Μήνας: Σεπτεμβρίου 2009

ώρα για παιχνίδια αφού δεν παίρνουν απο λόγια…

Posted on Updated on

15 στρέμματα πρασίνου απελευθέρωσαν στο Ελληνικό  εκατοντάδες κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής μαζί με εκπροσώπους φορέων και μερικών πολιτικών κομμάτων άνοιξαν το συρματόπλεγμα του στρατοπέδου της πρώην αεροπορικής μονάδας 129 ΠΥ και μέσα σε τρεις ώρες είχαν συρματοπλέξει τον χώρο εγκαθιστώντας παιδική χαρά, γήπεδο 5 επί 5 και εννέα πάγκους για να κάθονται οι επισκέπτες.

169

10

15

πηγή :Δήμος Ελληνικού ,Ελευθεροτυπία

ευχή  : Πάντα τέτοια!

προτροπή : Ας σκάσουν και ας παραδειγματιστούν οι αυτόκλητοι σωτήρες.

«Στο «Πουθενά» δεν υπάρχει ούτε εχθρότητα ούτε συμφιλίωση, αλλά μια ευχή για ένωση».

Posted on Updated on

«Πιστεύω ότι ζούμε μια ανυπεράσπιστη ζωή. Και νομίζω ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την παράνοια ότι μπορούμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να γίνουμε πιο έξυπνοι διαχειριστές της αυτοοργάνωσής μας, σε σχέση με εμάς και σε σχέση με αυτό που λέμε Φύση».

δημήτρης παπαιωάννου

ολόκληρη η συνέτευξη του Δημήτρη Παπαιωάννου στην Μαρία Κατσουνάκη στην Καθημερινή της 26-09-2009

ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ……………..

Posted on Updated on

Συνασπισμένοι , οικολόγοι ,κόκκινοι ,πρασινοπασόκοι και φυσικά τα ΜΜΕ, δηλαδή οι υπερασπιστές της ελευθερίας της έκφρασης ,του τύπου και της δημοκρατίας ,αντέδρασαν με την σιωπή τους στην επίθεση στα γραφεία του περιοδικού Ρεσάλτο απο ομάδα κρανοφόρων

Μεταφέρω:

RESALTO-42 Η μεροληψία της «αμεροληψίας» και η αδιαφορία της πολιτικής και της δημοσιογραφίας

Υπάρχουν κάποια γεγονότα που αποκαλύπτουν όχι μόνο την αβυσσαλέα υποκρισία και ψευτιά της καθεστωτικής πολιτικής και δημοσιογραφίας, αλλά και την μεροληπτική «αλητεία» τους, την μακιγιαρισμένη με το μύθο της «αμεροληψίας» και της «δημοκρατίας»!

Εισβάλουν 15 κρανοφόροι, σε ώρα αιχμής (6 το απόγευμα), σε πολυσύχναστο και περιφρουρούμενο μέρος (Πλατεία Εξαρχείων), σε περιοδικό, ισοπεδώνουν, καταστρέφουν τα πάντα και βάζουν φωτιά, αφήνουν και προκήρυξη ανάληψης της τρομοκρατικής ευθύνης, ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ συγκινήθηκε και ασχολήθηκε!!!

Τα κανάλια και ο Τύπος που κόπτονται για τη «δημοκρατική ενημέρωση» και την «προστασία» της «ελευθερίας των ιδεών» και της «αντικειμενικής ενημέρωσης» σιώπησαν σκανδαλωδώς!

Κτυπήθηκε τρομοκρατικά ένα έντυπο και οι «προστάτες» της «ελευθερίας της άποψης» και της «ενημέρωσης» το έπνιξαν κυριολεκτικά το γεγονός. Δεν το θεώρησαν αυτό το ζήτημα σοβαρό!!!

Χαλάνε τον κόσμο για κουτσομπολιά και παραπολιτικά σκανδαλάκια και το κάψιμο ενός περιοδικού είναι ασήμαντο!!!

Δεν θεώρησαν σοβαρό, αυτοί οι «ευαίσθητοι» της «ελευθερίας», ότι ένα έντυπο πυρπολήθηκε φασιστικά στην καρδιά της Αθήνας.

