδιών, δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε. Ο αγώνας μόλις άρχισε. Θα είναι μακρύς και δύσκολος, αλλά πραγματικά μας δίνει κουράγιο το πρωτοφανές πλήθος Τεχνικών που συμμετείχε στην Γενική Συνέλευση της 20ης Απριλίου και αποφάσισε ΣΥΝΕΧΗ ΣΚΛΗΡΟ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ. Για τη ζωή μας και την αξιοπρέπειά μας. Το χρωστάμε στους εαυτούς μας και τα παιδιά μας. Το μέλλον τους δεν πρόκειται εμείς να το ναρκοθετήσουμε. Σε συστράτευση και αλληλεγγύη με όσους έχουν τις ίδιες με μας επιδιώξεις και όνειρα θα πορευτούμε δίπλα-δίπλα. ΞΕΚΙΝΑΜΕ. Κάνουμε ό,τι αποφασίσαμε στη Γενική Συνέλευση. ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ.

ΕΤΕΡ(ένωση τεχνικών ελληνικής ραδιοφωνίας)

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Δημήτρης Καμαρινόπουλος

Ο Γενικός Γραμματέας

Δημήτρης Καραπανάγος

Μετά την Αργεντινή και το Εκουαδόρ ,γιατί όχι και η Ελλάδα ?

Posted on Updated on

“Η ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας δεν είναι μονόδρομος”
του Δημήτρη Καζάκη

Η σύνοδος κορυφής της 25ης Μαρτίου αποτελεί πράγματι ορόσημο. Μ’ αυτήν οι ηγέτες της ευρωζώνης σύστησαν επίσημα την Ελλάδα στο ΔΝΤ. Το ευρώ, δίπλα στις τόσες και τόσες ευεργεσίες που έχει προσφέρει σ’ αυτή τη χώρα και ιδίως στον εργαζόμενο λαό της, έρχεται τώρα να του προσφέρει επίσης μια ακόμη μοναδική ευκαιρία, να δοκιμάσει στο πετσί του και τις «θεραπείες σοκ» του ΔΝΤ. «Ελπίζουμε ότι αυτό θα καθησυχάσει όλους τους κατόχους των Ελληνικών ομολόγων ότι η ευρωζώνη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει», όπως είπε ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι αμέσως μετά τη Σύνοδο. Άλλωστε γι’ αυτούς δουλεύουν όλοι.
Η χώρα βαδίζει όπως έχει προκαθοριστεί από τις αγορές και τους κερδοσκόπους: από το κακό στο χειρότερο. Κάθε επιδείνωση της κατάστασης αποφέρει κέρδη δις ευρώ σε διεθνείς θεσμικούς και μη επενδυτές. Κι αυτό γιατί δεν έχουν επενδύσει στην μια και έξω χρεοκοπία της χώρας, αλλά στον αργό θάνατό της.
Όσο περισσότερο κρατήσει η επιθανάτια αγωνία, τόσο περισσότερο κερδίζουν από τα αυξημένα spread-επιτόκια, από τις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων, από τα κάθε είδους παράγωγα χρέους, από τα πιθανά swap και τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι προκειμένου η χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των χρεών της. Το ιδεώδες για τις αγορές θα ήταν να συνεχιστεί στο διηνεκές αυτή η κατάσταση. Αυτό θέλουν να εγγυηθεί η κηδεμονία της χώρας από το ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιζητούν δηλαδή μια ελεγχόμενη πτώχευση σαν αυτή που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ουραγουάη το 2003, η οποία την μετέτρεψε σε μια από τις φτωχότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να την γλυτώσει από το χρέος της.

