Ετικέτες
Από την αρχή της μέρας
Από την αρχή της Λεωφόρου
Περπατάς να φτάσεις την νύχτα , να φτάσεις την θάλασσα .
Τρέχουν τα φώτα , οι φοίνικες , οι φωτεινές επιγραφές ,απλώνουν δρόμο πάνω σε περάσματα νερών και ανθρώπων .
Πίσω σου ,φτηνά υφάσματα, μπαντιέρες ζωής .
Θυμάσαι το μέλλον ;
Κοιτάς ολόισια , πιάνεις να τραγουδάς …
Άρχισες να τρέχεις.
Σταμάτησαν τα φώτα , οι φοίνικες , οι φωτεινές επιγραφές , απλώνεις δρόμο πέρασμα νερών και ανθρώπων…
δε λεω για ψυγειο, καλο ειναι, αν και θα το ηθελα πιο γεματο ΄μεσα’
απο σεβασμο στη τριτη ηλικια θα κανω τη μικρη συνεισφορα μου στο γεμισμα του ψυγειου :
«Αλήθεια, ρε Σπυρέτο, το έκανες αυτό; Πώς το έκανες, ρε θηρίο; Πώς άντεξες τόσες φορές; Θα σε πέθανε η χήρα, ρε βλάκα». Και ο Κόλλιας, μιμούμενος τη λαϊκή κερκυραϊκή λαλιά του Σπυρέτου, σχολίασε: «Ωρέ, να τον πιστεύετε τον Σπυρέτο. Είναι μεγάλος γαμίκος, μοιάζει της αδερφής του!..».
http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=262476