Η Θάλασσα, βαθιά ,ανεξερεύνητη…

Posted on Updated on

Μια μέρα στην θάλασσα πάνω σε ιστιοπλοικό …τόσο μακριά τόσο κοντά στη πόλη.
Σκέψεις ,γέλια, μελαγχολία, βουτιές ,αέρηδες, διάλογοι, υδάτινος ο κόσμος, τα πάντα ρεί… η επιστροφή είναι πικρή ,είναι γλυκιά  .

Η προσμονή….

κι αυτή , έρχεται φεύγει και ξανά απο την αρχή .

Είναι όμορφο το παιχνίδι με την θάλασσα ,είναι όμορφο το παιχνίδι στη Θάλασσα

Είναι βαθιά είναι ανεξερεύνητη ,η Θάλασσα ,η γυναίκα, η ζωή.

boat03.jpg

( foto by frizz text)

Mποτίλια στο πέλαγο

Τρεις βράχοι λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσι

και παραπάνω

το ίδιο τοπίο αντιγραμμένο ξαναρχίζει.

τρεις βράχοι σε σχήμα πύλης, σκουριασμένοι

λίγα καμένα πεύκα, μαύρα και κίτρινα

κι ένα τετράγωνο σπιτάκι θαμμένο στον ασβέστη.

και παραπάνω ακόμη πολλές φορές

το ίδιο τοπίο ξαναρχίζει κλιμακωτά

ως τον ορίζοντα ως τον ουρανό που βασιλεύει.

Εδώ αράξαμε το καράβι να ματίσουμε τα σπασμένα κουπιά,

να πιούμε νερό και να κοιμηθούμε.

Η θάλασσα που μας πίκρανε είναι βαθιά κι ανεξερεύνητη

και ξεδιπλώνει μιαν απέραντη γαλήνη.

Εδώ μέσα στα βότσαλα βρήκαμε ένα νόμισμα

και το παίξαμε στα ζάρια.

Το κέρδισε ο μικρότερος και χάθηκε.

Ξαναμπαρκάραμε με τα σπασμένα μας κουπιά.

 

Γιώργος Σεφέρης

 


 

3 thoughts on “Η Θάλασσα, βαθιά ,ανεξερεύνητη…

    friendsofscience.org said:
    17/07/2007 στο 10:24 μμ

    Ας ρωτήσουμε τα παιδιά πώς χαρακτηρίζουν τού Γκορ, του ραδιενεργού γενοκτόνου άλλων παιδιών τις μεγαλόστομες υποκρίσιες,
    ας ρωτήσουμε τον ίδιο αιματοβαμμένο φιλόδοξο, που θέλει να γίνει πλανητάρχης
    στη θέση ενός ομοίου του σκιάχτρου, τι γνώμη έχει για την αποκέντρωση των υπερκαταναλωτικών τερατουπόλεων, τις συλλογικές αποφάσεις, την αυτάρκεια,
    και τότε θα δούμε πώς θα γλιτώσουμε τα παιδιά από την επιθετικότητα των μήνιν πασχόντων:
    με μεγαλύτερη διαφάνεια και συμμετοχή ΟΛΩΝ στις αποφάσεις, με λιγότερο φόβο και συνολική άσκηση στην επιβίωση.
    Πάντως οι κατηγορίες για «συλλογική ευθύνη», χαρακτηρίζουν αποκλειστικά τους εκάστοτε αιμοβόρους καταστροφείς της ανθρωπότητας…
    Jared Diamond’s “Collapse” is best understood as the environmentalist cousin to recent books and articles by Joseph Stiglitz, George Soros and Jeffrey Sachs that warn about the dangers of globalization. For the economists, the present world economic system is a ticking time-bomb that might destroy rich and poor alike. For Diamond the environmentalist, the refusal to husband resources such as forests, fish and clean water will lead to the collapse of modern-day societies just as surely as they led to Mayan or Easter Island collapse. Since Diamond and the economists all believe in the inviolability of the capitalist system, there is a certain cognitive dissonance at work in their writings. They harp on the symptoms, but stop short at identifying the root cause. It is what psychologists call denial.

    For Chevron, having Jared Diamond and the World Wildlife Fund (on whose board he sits) on their side amounts to a public relations coup. In a massive ad campaign throughout the 1990s, they exploited their partnership with the WWF and other mainstream environmentalist groups.
    Chevron officials are very clever, certainly much cleverer than Jared Diamond. In 1992, Chevron’s contributions counsel David McMurray admitted, “Because of the type of business we are in we need to prove that we are responsible corporate citizens. Environmental pollutions are at the forefront in our company, so we are following this up with contributions.” That year Chevron dished out $1.6 million to environmentalist causes. This practice is called “greenwashing.” In “Divided Planet,” Tom Athanasiou explained that “the key to greenwashing is manufactured optimism, which comes in many formsas images, articles and books, technologies, and even institutions. Anything will do, as long as it can be made to carry the message that, though the world may be seen to be going to hell, everything is good hands.”
    The World Wildlife Fund sees no conflict of interest in accepting money by the bucketful from the Chevrons of the world. In Mark Dowie’s “Losing Ground: American Environmentalism at the Close of the Twentieth Century,” we learn about a WWF brochure geared especially to outfits like Chevron. It makes a pitch: “Your company can use a World Wildlife tie-in to achieve virtually every effort in your market plan…New Product Launches; Corporate Awareness; New Business Contacts; Brand Loyalty.” In the same brochure, WWF names Jaguar as one company persuaded by their salesmanship. The car company committed funds to a WWF-sponsored preserve in Belize. Since progressive-minded millionaires would feel short-changed if they didn’t have such places available for an eco-vacation, it is understandable why they would open up their wallet for the WWF.
    http://louisproyect.wordpress.com/2005/05/09/jared-diamonds-collapse-conclusion/

    frizztext said:
    19/07/2007 στο 9:21 πμ

    greetings from
    Dialog

    marado responded:
    19/07/2007 στο 9:52 πμ

    thank you my friend, your photo is great and hope to hear from you again…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s