Αυτός είναι ο μονόδρομος που υπηρετεί η κυβέρνηση. Είναι η χώρα υποχρεωμένη να τον ακολουθήσει; «Η πρώτη διαταγή των νόμων των είναι, να νομίζουν τους λόγους του τυράννου ως νόμους απαραβάτους», έγραφε για τα καθεστώτα της τυραννίας ο Ανώνυμος Έλληνας στην Ελληνική Νομαρχία.
Ωστόσο, μονόδρομοι δεν υπάρχουν, όπως δεν υπάρχουν και «νόμοι απαράβατοι». Ιδίως όταν η αναζήτηση μιας εναλλακτικής προοπτικής αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αργεντινή τόσο μακριά τόσο κοντά…?

Posted on

Μemoria de Saqueo του Fernando Solanas (2003)
Ένα ντοκυμαντέρ που περιγράφει τα γεγονότα που οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001, που εξαφάνισε τη μεσαία τάξη και ανέβασε το επίπεδο της φτώχειας στο 57,5%.
Βασική αιτία της κατάρρευσης ήταν η εφαρμογή νεο-φιλελεύθερων πολιτικών και συνταγών του ΔΝΤ, που επέτρεψαν την αρπαγή δισεκατομμυρίων δολλαρίων από ξένες τράπεζες και οργανισμούς.
To ντοκυμαντέρ ξεκινάει από την εξέγερση του λαού της Αργεντινής τον Δεκέμβριο του 2001 και εξιστορεί τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση κάνοντας ιστορική αναδρομή…
Προτότυπο: Μemoria de Saqueo του Fernando Solanas (2003)
Ο Solanas παρουσίασε το νοκυμαντέρ το 2004 στο διεθνές φεστιβάλ κιν/φου του Βερολίνου και βραβεύτηκε με τη Χρυσή Άρκτο.
Η ταινία έλαβε επίσης το βραβείο καλύτερου ντοκυμαντέρ στο 8ο φεστιβάλ Λατινο-αμερικανικού κιν/φου του Λος Άντζελες.

το καυτό φέρνει το παγωμένο …στα αεροδρόμια της γηραιάς προσγειωθήκαμε ανώμαλα

Posted on

εκπληκτικές φωτογραφίες απο την δράση του ηφαίστειου στην νότια Ισλανδία

απο τον φωτογράφο jonsigfusson

«Eyjafjalla glacer
photo taken 1 hour ago on my way home from work distance ca 10 km
the volcano is still pumping out ash and airplanes are still grounded all over europe «

Eyjafjallaglacer

photo taken from my house last night
still got wind blowing from the north so this is not comming in my direction at the moment. more photos on my photostream


South Iceland

Eyjafjallaglacer taken from my house
can´t belive this is stopping all air trafic in northen europe

Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν.

Posted on Updated on

George Lenis: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή

Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δε γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ.
-Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Να μην πέσετε στα νύχια τους.


Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.
-Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας. Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη και άλλα ναρκωτικά, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι. δεν είδα μάνες να πουλάνε τα παιδιά τους όπως γίνεται στο LA. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν. Όσα δεν πήραν οι τράπεζες, τα πήραν οι έμποροι. Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι’ αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους.

-Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όλα τα ΜΜ»Ε» διατυμπάνιζαν την ανάγκη της «βοήθειας». Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!


-Back Home, είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά.
Είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντίνοι μας θεωρούν σωτήρες. Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε.
Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες. Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν «θέλουμε τη χώρα μας πίσω»! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!
Οι τηλεοράσεις όπως μου έλεγαν, έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες. δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.
Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.
Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν ούτε looters (πλιατσικολόγοι). Ακόμα και μεσήλικες σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες. μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους.

-Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα «τρομοκράτες». Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε.
Αυτές οι γυναίκες όμως. Ποτέ δεν θα ξεχάσω. Αυτό θα με στοιχειώνει πάντα. Οι γυναίκες με τα παιδιά στα χέρια.

Ο ρόλος που έπαιξαν όμως αυτές οι γυναίκες. Ποιός να το περίμενε. Προστάτεψαν τα παιδιά τους και τη χώρα τους. Αν μπορούμε να πούμε ότι έγινε επανάσταση στην Αργεντινή, τότε ήταν η μόνη γυναικεία επανάσταση στους αιώνες.

