Μαύρο Νερό

Posted on Updated on

Στη νύχτα που έρχεται

Ξεκινάμε ανάλαφροι, καθώς η γύρη

που ταξιδεύει στον άνεμο.

Γρήγορα πέφτουμε στο χώμα

ρίχνουμε ρίζες, ρίχνουμε κλαδιά

γινόμαστε δέντρα που διψούν για ουρανό

κι όλο αρπαζόμαστε με δύναμη απ’ τη γη.

Μας βρίσκουν τ’ ατέλειωτα καλοκαίρια

τα μεγάλα κύματα. Οι άνεμοι, τα νερά

παίρνουν τα φύλλα μας. Αργότερα

πλακώνουν οι βαριές συννεφιές

μας τυραννούν οι χειμώνες κι οι καταιγίδες.

Μα πάντα αντιστεκόμαστε, ορθωνόμαστε

πάντα ντυνόμαστε με νέο φύλλωμα.

Ωσότου φτάνει ένας άνεμος παράξενος

-κανείς δεν ξέρει πότε κι από που ξεκινά-

μας ρίχνει κάτω μ’ όλες μας τις ρίζες στον αέρα.

Για λίγο ακόμα, μες στη φυλλωσιά μας

κάθεται κρυμμένο – να πει μια τρίλια του

στη νύχτα που έρχεται – ένα πουλί.

ΝΊΚΟς ΓΚΆΤΣΟΣ

Υ.Γ. στην γωνιά του δρόμου, ακουμπισμένος στον βρώμικο τοίχο

αναμένω στην νύχτα που έρχεται ,το πουλί ,την μέρα να φέρει.

Πρώτα η νύχτα και μετά η μέρα

πρώτα η μέρα και μετά η νύχτα

στην σειρά…και ύστερα πάλι και πάλι…

2 thoughts on “Μαύρο Νερό

    coolplatanos said:
    22/10/2008 στο 4:48 μμ

    Να μέναμε για πάντα μετέωροι ανάμεσα γη κι ουρανό. Πουθενά να μην μέναμε λιγότερο ή περισσότερο.

    marado responded:
    22/10/2008 στο 6:54 μμ

    εμφανίσθηκες …στον ουρανό προς στιγμήν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s