Δεν θεώρησαν σοβαρό το γεγονός της τρομοκράτησης και της φίμωσης ενός εντύπου από ανενόχλητους κρανοφόρους.

Δεν θεώρησαν σοβαρό το γεγονός ότι αυτή η πυρπόληση μπορούσε να οδηγήσει στην πυρπόληση ολόκληρης της πολυκατοικίας και των ανθρώπων της που ήταν εγκλωβισμένοι από τους τρομοκράτες.

Στα γραφεία ενός περιοδικού υπάρχουν όγκοι περιοδικών που αν άναβαν αυτοί οι όγκοι η πολυκατοικία, ακόμα και τα γύρω κτίρια θα τυλίγονταν στις φλόγες!!!

Με την αυτοθυσία των γειτόνων και τους πυροσβεστήρες τους σώθηκε η κατάσταση.

Γι’ αυτό ,(για να μη μάθουν την αλήθεια και για να την κουκουλώσουν) ΚΑΝΕΝΑ κανάλι και κανένας δημοσιογράφος δεν εστάλη για να κάνει ρεπορτάζ και να φωτογραφίσει το έργο των τρομοκρατών!

Για το τίποτα μας σερβίρουν, όλοι αυτοί της «αντικειμενικής» ενημέρωσης, του κόσμου τις «πληροφορίες» αυτοπτων μαρτύρων (οι περισσότεροι κατασκευασμένοι) και εδώ δεν ήρθε ούτε ΕΝΑΣ για να δει και να ρωτήσει τους ενοίκους και τους γείτονες τι έγινε.

Ούτε η διαβόητη «αντιτρομοκρατική»!!!!
Αντιμετωπίστηκε το όλο ζήτημα σαν αστυνομικό δελτία μικροκλέφτη!!!

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ…

Αυτή είναι η μεροληψία των αμερόληπτων καναλιών και του Τύπου!!!

Αυτή είναι η «ευαισθησία» των υστερικών «προοδευτικών» περί «ελευθερίας της έκφρασης» και περί των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Κινδύνεψαν άνθρωποι και δεν ίδρωσε το αυτί τους!!!

Πυρπολήθηκε έντυπο και εισέβαλαν τρομοκράτες επί ώρα σε γραφεία περιοδικού πανικοβάλοντας τους πάντες και τα πάντα και καταστρέφοντας και τους τοίχους του διαμερίσματος και ουδείς «ευαισθητοποιήθηκε»!!!
Στον ίδιο ρυθμό κινήθηκαν και οι πολιτικάντηδες και τα πολιτικά κόμματα.

ΣΕ κανένα δεν ίδρωσε το αυτί για το αποτρόπαιο έγκλημα κατά της ελευθερίας του Τύπου και της έκφρασης και κατά της δολοφονικής, φασιστικής επίθεσης.
Στον ίδιο ρυθμό κινήθηκε και η ΕΣΗΕΑ.
Αλήθεια υπάρχει το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων; Έχει πληροφορηθεί ότι κτυπήθηκε έντυπο; Ότι υπήρξε προκήρυξη τρομοκρατών εναντίον μέλους της ΕΣΗΕΑ, του Θύμιου Παπανικολάου, ιστορικού αγωνιστή της Αριστεράς;

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ.

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα μπλογκ που ΟΛΑ κινητοποιήθηκαν!!!
Διαφορετικά τίποτα δεν θα είχε μαθευτεί….

Πηγή:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3707

ποιό είναι το πρόβλημα μας;

Posted on Updated on

Εχει σπάσει ο κύκλος…

η απουσία συντροφικότητας
Αντάμωμα...

η έλλειψη συλλογικότητας

είναι παρούσες…

“80 ΩΡΕΣ ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ ΚΛΟΙΟ”»

Posted on Updated on

Εκδόσεις ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Στο πλαίσιο του 38ου Φεστιβάλ βιβλίου, που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου στο Ζάππειο με σύνθημα    «ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ»,  οι εκδόσεις «Ταξιδευτής» σας προκαλούν την Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009, ώρα 7:00μμ στον χώρο εκδηλώσεων του Φεστιβάλ  με  θέμα

«Από την πυρόπληκτη  Ηλεία στην πυρόπληκτη Αττική

– Μηνύματα από το βιβλίο

80 ΩΡΕΣ ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ ΚΛΟΙΟ”»

trigazis

Ομιλητές

  • Γιάννης Σχίζας,  οικολογικό στέλεχος, συγγραφέας του βιβλίου «Αττική SOS»
  • Πάνος Τριγάζης,  συγγραφέας του βιβλίου «80 ώρες σε πύρινο κλοιό – οδοιπορικό στις φλόγες της Ηλείας»

Δεν θα ήθελα καθόλου να είμαι στα παπούτσια σου…?

