Έχει ενδιαφέρον νομίζω η άποψη στελεχών και ιδρυτικών μελών του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ για τις εξελίξεις στο κόμμα , στελεχών οχι “Επωνύμων”, μέσα απο μια ανακοίνωση που δώσανε .Δεν έτυχε δημοσιότητας,αυτό δα έλειπε, παρά μόνο στην εφημερίδα ΠΑΡΟΝ .Την διάβασα στις Επιλογές του Διόνυσου και την παραθέτω: 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΚ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΙΚΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
“Η συντριπτική ήττα που για δεύτερη φορά μέσα σε μια τετραετία υπέστη το Κίνημα και η επακολουθήσασα εσωτερική κρίση μετά την 16η Σεπτεμβρίου που έχει την μορφή ενός καθολικού αγώνα χωρίς αρχές όλων εναντίον όλων, μας αναγκάζει και μας υποχρεώνει ως παλαιά στελέχη του ΠΑΚ και ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ να θέσουμε ανοικτά σε όλους όσους αγκάλιασαν και πάλεψαν για το ΠΑΣΟΚ τα παρακάτω:
Η κρίση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι σημερινή. Αρχίζει από πολύ παλαιότερα, εμφανίστηκε με την μορφή πολλαπλών κρίσεων, για να πάρει σήμερα δομικά χαρακτηριστικά.
To ΠΑΣΟΚ υπέστη Καθολικό ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟ. Από την διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη και την πίστη στις Σοσιαλιστικές και τις πατριωτικές αξίες κατέληξε στην αγκαλιά της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας, ακολουθώντας τις επιταγές του Νέο-φιλελευθερισμού.
Αντί να Μετασχηματίσει την ελληνική κοινωνία, ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΚΕ το ίδιο. Μια από τις εκδοχές περί τέλους της Μεταπολίτευσης απορρέει από το τέλος του ΠΑΣΟΚ, βασικού ΠΥΛΩΝΑ –και δη ριζοσπαστικού- της Μεταπολίτευσης του 1974 στην Ελλάδα.
Το ΠΑΣΟΚ σήμερα έχει χάσει την Ηγεμονία που είχε παλαιότερα στην Ελληνική κοινωνία, έχει αντικατασταθεί από την Ν.Δ. στο ζήτημα της Διακυβέρνησης της χώρας αφενός, και την υπόλοιπη αριστερά στα κοινωνικά μέτωπα. Τέλος, όσον αφορά τα λεγόμενα εθνικά ζητήματα η γραμμή της αποεθνικοποίησης του είναι τόσο σαφής ώστε να μην χρήζει καν επιχειρηματολογίας.
Το τέλος της μεταπολίτευσης είναι εδώ, μπροστά στα μάτια μας άσχετα αν δεν μπορούμε να το διακρίνουμε ακόμη με ευκολία. Για το ΠΑΣΟΚ τούτο καθίσταται πιο οδυνηρό, δεδομένου ότι ήταν και είναι δομημένο, χρόνια τώρα, ως κόμμα (διαχείρισης και νομής της) εξουσίας. Με πλήρη εγκατάλειψη όποιων πολιτικών, λεηλατημένο από την εικόνα και μόνο, θα βιώσει συγκλονιστικά ότι έκανε πως δεν καταλαβαίνει. Το τέλος της όποιας πολιτικής του πρότασης, άρα και εμβέλειας, έχει χρονικό ορόσημο τις εκλογές του 2000, όπου το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο τέλος του, πετυχαίνοντας την οριακή –και κατά κάποιους έως αμφισβητήσιμη- εκλογική του επικράτηση. Όταν ο σοσιαλ-φιλελεύθερος εκσυγχρονιστής Σημίτης διαπίστωσε ότι οδηγείτο σε εκλογική πανωλεθρία στις εκλογές του 2004, έδωσε το δακτυλίδι της διαδοχής στον Γ. Παπανδρέου. Ο τελευταίος θεώρησε ότι έπρεπε να επισφραγιστεί η διαδοχή με δημοψήφισμα από το «λαό», έξω από οποιεσδήποτε θεσμικές διαδικασίες θα όφειλε να έχει ένα κόμμα- Κίνημα συντεταγμένο. Ο τρόπος ανάδειξης του ως μοναδικού υποψηφίου με ποσοστά αντίστοιχα Σοβιετικών καθεστώτων, καθώς και η σιωπή των κάθε λογής αξιωματούχων, έδειξε πόσο μακριά από τις λαϊκές ανάγκες και οράματα είχε καταλήξει το ΠΑΣΟΚ. Όμως, οι «1.000.000» ψήφοι δεν ήταν αρκετοί και ικανοί για να γλιτώσει το ΠΑΣΟΚ από την εκλογική ήττα. Το τέλος της Μεταπολίτευσης είχε φτάσει, τουλάχιστον για το ΠΑΣΟΚ.