…το ξέσπασμα της κρίσης και η λύση που ήλθε από τον ίδιο τον λαό.

Στο πρώτο μέρος είδαμε το ξέσπασμα. Τα μέτρα της κυβέρνησης με τις περιβόητες ενέργειες για μείωση του ελλείματος. Αυτή η μείωση του ελλείματος που πάλι είχε καλλιεργηθεί ως αυτοσκοπός και βασική προϋπόθεση για την βοήθεια του ΔΝΤ. Βλέπετε, το «swap» του ΔΝΤ είναι οι κρυφοί όροι που επιβάλλονται στην εκάστοτε Εθνική κυβέρνηση προκειμένου να ανοίξουν τις κάνουλες. Αυτοί οι όροι είναι σαφέστατοι και με απλά λόγια επικεντρώνονται στο ότι «Δεν θα γίνεται καμμία ενέργεια, καμμία δαπάνη, δεν θα λαμβάνεται καμμία απόφαση από την Εθνική κυβέρνηση που αφορά την Εθνική οικονομία εάν δεν υπάρχει η έγκριση του ΔΝΤ¨.
Δηλαδή, ο βασικός όρος «συνεργασίας» με την εκάστοτε κυβέρνηση είναι η Εκχώρηση μέρους της Εθνικής Κυριαρχίας. Για όσους ακόμη δεν το έχουν καταλάβει.
Το άλλο σημείο που καλλιεργείται έντεχνα ως αυτοσκοπός, είναι η εξυπηρέτηση μόνο των υποχρεώσεων προς τρίτες χώρες και όχι των εσωτερικών υποχρεώσεων του κράτους. Προηγούνται δηλαδή οι διεθνείς δανειστές που έχουν δανείσει με επαχθείς όρους έναντι των ντόπιων πιστωτών, ήτοι των πολιτών που καλούνται όχι μόνο να απεμπολήσουν τις απαιτήσεις τους αλλά να σηκώσουν και το βάρος της αποπληρωμής των διεθνών τοκογλύφων.
Στην Ελλάδα για παράδειγμα, ό περιβόητος εξωτερικός δανεισμός (300 δις Ευρώ)που αναμασούν συνεχώς οι διάφοροι «αναλυτές», είναι μόλις ένα μικρό μέρος επί του συνόλου των Τριών Τρις που οφείλει συνολικά το κράτος, με κύριους πιστωτές βέβαια, τους Έλληνες πολίτες. Πολιτες μάλιστα που τροφοδοτούν το σύστημα επί δεκαετίες με ελάχιστο κόστος. Αναλογιστείτε ότι το κράτος (και επαγωγικά οι τράπεζες) δανείστηκαν με επιτόκια που φτάνουν το 7%. Εσείς τι επιτόκιο παίρνετε για τις καταθέσεις σας; (Σε επόμενο άρθρο οι ραγδαίες εξελίξεις στις Ελληνικές τράπεζες).
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην Αργεντινή. Μετά την πρώτη ομοβροντία μέτρων, οι μορφές αντίδρασης εξακολουθούσαν να περνούν από τα κανάλια κομματικών μηχανισμών και ιδεολογικών μονοπωλίων. Οι εκδηλώσεις ήταν απόλυτα ελέγξιμες με περιορισμένη χρήση βίας αφού η πλειοψηφία των πολιτών δεν ήθελε να ταχθεί κάτω από καμια κομματική σημαία ή συνδικάτο (θυμηθείτε την σημερινή απεργία. 2 εκ απεργοί, μόνο 20,000 διαδηλωτές σε διασπασμένες εκδηλώσεις με τους παρακρατικούς μηχανισμούς των προβοκατόρων σε δράση. Τα ΜΜ»Ε» βεβαίως .απεργούσαν!).
Τότε άρχισε ο πραγματικός εφιάλτης. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2001 η κυβέρνηση υπό την πίεση των διεθνών συμβούλων παίρνει την απόφαση να παγώσει τις καταθέσεις των πολιτών σε όλες τις τράπεζες. 70 δις Δολάρια αλλά και υπερδιπλάσιας αξίας κρατικά ομόλογα περιέρχονται στα χέρια της «ικανότατης και λαοπρόβλητης» κυβέρνησης. Είχε προηγηθεί βεβαίως κολοσσιαία εξαγωγή καταθέσεων από κάποιους που ως συνήθως γνώριζαν. Τα ΜΜ»Ε» απέκρυπταν ή δικαιολογούσαν αυτή την τεράστια εκροή προβάλλοντας την «πιθανότητα υψηλής φορολόγησης των καταθέσεων».
Συντάξεις χάθηκαν. Τα κρατικά ομόλογα δεν είχαν πλέον κανένα αντίκρυσμα (για τους ντόπιους βέβαια). Ακόμα και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα που είχαν μετατραπεί εξαναγκαστικά σε ομόλογα, εξανεμίστηκαν.
Είχαν προηγηθεί κάποιες αποσπασματικές παύσεις λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος είτε με «υποχρεωτικές αργίες» είτε με μακροχρόνιες απεργίες.