Posted on Updated on

Μήπως αντιλήφθηκες και εσύ τελικά τους μιναρέδες του χωριού που πηγαίνουμε;

megali

Του Σενέρ Λεβέντ

Μήπως αντιλήφθηκες και εσύ τελικά τους μιναρέδες του χωριού που πηγαίνουμε;

Κοίτα αδελφέ Χριστόφια.

Ο ‘Αγγλος λόρδος που με είχε επισκεφτεί μια μέρα μού είπε το εξής: «Δεν θα ήθελα καθόλου να είμαι στα παπούτσια σου». Δεν ξέρω πώς λέγεται αυτό στα ελληνικά, αλλά αν μεταφραστεί επί λέξει όπως μου το είπε, ότι δηλαδή «δεν θα ήθελα να είμαι στα παπούτσια σου», στη δική μας γλώσσα δεν είναι και πολύ σωστό. Ακριβώς όπως η κουβέντα που είπε ο Ταγίπ Ερντογάν στον Βρετανό πρέσβη στη δεξίωση στην ‘Αγκυρα. Τι είχε πει; «Μην μου κάνεις νούμερα»! Ο μεταφραστής του Ερντογάν το μετάφρασε στα αγγλικά ως εξής: «DonΆt pull a number on me»! Αυτή είναι η λέξη προς λέξη μετάφραση.

Συνήθως είναι γελοία. Αυτό που μου είπε ο ‘Αγγλος λόρδος μπορεί να μεταφραστεί στη γλώσσα μας μόνο ως «δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση σου».

Με συγχωρείς αδελφέ. Έκανα μια μακροσκελή εισαγωγή. Αυτό που ήθελα να πω είναι κοντολογίς το εξής: «Ούτε εγώ θα ήθελα να ήμουν στη δική σου θέση αδελφέ»! Αντιλαμβάνομαι ότι είσαι πολύ στριμωγμένος. Δεν πάνε καλά τα πράγματα. Μοιάζεις με τιγράκι που έπεσε στην παγίδα ή κλείστηκε σε κλουβί. Νομίζω πως και εσύ το γνωρίζεις πλέον αυτό. Αναζητάς διέξοδο. Για να σωθείς από αυτή την παγίδα, από αυτό το κλουβί.

Όμως, σαν να είναι λίγο αργά. Διανύθηκε περισσότερη από τη μισή απόσταση. Έπρεπε να τα είχες αντιληφθεί όλα από την αρχή της υπόθεσης. Γιατί στήθηκε αυτό το τραπέζι. Για ποιον στήθηκε. Ποιος το έστησε. Σε αποκοίμισαν λέγοντάς σου συνεχώς ότι «οι Κύπριοι θα λύσουν το πρόβλημα». Ότι «αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία». Μάλιστα ξεχάστηκες και εσύ με αυτές τις μελωδίες. Και εσύ έλεγες σε όποιον σε ρωτούσε ότι «αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία». Δεν αντιλήφθηκες το κακό παιχνίδι που παιζόταν πίσω από αυτό. Εμπιστεύτηκες πολύ τον συνομιλητή σου, τον οποίο θεωρούσες «σύντροφο». Νόμιζες ότι θα συμφωνούσες εύκολα μαζί του αν τον άφηνε η ‘Αγκυρα. Παρηγορούσες συνεχώς τον εαυτό σου σάμπως και η ‘Αγκυρα έθετε συνεχώς όρους και εκείνος ήταν αντίθετος με αυτούς. Ακόμη έτσι είσαι ε;..