Το τέλος της μεταπολίτευσης δεν ήλθε με μια συγκλονιστική στιγμή, με κάποιο τραγικό γεγονός, εσωτερικό ή εξωτερικό. Απεναντίας, όπως όλα τα πράγματα σε τούτο τον τόπο, ξετυλίγεται αργά και βασανιστικά μπροστά στα μάτια μας. Για το ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα, αυτή η διαδικασία, εκτός από αργή και βασανιστική, θα είναι και επώδυνη. Η πρώτη δόση ήλθε το 2000 (τότε όλοι προσποιήθηκαν ότι δεν κατάλαβαν τίποτα). Ακολούθησε η ήττα του 2004, πάλι τίποτα. Τώρα, η τρίτη δόση εμπεριέχει και άλλα στοιχεία, δομικά – έως και υπαρξιακά. Η σημερινή κρίση είναι στην αρχή της, η 11η Νοεμβρίου θα είναι απλώς ένας προσωρινός σταθμός.
Η σημερινή σύγκρουση για την Προεδρία μέσα στο ΠΑΣΟΚ εξελίσσεται σε λανθάνουσα όσον αφορά την διαμόρφωση των συσχετισμών και τις –όποιες- πολιτικές τους θέσεις. Μπροστά στην αρχική επέλαση των ανασυγκροτημένων «εκσυγχρονιστών» και του λαλίστατου –χωρίς να δεσμεύεται σε τίποτα, ούτε να λέει κάτι που να μας ΑΦΟΡΑ ΩΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ- υποψήφιου αρχηγού τους, οι λοιπές δυνάμεις, προκειμένου να αντιταχθούν, συσπειρώνονται κυρίαρχα γύρω από τον σημερινό πρόεδρο τους. Τι έκανε στα τριάμισι χρόνια ο Γ. Παπανδρέου (διαπρύσιος υπερασπιστής του κατάπτυστου Σχεδίου Ανάν) που αξίζει τον κόπο να τον υπερασπιστούν δυνάμεις που προέρχονται από το αριστερό ΠΑΣΟΚ.; Δυστυχώς και αυτές οι δυνάμεις διακρίνονται από απουσία πολιτικής πρότασης, σχεδιασμού πλεύσης, συγκρότησης μιας αριστερής πρότασης διεξόδου, με αποτέλεσμα να παραπαίουν. Από την άλλη, το υπάρχον πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να κινήσει διαδικασίες παραγωγής μιάς νέας ιδεολογικής πρότασης, πέραν της διαχείρισης.
Το εναπομείναν αριστερό-οργανωμένο ΠΑΣΟΚ οφείλει να ξεπεράσει τον εαυτό του και να πράξει το αυτονόητο: να καταθέσει αριστερή πολιτική πλατφόρμα, με στόχο την συσπείρωση και την καταγραφή του δικού του χώρου. Του χώρου των Σοσιαλιστών, ριζοσπαστών και πατριωτών.
Είναι η τελευταία ιστορική ευκαιρία να καταγραφεί το εναπομείναν σοσιαλιστικό, ριζοσπαστικό, κοινωνικό και πατριωτικό ΠΑΣΟΚ. Είναι ιστορική ευκαιρία για συζήτηση και ξεκαθάρισμα θέσεων που αφορούν την φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ. Πριν από την όποια ανα-κατάληψη της εξουσίας χρειάζεται ξεκαθάρισμα, Ταυτότητα, συμμετοχή και προοπτική. Στο δρόμο, ίσως βρεθεί και το (απολεσθέν) όραμα. Ως τότε, ας αφεθεί στην άκρη η (Κίρκη) εξουσία.
Οφείλουμε να συνεχίσουμε, από κει που ξεκινήσαμε, εμπνεόμενοι από τους αγώνες του ΠΑΚ, από την –διαχρονικής αξίας- Ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη. ΠΑΤΡΙΔΑ (γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός, φυσικό και δομημένο περιβάλλον) και ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ (Εργατική χειραφέτηση, Κοινωνική Απελευθέρωση, Αυτοδιαχείριση).
Δεν είμαστε μέρος του προβλήματος του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ. Το κίνημα μας αφορά δεδομένου ότι είμαστε ιδρυτικά του μέλη, μέρος των δυνάμεων των δομικών ρήξεων και της Αλλαγής.”
Οκτώβρης 2007
Τα Στελέχη του ΠΑΚ και Ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ:
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ, ΠΑΚ Μονάχου, μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΚ, υπεύθυνος ΚΕ.ΜΕ.ΔΙ.Α. (Αθήνα)
ΕΞΑΡΧΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΠΑΚ Μονάχου, (Αθήνα)
KOYΓΙΟΥΜΤΖΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ, Γραφείο ΠΑΚ Ρώμης, (Αλεξανδρούπολη)
ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΠΑΚ Μπολώνιας (Θεσσαλονίκη)
ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΠΑΚ Φλωρεντίας, μέλος Γραφείου Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΚ το 1974. (Αθήνα)
ΣΤΡΟΜΠΟΛΑΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΠΑΚ Μονάχου, εκδότης της εφημερίδας του ΠΑΚ «Αγώνας». (Αθήνα)
ΦΑΚΙΤΣΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ, ΠΑΚ Μπολώνιας (Αμφιλοχία)
ΨΑΛΛΑΣ ΑΛΕΚΟΣ, ΠΑΚ Στουτγάρδης (Τρίκαλα)
Υ.Γ.το μπανεράκι είναι απο το ιστολόγιο Οι Φίλοι του Ανθρώπου και επιλογή του μαραδό.
