στα Μεστά της Χίου τον Αύγουστο του 2011,μεσημέρι περασμένες 12, περπατάω ,σηκώνω το κεφάλι , τα μάτια μου αντικρίζουν τούτα τα μάτια αυτό το πρόσωπο…
ρωτάω μ’απαντάει :
-να σε βγάλω γιαγιά μια φωτογραφία?
-είμαι γριά παλικάρι μου , τι να την κάνεις?
το χαμόγελό σου ρε γιαγιά , το χαμόγελό σου , και ας έχεις περάσει τόσα….
Εξαιρετική φωτογραφία!!!! Μπράβο σου!!!!!!!
Με βάθος σκέψης για τον αγώνα της ζωής μέσα από το χαμόγελο της καλής γιαγιούλας.
Βαρεθήκαμε πιά τις πόζες των μοντέλων και τα πρότυπα που δείχνουν τα ΜΜΕ.
Αυτές τίς φωτογραφίες θέλουμε για να πέρνουμε δύναμη για τον προσωπικό μας Αγώνα.
Ας έχουμε την ευχούλα της…