Οι παρακρατικοί Κόνδορες και η μεγάλη σφαγή.Η εξουσία είχε υποτιμήσει την αγωνιστική διάθεση του λαού της Αργεντινής. Πίστευε ότι με όλες τις πιέσεις, την προπαγάνδα, τις ελεγχόμενες συγκεντρώσεις ότι θα μπορούσε να ελέγξει και αυτό το κύμα διαμαρτυρίας μπροστά στην «ληστεία του αιώνα» όπως χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητους διεθνείς αναλυτές.

Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Ο λαός άρχισε να βγαίνει μαζικά στους δρόμους. Σε κάθε γειτονιά, κάθε πόλη ή χωριό ανέμιζαν οι Αργεντίνικες σημαίες ενώ οι κομματικές εξαφανίζονταν. Κάθε μέρα, για πολλές ώρες, ο λαός ήταν στους δρόμους απαιτώντας την πτώση της κυβέρνησης και τον διωγμό των ξένων επιτηρητών του ΔΝΤ.
Η αστυνομία πλέον ήταν αδύνατον να ελέγξει τις αντιδράσεις. Οι ανταποκρίσεις των διεθνών ΜΜΕ διακόπηκαν αφού πλέον δεν υπήρχαν κομματικά σημαιάκια για να δείξουν ενώ κάθε επιχείρηση Αμερικανικών συμφερόντων έμπαινε στο στόχαστρο των διαδηλωτών. Εκεί μπήκαν στο παιχνίδι οι παρακρατικοί «Κόνδορες». Οι Κόνδορες ήταν το δίκτυο της CIA σε όλη την Λατινική Αμερική που είχε στηθεί με το πρόσχημα του «Κομμουνιστικού κινδύνου» στον ψυχρό πόλεμο. Παραγουανοί κυρίως παρακρατικοί συντάχθηκαν με τον μηχανισμό της ΚΥΠ ώστε να αρχίσουν τα χειρουργικά χτυπήματα για να κάμψουν το φρόνημα των διαδηλωτών.
Ακολούθησαν χτυπήματα σε ανοιχτές συγκεντρώσεις (κλασσική ιμπεριαλιστική μέθοδος) ώστε να τρομοκρατήσουν τον λαό για να μην ενισχύει τις κινητοποιήσεις. Δεκάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες.
(για να γίνει το παράδειγμα πιο κατανοητό, σκεφθείτε την υποθετική περίπτωση να γινόντουσαν αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα και η φιλοαμερικανική κυβέρνηση να επιστράτευε Ουτσεκάδες, που είναι εκπαιδευμένοι από την CIA, για να χτυπούν ανοιχτές συγκεντρώσεις με χειροβομβίδες και Καλάσνικοφ, ενώ την ίδια στιγμή η κρατική αστυνομία να συλλαμβάνει Έλληνες διαδηλωτές)
Τα χτυπήματα αυτά αντί να κάμψουν, ενίσχυσαν το φρόνημα των εξεγερμένων πατριωτών αφού μπορεί ο αγώνας για «θεσμικά και οικονομικά αιτήματα» με ιδεοληπτικούς μανδύες να μην αξίζει ανθρώπινες θυσίες, όμως η κινητοποίηση ήδη είχε λάβει διαστάσεις Εθνεγερσίας. Ο λαός πλέον κατέβαινε στους δρόμους για Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.
Το επιμύθιο της εξέγερσης θα το παραθέσουμε σε άλλο άρθρο, για να κλείσουμε το αφιέρωμα με το σημαντικότερο ίσως κομμάτι: Τον ρόλο της Γυναίκας και τις λύσεις που έδωσε. Ναι, η γυναίκα στην Αργεντινή καρπώνεται το μεγαλύτερο μέρος της επιβίωσης και εξόδου της χώρας από αυτόν τον εφιάλτη.