Δεν ξέρεις ότι ακόμη και αν η ‘Αγκυρα τραβηχτεί από το τραπέζι, αν δεν αναμειγνύεται καθόλου, ο Ταλάτ θα τη σύρει με το ζόρι σε αυτό. Τώρα σε έβαλαν μέσα σε αυτό το κλουβί και σε πιέζουν από παντού, έτσι δεν είναι; Διπλωμάτες. Επιχειρηματίες. Και εκείνοι οι παλιοί λύκοι που είναι πλέον συνδρομητές για το νησί μας. Οι «Σοφοί». Να που δεν μπορείς να επιβάλεις τίποτε που είναι δίκαιο κατά τη γνώμη σου σε αυτό το τραπέζι. Ούτε αν πάρεις το δρόμο για το Παρίσι ωφελεί, ούτε το δρόμο για τη Ρώμη. Πάλι χιόνισε στα βουνά που έλπιζες (να σε βοηθήσουν). Έκλεισαν οι δρόμοι, έστω και αν είναι Σεπτέμβριος ακόμη.

Έπαψαν πλέον να υπάρχουν ελπίδες ότι θα ασκήσουν πιέσεις πάνω στην ‘Αγκυρα εκείνοι πάνω στους οποίους είχαν εναποτεθεί τέτοιες ελπίδες. Δεν ξέρω ούτε εγώ πλέον πώς θα γλιτώσεις από αυτή την υπόθεση με τις πιο ελαφρές πληγές. Αφού δέχτηκες αυτό το παιχνίδι μέσα σε τέτοιες συνθήκες. Ακριβώς όπως οι προκάτοχοί σου. Έπεσες και εσύ σε αυτή την παγίδα. Και τώρα δεν προστρέχει σε βοήθειά σου ούτε η μπλε ευρωπαϊκή σημαία με τα πολλά αστέρια που θεωρούσες ότι θα κοιμόσουν ήσυχος κάτω από τη σκιά της. Για παράδειγμα θα μπορούσες να είχες δικαιολογημένους όρους για να καθίσεις σε αυτό το τραπέζι.

Θα μπορούσες να πεις ότι πρέπει να ανοίξει το Βαρώσι που είναι κλειστό και να επιστραφεί στους ιδιοκτήτες του. Θα μπορούσες να πεις να αποσυρθούν τουλάχιστον οι δέκα χιλιάδες από τις σαράντα χιλιάδες Τούρκων στρατιωτών. Να σταματήσει η ροή των εποίκων. Να τερματιστεί η λεηλασία των περιουσιών. Να ανοιχτούν χωρίς όρους οι ομαδικοί τάφοι. Όλα αυτά θα μπορούσαν να ήταν λογικοί λόγοι.

Αλλά δεν πρόβαλες τίποτα από αυτά ως όρο για συνομιλίες. Και στο τέλος εσύ έχασες. Μαζί με εσένα έχασαν και όλοι οι Κύπριοι που θέλουν την επανένωση του νησιού. Εμείς εδώ σε αυτή την πλευρά θα συνεχίσουμε να ζούμε κάτω από τη διοίκηση της Τουρκίας. Ως Τουρκοκύπριοι θα αφανιζόμαστε καθημερινά όλο και πιο πολύ. Και εσείς σε εκείνη την πλευρά θα ζείτε με το φόβο ότι μια μέρα θα χάσετε τη Λάρνακα κλπ.

Διάβασα στις εφημερίδες ότι θα μπορούσες να αποσυρθείς από τις συνομιλίες. Τι έγινε; Τι συμβαίνει; Μήπως αντιλήφθηκες και εσύ πλέον τους μιναρέδες του χωριού στο οποίο πηγαίνουμε;

Σχόλιο «Πιπεριάς»: Μπορεί να βρισκόμαστε σε… εκλογική παραζάλη, όμως τα κείμενα που αποδυναμώνουν τον κοσμοπολιτισμό πρέπει να «ανεβάζονται»… Θυμίζω ότι ο Σενέρ Λεβέντ είναι εκδότης της εφημερίδας «Αφρικα», στην Κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Από τους ελάχιστους που όχι απλά πιστεύουν, αλλά αγωνίζονται για την επανένωση του νησιού, χωρίς «βόρεια» και «νότια» τμήματα, χωρίς εμαφρόδιτες συνομοσπονδίες..

Πηγές: Εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ

Κόκκινη Πιπεριά

The MacManus Diares