Αχ κυρίε Νίκο δεν είσαι εδώ…

Posted on Updated on

12 Μαίου του 1992 ο Νίκος Γκάτσος επέστρεψε στην Ασέα ,την γενέτειρα του, πλήρης ημερών και γνώσεων.

Μου το θύμισε ο «αδελφός» μου ο Κληρούχας.

(η φωτογραφία είναι της εξαιρετικής φωτογράφου chr1979 )

Χοντρομπαλού

Μια Κυριακή στην Κοκκινιά

στην παιδική μου γειτονιά

είδα μια γριά χοντρομπαλού

που ο νούς της έτρεχε αλλού.

Την κοίταξα με κοίταξε

σαν κουκουβάγια σε μπαξέ

και μου ‘πε με φωνή θολή

που μάνα θύμιζε τρελή:

«Σε χώμα φύτρωσα ζεστό

αιώνες πρίν απ’ το Χριστό.

Ζούσα καλά και ευχάριστα

κι έπαιρνα μόνο άριστα.

Μα σαν προχώρησε ο καιρός

έγινε ο κόσμος μοχθηρός

και με βάτεψανε ,που λες,

αράδα βάρβαρες φυλές.

Σελτζούκοι Σλάβοι Ενετοί

λες κι ήταν όλοι τους βαλτοί.

Τότε κατάλαβα γιατί

καμένο ήμουνα χαρτί

δίχως χαρά δίχωςγιορτή .

Σιγά σιγά και ταπεινά

μ’ αγώνες και με βάσανα

καινούργια έβγαλα φτερά

μα ήρθαν τα χειρότερα.

Είδα τα ίδια μου παιδιά

να δίνουν σ’ άλλους τα κλειδιά

και με χιλιάδες ψέματα

με προδοσίες και αίματα

να μου σπαράζουν την καρδιά.

Γι αυτό μια νύχτα σκοτεινή

Θ’ ανέβω στην Καισαριανή

με κουρασμένα βήματα

να κλάψω για τα θύματα

στ’ αραχνιασμένα μνήματα.

Κι εκεί ψηλά στον Υμηττό

αντίκρυ στο Λυκαβηττό

μικρό κεράκι θα κρατώ

να φέγγει χρόνους εκατό.»

απο «ΤΑ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ» του Νίκου Γκάτσου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s