Η Γυναίκα που έσωσε την Αργεντινή – οι λύσεις.Η Γυναίκα της Αργεντινής στάθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης και αντίστασης. Από τις μαχητικές πορείες, την επιβίωση των παιδιών, τη στήριξη των συζύγων. Πραγματικές ηρωΐδες που όμως έμελλε να καταλύσουν τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις δημιουργώντας συνθήκες διαβίωσης με αυτοοργανωμένα συστήματα, μακρυά από την τραπεζική – χρηματοπιστωτική υποτέλεια.

ένα από τα χιλιάδες καταστήματα ανταλλαγής προϊόντων που οργάνωσαν οι γυναίκες της Αργεντινής
Η δράση των γυναικών ξεκίνησε από την περιφέρεια. Οι γυναίκες της υπαίθρου ένιωσαν πρώτες την κρίση όταν είδαν την παραγωγή τους να οδηγείται σε απαξίωση και τους άντρες τους να παραχωρούν τα πολύτιμα αγαθά για ευτελές αντίτιμο.
Οι γυναίκες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Με ένα αρχέγονο ένστικτο, επέβαλλαν παύση πώλησης της παραγωγής στους μεσάζοντες και άρχισαν να ιδρύουν καταστήματα αντιπραγμάτευσης. Μικρά κέντρα δηλαδή ανταλλαγής προϊόντων με μία υποδειγματική δομή αποτίμησης βάσει της προσφοράς και ζήτησης των αγαθών. Οι Γυναίκες της Αργεντινής δηλαδή, ανεξαρτητοποιήθηκαν από το χρήμα, πριν την μεγάλη ληστεία που γονάτισε κάθε δραστηριότητα.
Στην περίοδο της μεγάλης ληστείας λοιπόν, η μορφή αυτή επιβίωσης πήρε ραγδαίες διαστάσεις και αποτέλεσε την αιτία της επιτυχίας των κινητοποιήσεων. Πίσω από τις στάχτες των «μαχών», οι γυναίκες κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες της οικογενειακής διαβίωσης χωρίς την ανάγκη του χρήματος ή της επαιτείας των κουπονιών. Η «τροφοδοσία» των μαχητών είχε εξασφαλιστεί. Το ίδιο και το φρόνημα. Αντί για επαίτες, οι Αργεντίνοι έγιναν ελευθερωτές και οι ντόπιοι και ξένοι εκμεταλλευτές πήραν ένα γερό μάθημα, όταν αναγκαζόντουσαν να εγκαταλείψουν τη χώρα με Αμερικανικά ελικόπτερα (σε επόμενο άρθρο).
Οι γυναίκες της Αργεντινής επέδειξαν οξυδέρκεια, αλληλεγγύη και ικανότητα αποτελεσματικής αυτοοργάνωσης. Έδειξαν τον δρόμο της επιβίωσης, προστάτευσαν τα παιδιά τους και απορρόφησαν μεγάλο μέρος από τους απελπισμένους των «πόλεων της μιζέριας» που είχαν δημιουργηθεί όπως είδαμε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος. Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ανάκαμψη της Αργεντινής έγινε με τους όρους που έθεσαν αυτές οι πρωτεργάτριες του αγώνα σε τέτοιο σημείο, ώστε η εξέγερση της Αργεντινής να χαρακτηριστεί η πρώτη γυναικεία εξέγερση στη σύγχρονη ιστορία. Οι ενέργειες της νέας κυβέρνησης συνοπτικά:
Επιμύθιο

Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι οι εξελίξεις ήταν αδύνατον να ανατραπούν ακόμα και με έξωθεν στρατιωτική επέμβαση. Ο λαός είχε εκκαθαρίσει τους επίορκους από όλα τα δημόσια αξιώματα και η νέα κυβέρνηση μπορούσε να θέσει η ίδια τους όρους της. Ας τους διαβάσουμε γιατί αποτελούν ένα σημαντικό μάθημα για κάποιους ντόπιους που φλερτάρουν με .γουδιά.
1. Η χώρα κήρυξε πτώχευση, σταματώντας κάθε πληρωμή σε διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα
2. Η ισοτιμία Πέσο – Δολαρίου «ξεκλειδώθηκε» και ακολούθησε υποτίμηση κατά 75%
3. Η Αργεντινή είχε μάθει πλέον να είναι αυτάρκης. Η κοινωνία βάσισε την επιβίωση της στην ντόπια παραγωγή, το εκτεταμένο μποϋκοτάζ ξένων προϊόντων ήταν πλέον κρατική «εντολή», το εμπορικό ισοζύγιο ανατράπηκε άρδην.
4. Λόγω της υποτίμησης αλλά και της σκληρής δουλειάς του λαού, η παραγωγή της Αργεντινής έγινε ανταγωνιστικότερη φέροντας έναν ρυθμό ανάπτυξης στα πρότυπα της Ρωσίας του 2000.
5. Τον ρόλο του Πούτιν στην Αργεντινή, ανέλαβε ο ίδιος ο λαός που αποκήρυξε μετά βδελυγμίας τις νουθεσίες του state department για συνέχιση της συνεργασίας με το ΔΝΤ έστω και με ειδικά προνόμια. Δοκιμασμένες λύσεις, η νεκρανάσταση μίας χώρας από έναν λαό που δεν υπόκυψε στον τρόμο και τις απειλές. Μπορούμε;

white headscarf...

σιωπή εκωφαντική…

Posted on

ο ήλιος και η αλμύρα του Αμβρακικού πήραν την θέση τους στο καμπαναριό της Παναγιάς της Ροδιάς
Sounds of the sun

O ΓΑΠ με κανό στο Αιγαίο…

Posted on

Προσέγγιση με νέα μέθοδο

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, κατά τη συνάντησή τους στην Αθήνα στα μέσα Μαΐου, θα «σφραγίσουν» τη βούληση των κυβερνήσεών τους για πιο στενή συνεργασία, υποσχέθηκαν την Πέμπτη στην Αγκυρα ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου.

Οι δύο υπουργοί κατά τη μακρά συνάντηση που είχαν στην Αγκυρα, παρουσίασαν έναν πακτωλό αποφάσεων και μέτρων, που σε άλλες συναντήσεις ήταν αντικείμενο των συνομιλιών των πρωθυπουργών.

Ετσι οι κ.κ. Δρούτσας και Νταβούτογλου ξεκαθάρισαν το τοπίο με ανακοινώσεις που αφορούν στη στενή συνεργασία των δύο κυβερνήσεων σε επίπεδο υπουργείων, το ετήσιο χρονοδιάγραμμα συναντήσεων των πρωθυπουργών και υπουργών Εξωτερικών, ενώ δεν παρέλειψαν να προσθέσουν και άλλα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) στο ήδη παραφουσκωμένο καλάθι αμοιβαίων μέτρων που συμφωνούνται αλλά δύσκολα υλοποιούνται.

Στην πραγματικότητα στην Αγκυρα αποφασίστηκε να εφαρμοστεί στην πράξη και στην περίπτωση της Αθήνας το «μοντέλο Νταβούτογλου», δηλαδή ο τρόπος προσέγγισης της Τουρκίας με τους προβληματικούς γείτονές της. Με αυτόν τον τρόπο, τα επίμαχα διμερή προβλήματα και οι μεγάλες διαφορές επικαλύπτονται από διάφορες πτυχές διμερούς και αμοιβαίως επωφελούς συνεργασίας και κινούνται στο περιθώριο, έως ότου οι δύο κυβερνήσεις «τα καταργήσουν» εφαρμόζοντας στην πράξη τη θεωρία των «μηδενικών προβλημάτων».

Στοιχεία αυτού του μοντέλου ήταν εμφανή στη συνάντηση των δύο υπουργών την περασμένη Πέμπτη. Κανένας εκ των δύο στις δηλώσεις του δεν κατονόμασε το Αιγαίο και τα προβλήματά του. Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε στο Αιγαίο μόνον σε απάντησή του σε σχετική ερώτηση.

Αυτό όμως δεν απέτρεψε τον κ. Νταβούτογλου να κάνει με τον δικό του ιδιόμορφο πολιτικό λόγο σαφέστατη αναφορά στις τουρκικές θέσεις. «Είμαστε δύο γείτονες που μοιραζόμαστε το ίδιο στενό (δηλαδή το Αιγαίο), μπορεί να έχουμε τις διαφορές μας, αλλά εμείς δεν θα το εγκαταλείψουμε ποτέ», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας σε άλλη αποστροφή του λόγου του ότι απέναντι στις «αμοιβαίες απειλές»(!) εμείς θέλουμε τα αμοιβαία συμφέροντα.

Ετσι τα προβλήματα που δημιουργεί η Τουρκία στο Αιγαίο στον εναέριο και τώρα πια και στο θαλάσσιο χώρο «στοιβάχθηκαν» σε έναν από τους πολλούς τομείς συνεργασίας, στις περίφημες «διερευνητικές επαφές» Ελλάδας και Τουρκίας, που ξεκίνησαν επί κυβέρνησης Σημίτη και έχουν φτάσει αισίως τις 30 συναντήσεις χωρίς κανένα βεβαίως αποτέλεσμα.

Ο κ. Δρούτσας επέμεινε ότι οι διερευνητικές επαφές θα ασχοληθούν μόνον με τη νομική διαφορά της υφαλοκρηπίδας. Αλλά ο κ. Νταβούτογλου έκλεισε πονηρά το μάτι και επέμεινε ότι το θέμα είναι ο «καθορισμός της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας» που συνδέεται και με άλλα θέματα στο Αιγαίο. Αυτό που σαφώς περιγράφει ο τούρκος υπουργός είναι η τουρκική θέση σύμφωνα με την οποία τα ελληνικά νησιά στο Αιγαίο επικάθονται στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και επομένως δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα.

Επιπροσθέτως όμως, οι μέχρι τώρα διερευνητικές επαφές Ελλάδας – Τουρκίας ασχολούνται με την υφαλοκρηπίδα, αλλά και το εύρος του ελληνικού εναέριου χώρου και με τα θαλάσσια σύνορα και με τις γκρίζες ζώνες. Επομένως, είναι μάλλον απίθανο οι «νέες» διερευνητικές επαφές να διαγράψουν τα υπόλοιπα θέματα πλην της «νομικής διαφοράς» της υφαλοκρηπίδας.

Είναι όμως προφανές ότι η επαναπροσέγγιση Ελλάδας – Τουρκίας δεν σκοπεύει να «κολλήσει» και πάλι σε αναζήτηση λύσεων σε παγιωμένα προβλήματα, με κίνδυνο να αυξηθεί η δυσαρέσκεια, αλλά και η πιθανότητα έντασης στο Αιγαίο. Αντιθέτως, οι δύο πρωθυπουργοί στη συνάντησή τους τον Μάιο δεν έχουν άλλη επιλογή από τη «μείωση της έντασης στο Αιγαίο», με ανάλογα «μέτρα».

«Τα μέτρα» αυτά -στρατιωτικής φύσης κυρίως- είναι πολύ φυσικό να έχουν ως υπόβαθρο την κακή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και την ανάγκη εξοικονόμησης χρημάτων και από τις δύο πλευρές. Ηδη η τουρκική πλευρά έχει διαδώσει την ανάγκη «μείωσης είτε εξοπλιστικών δαπανών είτε και της μείωσης των εξοπλισμών των δύο χωρών, πάντα κατ’ αναλογίαν».

Το περίγραμμα αυτό μπορεί να εμφανίζεται ελκυστικό εκ πρώτης όψεως. Ομως, «τα μέτρα» θα εφαρμοστούν μόνον σε χώρο με ελληνική κυριαρχία ή άσκησης διεθνούς ελέγχου από την Ελλάδα, ενώ η Τουρκία θα μειώσει μόνον «κατ’ αναλογίαν» με την Ελλάδα στρατιωτικές δαπάνες και εξοπλισμούς, που ελάχιστα θα επηρεάσουν τη συνολική ισχύ των δυνάμεών της.

Ομως το πρόσθετο βάρος για την Ελλάδα είναι ότι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, με την οικονομική αδυναμία της, δεν έχει ούτε τις δυνάμεις αλλά ούτε και τα εργαλεία να «πιέσει» την Τουρκία σε ορθολογικές συμφωνίες. Το πολυδιαφημισμένο «όπλο» της ευρωπαϊκής προσαρμογής της Τουρκίας έχει προ πολλού ξεφύγει από τα χέρια της Ελλάδας, το ίδιο και η «πίεση» προς την Τουρκία για τη λύση του Κυπριακού.

πηγή: enet

Όταν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία φωτογραφίζουν…

Posted on

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ 15-30/4

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ , ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΑ ΑΝΘΗ ΠΟΥ ΟΜΟΡΦΑΙΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!!

η έκθεση πρόκειται να αρχίσει την 15 Απριλίου 2010 στις 3:00 μ.μ. στον ΗΜΙΟΡΟΦΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΑΝΩΘΕΝ ΚΥΛΙΚΕΙΟΥ).

Άνθρωπος Ανέστη…

Posted on

ΟΨΕΣ ΑΡΓΑ ΕΠΕΡΝΟΥΝΑ ΑΠΟ ΤΣ’ΑΥΛΕΣ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ ΚΑΙ ‘ΚΟΥΣΑ ΤΗ ΧΑΡΟΝΤΙΣΣΑ ΚΑΙ ΜΑΛΩΝΕ ΤΟ ΧΑΡΟ,

ΧΑΡΕ ΚΑΙ ΔΕ ΣΟΥ ΤΟ’ΛΕΓΑ, ΧΑΡΕ ΚΑΙ ΔΕ ΣΟΥ ΤΟ’ΠΑ,

ΝΑΙ ΣΟΥ ΤΟ’ΠΑ ΟΠΟΥ ‘ΝΙΑΙ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΡΝΕ ΔΥΟ ΚΙ ΟΠΟΥ ‘ΝΙΑΙ ΤΡΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝΑ,

ΚΙ ΟΠΟΥ ‘ΝΙΑΙ ΔΥΟ ΚΑΛΟΙ ΑΔΕΡΦΟΙ ΜΗ ΤΣΙ ΞΕΖΕΥΓΑΡΩΝΕΙΣ,

ΚΙ ΟΠΟΥ ‘ΝΙΑΙ ΓΕΙΣ ΚΙ ΑΜΟΝΑΧΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝΕ ΣΙΜΩΝΕΙΣ.

Παραδοσιακό Ριζίτικο Τραγούδι